Whispers in the Afterglow - Coffee And Friends Studio скачать в хорошем качестве

Whispers in the Afterglow - Coffee And Friends Studio

Description: ​A nostalgic journey through the heart of 80s-inspired Soul, reimagined with an international touch. Tuned to 432Hz for deep healing resonance, this track features a breathy male tenor with a smooth, vintage delivery—layered over silky soprano sax and minimalist Rhodes piano. ​Follow Coffee and Friends Studio: Experience the soulful DNA of the 80s-2000s. ☕🎷 Whispers in the Afterglow (เสียงกระซิบในแสงยามเย็น) The night is pouring golden light across this empty room Dust is dancing in the air like it remembers you Your sweater on the chair still holds the shape of yesterday I trace the seams with quiet hands like I’m afraid it’ll fade ​ The record player hums, a song we used to let repeat Your laughter used to spill like wine onto this wooden floor Now every note that circles back feels like a ghost of who we were I close my eyes and for a breath... you’re walking through that door ​ I try to live in forward time, but every step I take Still pulls a thread back to the night you held my shaking hands Maybe we were meant to be a beautiful mistake A quiet fire on borrowed land ​ In the afterglow, where the soft light falls I can hear your name in the cracks of the walls We’re a fading frame in a window of gold Not forgotten... just untold In the afterglow, where the hours stand still Every breath I take finds its way to your hill I won’t call you back, I won’t chase your shadow I’ll just keep your love... like a whisper in the afterglow ​ The coffee cup is chipped, the way you said you liked it best I keep it on the highest shelf so I don’t break what’s left Some nights I almost dial your number just to hear it ring But silence answers soft and kind, like it already knows everything ​ If our story had to end upon a quiet, gentle page I’m still grateful for the lines we wrote in ink that will not fade You were summer on my shoulder in a long unending rain You’re the reason even heartache... can sound like a tender, old refrain ​ In the afterglow, when the night turns warm I can feel your hands in the hush before dawn We’re a distant light on a long, forgotten road Out of reach, but never cold In the afterglow, where my heart breathes slow I let every tear be a seed that grows I won’t beg for time, I won’t ask you to know I’ll just thank your love... for the way it taught my soul to glow ​ I’ll keep you close… as a whisper in the afterglow… เสียงกระซิบในแสงยามเย็น (Whispers in the Afterglow) ราตรีกาลกำลังรินหลั่งแสงสีทอง อาบทั่วห้องที่ว่างเปล่านี้ ฝุ่นละอองเริงระบำอยู่ในอากาศ ราวกับว่ามันยังจดจำคุณได้ เสื้อกันหนาวของคุณบนเก้าอี้ตัวนั้น ยังคงทิ้งร่องรอยของเมื่อวันวานไว้ ผมลูบไล้ตามรอยตะเข็บด้วยมือที่แผ่วเบา ราวกับกลัวว่ามันจะเลือนหายไป เครื่องเล่นแผ่นเสียงยังคงครางพึมพำ เพลงเดิมที่เราเคยเปิดวนซ้ำแล้วซ้ำเล่า เสียงหัวเราะของคุณเคยหกคะเมนเหมือนไวน์ที่รินรดลงบนพื้นไม้ แต่ตอนนี้ ทุกโน้ตเพลงที่วนกลับมา กลับรู้สึกเหมือนเงาร่างของ "เรา" ในอดีต ผมหลับตาลง... เพียงชั่วลมหายใจหนึ่ง เหมือนเห็นคุณกำลังเดินผ่านประตูบานนั้นเข้ามา ผมพยายามจะใช้ชีวิตเดินไปข้างหน้า แต่ทุกย่างก้าวที่เดินไป มันยังคงดึงทึ้งด้ายความทรงจำกลับไปสู่คืนนั้น... คืนที่คุณกุมมือที่สั่นเทาของผมไว้ บางที เราอาจถูกลิขิตมาให้เป็น "ความผิดพลาดที่งดงาม" เป็นเพียงไฟที่ลุกโชนอย่างเงียบเชียบ บนดินแดนที่เราหยิบยืมเขามา ท่ามกลางแสงยามเย็น... ในจุดที่แสงอ่อนละมุนตกลงมา ผมยังแว่วได้ยินชื่อคุณ ตามรอยปริร้าวของผนังห้อง เราเป็นเพียงกรอบรูปที่ซีดจางในบานหน้าต่างสีทอง ไม่ได้ถูกลืมเลือน... เพียงแค่ไม่ได้ถูกเอ่ยถึงอีกต่อไป ท่ามกลางแสงยามเย็น... ที่ซึ่งเข็มนาฬิกาหยุดนิ่ง ทุกลมหายใจของผมยังคงหาทางกลับไปหาคุณเสมอ ผมจะไม่เรียกคุณกลับมา จะไม่วิ่งไล่ตามเงาของคุณ ผมจะเก็บรักษาความรักของคุณไว้... ให้เป็นดั่งเสียงกระซิบในแสงยามเย็น แก้วกาแฟใบนั้นยังมีรอยบิ่น... รอยที่คุณเคยบอกว่าคุณชอบมันที่สุด ผมเก็บมันไว้บนชั้นที่สูงที่สุด เพื่อจะได้ไม่เผลอทำลายเศษเสี้ยวที่เหลืออยู่ บางคืนผมเกือบจะกดเบอร์โทรหาคุณ เพียงเพื่อจะได้ยินเสียงสัญญาณเรียกสาย แต่ความเงียบกลับตอบกลับมาอย่างอ่อนโยน ราวกับว่ามันรับรู้ทุกอย่างดีอยู่แล้ว หากเรื่องราวของเราต้องจบลงในหน้ากระดาษที่เงียบสงบและแผ่วเบา ผมก็ยังรู้สึกขอบคุณทุกบรรทัดที่เราเขียนด้วยน้ำหมึกที่ไม่มีวันจางไป คุณเคยเป็นดั่งฤดูร้อนบนบ่าของผม ในวันที่สายฝนโปรยปรายไม่จบสิ้น คุณคือเหตุผลที่ทำให้แม้แต่ "ความปวดร้าว"... ก็ยังฟังดูนุ่มนวลเหมือนเพลงรักบทเก่า ท่ามกลางแสงยามเย็น... เมื่อราตรีกาลเริ่มอบอุ่นขึ้น ผมยังรู้สึกถึงมือของคุณในความเงียบสงบก่อนรุ่งสาง เราเป็นเพียงแสงไฟที่ห่างไกลบนถนนสายยาวที่ถูกลืม เกินจะเอื้อมถึง... แต่ไม่เคยหนาวเหน็บ ท่ามกลางแสงยามเย็น... ในที่ที่หัวใจของผมเต้นช้าลง ผมปล่อยให้ทุกหยดน้ำตาเป็นดั่งเมล็ดพันธุ์ที่เติบโต ผมจะไม่ร้องขอเวลา ไม่ขอให้คุณรับรู้สิ่งใด ผมเพียงอยากขอบคุณความรักของคุณ... ที่สอนให้จิตวิญญาณของผมเปล่งประกาย ผมจะเก็บคุณไว้ใกล้ๆ ใจ... ดั่งเสียงกระซิบ... ในแสงยามเย็น... #NewMusic #MusicVideo #LyricsVideo #IndieArtist #IndieMusic #RelaxingMusic #ChillMusic #CinematicAesthetic #AestheticMusic #NightDrivePlaylist #MoodPlaylist #VibeMusic #ViralSong