Szef zwolnił mnie za to, że byłem „za stary”; tydzień później byli w szoku gdy zostałem ich nowym... скачать в хорошем качестве

Szef zwolnił mnie za to, że byłem „za stary”; tydzień później byli w szoku gdy zostałem ich nowym...

Szef zwolnił mnie za to, że byłem „za stary”; tydzień później byli w szoku gdy zostałem ich nowym... Pracowałam w Zakładach Mechanicznych „Orzeł” od trzydziestu dwóch lat, kiedy w ten mroźny styczniowy poranek w drzwiach stanął nowy prezes. Nazywał się Damian i wszedł z pewnością siebie człowieka, któremu nikt nigdy nie odmówił. Miał 43 lata, właśnie przyszedł ze startupu technologicznego, który rok wcześniej zadebiutował na giełdzie. Miał bardzo konkretne pomysły na to, jak stuletnia firma produkcyjna powinna funkcjonować w czymś, co nazywał „nowoczesnym krajobrazem”. Ja miałam 57 lat, byłam szefową zaopatrzenia i logistyki. Zbudowałam relacje z dostawcami na trzech kontynentach. Wiedziałam, która huta w Katowicach zrealizuje awaryjne zamówienie w 48 godzin, który producent plastiku pod Wrocławiem da nam priorytet w szczycie sezonu i która firma spedycyjna przekieruje kontener na środku oceanu, jeśli będziemy potrzebować komponentu „na wczoraj”. Moja wiedza nie była spisana w żadnym podręczniku. Żyła w mojej głowie, w moich kontaktach, w trzech dekadach uścisków dłoni i dotrzymanych obietnic. Pierwsze zebranie odbyło się w środę. Damian stanął na czele naszej głównej sali konferencyjnej, w której wciąż unosił się zapach kawy i drożdżówek wystawionych rano. 85 pracowników stłoczyło się na krzesłach i pod ścianami. Usiadłam na moim stałym miejscu, w trzecim rzędzie, obok Basi z księgowości i Tomka z kontroli jakości. — Chcę zacząć od uznania historii tej firmy — zaczął Damian głosem, w którym brzmiała ta specyficzna mieszanka entuzjazmu i protekcjonalności, którą młodsi dyrektorzy często mylą z przywództwem. — Sto lat to imponujący wynik, ale historia nie płaci rachunków. Innowacja płaci. Wydajność płaci. A to oznacza podejmowanie trudnych decyzji dotyczących naszego sposobu działania w przyszłości. Przeklikiwał slajdy prezentacji wypełnione wykresami i modnymi hasłami: cyfrowa transformacja, zautomatyzowane systemy zamówień, integracja sztucznej inteligencji, optymalizacja uczenia maszynowego. Każde zdanie lądowało jak kamień w moim żołądku, ale zachowałam neutralny wyraz twarzy. Przeżyłam cztery zmiany kierownictwa. Wiedziałam, jak przeczekać burzę. — Wdrażamy nową platformę zaopatrzeniową — kontynuował Damian. — Będzie używać algorytmów do przewidywania naszych potrzeb, automatycznego generowania zamówień i optymalizacji relacji z dostawcami w oparciu o cenę i wskaźniki dostaw. System rusza za 6 tygodni. Basia pochyliła się i szepnęła: — Czy on wie, że mamy już oprogramowanie do zarządzania dostawcami? Kiwnęłam lekko głową, ale nic nie powiedziałam. Tu nie chodziło o ulepszanie tego, co mieliśmy. Chodziło o to, by Damian udowodnił, że potrafi zrewolucjonizować firmę, która była rentowna dłużej, niż on żył na świecie. Po zebraniu wróciłam do swojego biura na drugim piętrze. Okno wychodziło na halę produkcyjną, gdzie widziałam pracowników poruszających się między potężnymi prasami a liniami montażowymi. Produkowaliśmy podzespoły przemysłowe do maszyn budowlanych, rolniczych i transportu komercyjnego. Nic efektownego, ale niezbędnego. To rodzaj pracy, który napędzał ten kraj. Lubisz szokujące historie o rodzinnej zemście? To twoje ostatnie przystanie. Zasubskrybuj Włącz dzwoneczek i nie przegap ostatecznego zwrotu akcji! O TYM KANALE Zemsta z Kasią przedstawia historie zemsty, opowieści, rodzinne dramaty, historie rodzinnej zemsty, dramatyczne historie, opowieści o zemście i rodzinnych konfliktach. #ZemstazKasią #historierodzinnejzemsty #rodzinnedramaty #rodzinnazemsta #ost