Chalupáři / Chałuparze / setkání místní komunity / spotkanie społeczności lokalnej скачать в хорошем качестве

Chalupáři / Chałuparze / setkání místní komunity / spotkanie społeczności lokalnej

Na neděli 17.8. jsme do maršovské vinotéky pozvali několik chalupářů z Horní a Dolních Albeřic a Lysečin, Velké Úpy, Pece p. Sněžkou a Malé Úpy. Chalupáři jsou uskupením nesourodých lidí, které spojuje existence vlastního domu, ve kterém sice trvale nežijí, ale už několik desítek let zachraňují tradiční krkonošskou architekturu. Zkoumání krkonošských subkultur se zaměřuje především na místní trvale žijící komunitu, ale chalupáře jsme nemohli vynechat z několika důvodů. Některé rodiny vlastní domy už od dob znovuobydlování Krkonoš po 2. světové válce. Pro budování vztahu a zodpovědnosti k místu je čas jeden z nejdůležitějších faktorů. Chalupáři jsou lidé různí – někteří jsou milovníky Krkonoš, kteří stále chodí na procházky, jiní nevytáhnou paty ze svého pozemku a vylepšují a vylepšují své chalupy k dokonalosti, některé chalupy se staly zázemím pro spousty kamarádských partiček jako skauti nebo horolezci. Každopádně všichni z nich se během let podíleli na záchraně místních roubenek, chalup a usedlostí buď jejich citlivou rekonstrukcí nebo už jen samotným obýváním. A i když to jsou, jak říká Pavel Klimeš, půlobčané (lidé zde existující, ale trvale zde nežijící), jsme za ně rádi, neboť většinu místňáků by znalostí Krkonoš strčili do kapsy. W niedzielę 17 sierpnia zaprosiliśmy do winiarni w Maršovie kilku chałuparzy z miejscowości Horní i Dolní Alberice oraz Lysečin, Velká Úpa, Pec p. Sněžkou i Malá Úpa. Chałuparze to grupa różnych ludzi, których łączy istnienie własnego domu, w którym nie mieszkają na stałe, ale od kilkudziesięciu lat zachowują tradycyjną karkonoską architekturę. Badania karkonoskich subkultur koncentrują się głównie na lokalnej stałej społeczności, ale nie mogliśmy pominąć chałuparzy z kilku powodów. Niektóre rodziny posiadają domy od czasu ponownego zaludnienia Karkonoszy po II wojnie światowej. Czas jest jednym z najważniejszych czynników budowania relacji i odpowiedzialności za miejsce. Właściciele domków to różni ludzie – niektórzy są miłośnikami Karkonoszy, którzy wciąż chodzą na spacery, inni nie odrywają się od swoich posiadłości i ulepszają swoje domki do perfekcji, niektóre domki stały się miejscem spotkań dla wielu przyjaciół, takich jak harcerze czy wspinacze. Tak czy inaczej, wszyscy oni odegrali kluczową rolę w ratowaniu lokalnych domków i zagród na przestrzeni lat, albo poprzez ich pieczołowitą renowację, albo po prostu przez zamieszkanie w nich. I choć są, jak mówi Pavel Klimeš, „půlobčané” (ludzie, którzy tu funkcjonują, ale nie mieszkają na stałe), cieszymy się z nich, ponieważ dzięki swoją wiedzą o Karkonoszach przewyższają większość miejscowych.