Cantiga скачать в хорошем качестве

Cantiga

Unha noite na eira do trigo No xardín unha noite sentada Cantiga Manuel Curros Enríquez, poema Cesáreo Alonso Salgado, música José Castro Chané, música Rosalía Trío María José Ladra, mezzo soprano Juan Berná, corno inglés Margarita Viso, Piano Teatro Principal, Ourense. 7-XII-2018. III Ciclo Lírico Texto: No xardín unha noite sentada ó referexo do branco luar unha nena choraba sin trégolas os desdés dun ingrato galán. I a coitada entre queixas decía "Xa no mundo non teño ninguén Vou morrer e non ven os meus ollos os olliños do meu doce ben" Os seus ecos de malenconía camiñaban nas alas do vento i o lamente repetía: "¡Vou morrer e non ven o meu ben!" Lonxe dela de pé sobre a popa dun aleve negreiro vapor emigrado camiña d'América vai o probe infelís amador. I o mirar as xentís anduriñas cara a terra que deixa cruzar "¡Quen pudera dar volta, pensaba quén pudera convosco voar!" Mais as aves e o buque fuxían sin ouir seus amargos lamentos sólo os ventos repetían: "'¡Quen pudera convosco voar..." Noites craras de aromas e lúa desde entón ¡qué tristeza en vós hai prós que viron chorar unha nena prós que viron un barco marchar!... Dun amor celestial verdadeiro quedou sólo de bágoas a proba, unha cova nun outeiro i un cadavre no fondo do mar.