Έπιασε το πρώτο χέρι που βρήκε «Χόρεψε μαζί μου» – ικέτευσε… Δεν ήξερε πως είναι ο διάδοχος скачать в хорошем качестве

Έπιασε το πρώτο χέρι που βρήκε «Χόρεψε μαζί μου» – ικέτευσε… Δεν ήξερε πως είναι ο διάδοχος

Το φως των κρυστάλλινων πολυελαίων δεν έλαμπε, αλλά έκαιγε. Ο αέρας ήταν βαρύς από το άρωμα των ακριβών παρφούμ, της πούδρας και του λιωμένου κεριού, αλλά για την Κωνστάνς, εκείνη τη στιγμή, αυτά ήταν τα προπύλαια της κόλασης. Η καρδιά της δεν χτυπούσε στον ρυθμό της μουσικής, αλλά με τον απεγνωσμένο ρυθμό ενός τρομαγμένου πουλιού. Έπρεπε να φύγει. Τώρα, αμέσως. Πίσω από την πλάτη της άκουγε ήδη εκείνο το μισητό, τραχύ γέλιο που της προκαλούσε εφιάλτες εδώ και εβδομάδες. Ο Λόρδος Έκτον πλησίαζε, ο άντρας του οποίου και μόνο το βλέμμα μόλυνε την ψυχή της, και στον οποίο ο πατέρας της – ο βαρόνος που τον βάραιναν τα χρέη – είχε υποσχεθεί το χέρι της. Τα μάτια της Κωνστάνς σάρωναν το πλήθος, αναζητώντας μία μοναδική διέξοδο, μία και μόνο σωσίβια λέμβο. Δεν σκέφτηκε. Το ένστικτό της ανέλαβε τον έλεγχο όταν είδε μια μοναχική, σκοτεινή φιγούρα στην άκρη της αίθουσας, που στεκόταν με την πλάτη γυρισμένη στο πλήθος, λες και όλα τα βάσανα του κόσμου βάραιναν τους ώμους του. Η Κωνστάνς πλησίασε και με τρεμάμενα δάχτυλα άρπαξε το χέρι του άγνωστου άντρα. Τα λόγια της ήταν μόλις κάτι περισσότερο από ψίθυρος, κι όμως έμοιαζαν με κραυγή μέσα στη φασαρία: «Χόρεψε μαζί μου! Σε παρακαλώ!»