У нас вы можете посмотреть бесплатно Lontreira - A Deriva (Mercado da Estrela, Compostela 16/12/23) или скачать в максимальном доступном качестве, видео которое было загружено на ютуб. Для загрузки выберите вариант из формы ниже:
Если кнопки скачивания не
загрузились
НАЖМИТЕ ЗДЕСЬ или обновите страницу
Если возникают проблемы со скачиванием видео, пожалуйста напишите в поддержку по адресу внизу
страницы.
Спасибо за использование сервиса ClipSaver.ru
"Onde estou?", pregunteime cando o mar bicou meu pé Sen saber que todo o tempo estivera chorando alí Sons de cunchas, de paxaros que bican a miña pel Sons de bágoas que por ti nos oito soños derramei Xa non sei se quero ver algún deles arder Pois perdín o xuízo limpo do que en vida está ben As palabras que non falan verso limpo sen mentir E as promesas que me deches sen querer vinas fuxir Espertei, nunha brisa dun mal soño escapei Sen saber que todo o rato estaba alí Á deriva dunha vida que olvidei Cos seus demos, as súas cousas, a durmir Nunha brisa dun mal soño escapei Sen saber que todo o rato estaba alí Á deriva dunha vida que olvidei Cos seus demos, as súas cousas, a durmir Foi ben certo que co medo non conseguiches fuxir Atrapáronte as prantiñas fillas do meu mal sentir E caíches no meu fondo cheo de sobrepensar As cousas que me dixeches que nunca ían a pasar E vas ti ver o que é vivir nunha confusión do ser Cando os corvos falan só hai sur e non podes volver Vou facerche promesas incumpridas, e ti non Poderás vir cumprilas a este mundo nunca non Espertei, nunha brisa dun mal soño escapei Sen saber que todo o rato estaba alí Á deriva dunha vida que olvidei Cos seus demos, as súas cousas, a durmir Nunha brisa dun mal soño escapei Sen saber que todo o rato estaba alí Á deriva dunha vida que olvidei Cos seus demos, as súas cousas, a durmir Nunha brisa dun mal soño escapei Sen saber que todo o rato estaba alí Á deriva dunha vida que olvidei Cos seus demos, as súas cousas, a durmir Nunha brisa dun mal soño escapei Sen saber que todo o rato estaba alí Á deriva dunha vida que olvidei Cos seus demos, as súas cousas, a durmir