57. Ontwikkeling is omvorming van de geestesgesteldheid скачать в хорошем качестве

57. Ontwikkeling is omvorming van de geestesgesteldheid

57. Ontwikkeling is omvorming Zoals beschreven is de menselijke geest door verdichting als een bolvormige wolk van geestelijk licht en geestelijke warmte uit de algeest voortgekomen. Doordat die verdichting in één punt begon, is de menselijke geest een éénheid, en zijn de eigenschappen van de algeest in aanleg daarin aanwezig. Daardoor is de geest in de gelegenheid zich in de leerschool van de aarde op eigen kracht tot ontwikkeling te brengen en toe te groeien naar eenzelfde zelfstandigheid als de algeest zelf. Die ontwikkeling behelst een steeds bewuster en beheerster gebruik leren maken van de vermogens van die éne geest, tot die de vorm van het geweten en de deugden hebben gekregen. De geestelijke ontwikkeling kenmerkt zich door omvorming: omvorming van de geestesgesteldheid; de geest neemt toe in het vermogen zich bewust en beheerst, liefdevol en begripvol te gedragen. Daarbij verandert langzaam de geestesgesteldheid: de houding die tegenover anderen wordt aangenomen en die weergeeft hoe het is gesteld met de wijze hoe de geest zijn vermogens gebruikt. Dat gebeurt ook bij het verwerken van gebeurtenissen, vaak onveranderbare feiten, die je alleen kunt verwerken door je eigen houding er tegenover te veranderen, je aan te passen en te leren je lot te aanvaarden. Gebeurtenissen die je naar eigen vrije keuze zélf kunt aanpassen, zijn er minder. Dan is iets verwerken iets omvormen van een onnutte begin- naar een nuttige eindtoestand, zoals de bakker wat meel, samen met andere bestanddelen, omvormt tot een eetbaar brood. Al doende leert hij steeds betere en ook andere broden te bakken en dat is het gevolg van de geleidelijke verbetering van de wijze waarop hij zijn vermogens gebruikt en zo een kundige bakker wordt. Omvormingen, metamorfoses komen in de natuur veel voor, vooral bij insecten. Een vlinder legt een eitje op een blad. Daaruit komt het volgende jaar een rupsje, dat veel eet en een snelle groei doormaakt. De volgroeide rups vormt een cocon (pop), waarbinnen het lichaam van de rups verandert in dat van een vlinder (gedaanteverwisseling). Uit de pop kruipt een vlinder die zich door paring en eitjesleggen voortplant. Die vlinder behoudt het geheugen van de rups, het blijft één en hetzelfde wezen. Meer: geestkunde.net; boek Geestkunde https://bit.ly/Geestkunde