Jacek Kaczmarski - Dęby | Tekst скачать в хорошем качестве

Jacek Kaczmarski - Dęby | Tekst

Jacek Kaczmarski 21.8.1997 Dziadkom – Felicji i Stanisławowi Trojanowskim Pośród nas żyją ci, co przeżyli Choć przeżyć przecież nie mieli prawa I jeszcze cieszą się z każdej chwili Którą ich los im zostawia Żyją wyrokom wieku na przekór Wieku, co siejąc śmierć – sam umiera Rano po mleko drepczą do sklepu I sadzą dęby na skwerach Prawem kaduka, w drodze wyjątku Niepowtarzalni, jak starodruki Żyją co dzień, dzień w dzień – od początku I troszczą się o prawnuki Przegapił Hitler, pogardził Stalin Nie dały rady – zawał, prostata. Czytają, czego nie przeczytali I wciąż ciekawi są świata Nie pysznią się – bliźniacy stulecia Że ich nie dorzucono do stosu Ich życie ma się powtórzyć w dzieciach – Jesteśmy częścią kosmosu! Częścią kosmosu – popiół we włosach Popiół tych wszystkich, co nie przeżyli Nieusuwalna pamięć, jak osad Spalonej kolekcji motyli Czasem się z losem godzi czas Mleko, motyl, dąb w rozkwicie Ci, co przeżyli – żyją wśród nas Tak obrażonych na życie Obraz: Samuel Palmer - Oak Trees, Lullingstone Park #jacekkaczmarski #kaczmarski #dęby