Тафсири тарбиявӣ-корбурдии сураи мубораки Нос скачать в хорошем качестве

Тафсири тарбиявӣ-корбурдии сураи мубораки Нос

Сураи “Нос” (сураи 114-уми Қуръон ва охирин сураи аз сураҳои Қуръони карим) аз ҷумлаи сураҳои кӯтоҳи Маккӣ аст, ки бо паноҳ бурдан ба Худованд дар баробари васвасаҳои шайтонист. Ин сура барномаи худсозӣ ва ҳифзи ҷомеаи мӯъмин аз нуфузи ботил аст. 1. «قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ» “Бигӯ: Паноҳ мебарам ба Парвардигори мардум” Ба назар оғоз бо калимаи “Қул” (бигӯ) нишон медиҳад, ки ин паноҳ бурдан бояд огоҳона, забонӣ ва қалбӣ бошад. «Раббин-нос» ба маънои Парвардигоре аст, ки тарбиятгар ва раҳнамои инсонҳост. Ин ҷо таъкид бар робитаи доимии инсон бо Худо ҳамчун Мураббӣ ва Парвардигор аст. 2. «مَلِكِ النَّاسِ» “Подшоҳи мардум” Зикри “Малик” ишора ба ҳокимият ва соҳибихтиёрии мутлақи Худованд дорад. Инсон бояд бидонад, ки ҳеҷ қудрате болотар аз қудрати илоҳӣ нест. Пас, дар баробари тарсҳо, фишорҳо ва тавтиаҳои зоҳирӣ, танҳо ҳокимияти ҳақиқӣ аз они Худост. 3. «إِلَٰهِ النَّاسِ» “Маъбуди мардум” Ин се сифати пайдарпай —Раб, Малик ва Илоҳ—марҳилаҳои маърифати Худо ҳастанд: • Раб → тарбият ва парвариш • Малик → ҳокимият ва идора • Илоҳ → сазовори ибодат будан Ин тартиб нишон медиҳад, ки инсон бояд ҳам дар зиндагии фардӣ ва ҳам иҷтимоӣ, Худоро марказ қарор диҳад. 4. «مِن شَرِّ الْوَسْوَاسِ الْخَنَّاسِ» “Аз шарри васвасагари пинҳоншаванда” “Ввасвос” ҳар гуна ангезаи ботилии фикрӣ, ахлоқӣ ва сиёсист, ки ором-ором дар дил нуфуз мекунад. “Ханнос” яъне касе, ки ҳангоми ёди Худо ақибнишинӣ мекунад. Яъне васвасаҳо то замоне таъсир доранд, ки дил аз зикри Худо холӣ бошад. Ин ҷо таъкид мешавад, ки душман ҳамеша ошкор нест; гоҳе дар қолаби фикр, таблиғ, расона ва ҳатто дӯст зоҳир мешавад. 5. «الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ» “Он ки дар синаҳои мардум васваса мекунад” Васваса маҳалли худ —“судур” (синаҳо)— яъне маркази фикр ва иродаи инсонро ҳадаф мегирад. Ба таъбири дигар, муборизаи асосӣ муборизаи фикрӣ ва эътиқодист. 6. «مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ» “Аз ҷин ва инсон” Васваса танҳо аз ҷониби мавҷудоти ғайбӣ нест; баъзе инсонҳо низ нақши шайтониро бозӣ мекунанд. Яъне душман метавонад ҳам ботинӣ бошад ва ҳам иҷтимоӣ. ________________________________________ Натиҷа: Ин сура барномаи паноҳ бурдани доимӣ ба Худо дар баробари нуфузи фикрии ботил аст. • Ҷанги асосӣ, ҷанги иродаҳо ва андешаҳо аст. • Зикри Худо ва худогоҳии имонӣ, сипари аслӣ дар баробари “васвос ханнос” мебошад. • Ин сура танҳо барои тиловат нест, балки барои бедории фардӣ ва иҷтимоӣ аст.