มโหสถชาดก 6 скачать в хорошем качестве

มโหสถชาดก 6

มโหสถชาดก เป็นชาดกลำดับที่ 5 ในทศชาติชาดก (พระเจ้าสิบชาติ) บำเพ็ญ "ปัญญาบารมี" ซึ่งโดดเด่นในเรื่องการใช้สติปัญญาเอาชนะอุปสรรคและการทำสงครามโดยไม่ต้องเสียเลือดเนื้อ นี่คือสรุปเนื้อหาสำคัญที่ช่วยให้คุณเข้าใจเรื่องนี้ได้ง่ายๆ ครับ 1. กำเนิดผู้มีบุญ พระโพธิสัตว์เสวยพระชาติเป็น มโหสถ บุตรของเศรษฐีในหมู่บ้านปาจีนยวมัชฌคาม เมื่อเกิดมาท่านถือแท่งยาวิเศษติดมือมาด้วย (เป็นที่มาของชื่อ "มโหสถ" แปลว่า โอสถอันยิ่งใหญ่) ท่านมีสติปัญญาเฉลียวฉลาดมาตั้งแต่เด็ก ถึงขั้นสร้างศาลาเอนกประสงค์และตัดสินคดีความต่าง ๆ ในหมู่บ้านได้อย่างยุติธรรมจนชื่อเสียงไปถึงหูพระราชา 2. การพิสูจน์ปัญญาในราชสำนัก พระเจ้าวิเทหราช แห่งกรุงมิถิลา ทรงเรียกตัวมโหสถเข้ามารับราชการเป็นบัณฑิต แต่มโหสถต้องเผชิญกับ "บัณฑิตทั้ง 4" (เสนกะ, ปุกกุสะ, กามินทะ, เทวินทะ) ที่ริษยาและคอยกลั่นแกล้งตั้งโจทย์ยากๆ หรือใส่ร้ายอยู่เสมอ คดีเด่น: เช่น การพิสูจน์ว่าใครเป็นแม่ที่แท้จริงของเด็ก (โดยการให้ยื้อแย่งเด็กกัน ใครที่ปล่อยเพราะสงสารลูกคือแม่จริง) หรือการต่อเรือไม้โดยไม่ต้องใช้เครื่องมือ ทุกครั้ง มโหสถจะใช้ปัญญาแก้ไขสถานการณ์จนรอดพ้นและได้รับความไว้วางใจจากพระราชามากขึ้นเรื่อยๆ 3. มหาสงครามธรรมยุทธ์ (ศึกจุลนีพรหมทัต) จุดพีคของเรื่องคือตอนที่ พระเจ้าจุลนีพรหมทัต แห่งเมืองปัญจาละ ต้องการแผ่อำนาจครองชมพูทวีป โดยมีพราหมณ์ที่ปรึกษาชื่อ เกวัฏฏะ ผู้เจ้าเล่ห์ การล้อมเมือง: พระเจ้าจุลนีพากองทัพมหาศาลมาล้อมกรุงมิถิลา แต่มโหสถวางแผนป้องกันเมืองอย่างรัดกุมและใช้จิตวิทยาจนทัพศัตรูต้องล่าถอยไป แผนอุบายส่งส่วยลูกสาว: เมื่อล้อมเมืองไม่ได้ พระเจ้าจุลนีจึงวางแผนหลอกพระเจ้าวิเทหราชว่าจะยกพระธิดาให้ เพื่อลวงมาฆ่าที่เมืองปัญจาละ อุโมงค์มหัศจรรย์: มโหสถมองออกว่าเป็นกับดัก จึงอาสาไปสร้างเมืองรอรับ โดยแอบสร้าง "อุโมงค์ลับ" ที่วิจิตรงดงามและซับซ้อน มีทางออกเชื่อมไปยังที่พักของพระมเหสีและพระธิดาของพระเจ้าจุลนี สุดท้ายมโหสถชิงตัวประกันสำคัญมาได้ และใช้เป็นข้อต่อรองจนสามารถยุติสงครามได้โดยสันติ 4. บทสรุปและข้อคิด ในตอนจบ มโหสถไม่ได้ใช้ปัญญาเพื่อทำลายชีวิตใคร แต่ใช้เพื่อสร้างสันติภาพ ท่านได้รับการยกย่องจากพระเจ้าจุลนีและได้กลับไปรับราชการที่กรุงมิถิลาอย่างสงบสุข ข้อคิดที่ได้: ปัญญาคืออาวุธที่ประเสริฐสุด: สามารถแก้ปัญหาได้ทุกอย่างแม้ในยามวิกฤต ความอดทนและการให้อภัย: มโหสถไม่จองเวรบัณฑิตที่อิจฉาท่าน แต่ใช้ความดีเอาชนะใจ ความซื่อสัตย์: แม้จะมีโอกาสครองเมืองหรือฆ่าศัตรู แต่มโหสถยังคงกตัญญูต่อเจ้านายและรักษาคุณธรรม