Harîsa - Beni Mi Tanımadın (prod. by Mirza Eymen) скачать в хорошем качестве

Harîsa - Beni Mi Tanımadın (prod. by Mirza Eymen)

Rapimi karaladım, sokakların gerilim araları. Ben zamandan kaçamadım, zamanla açıldı yaraları. Dünümü kovaladım, bundan özürüm çok heceli. Hayallerim sulara düşüverir, ben karışmam, atan alır. Hiçbir işe de yaramadı, atsam da bu yollara kadar adım. Yüzüme et hadi küfürünü, kaçamaz ki, yakaladım. Doğrudur hepsi bahanedir, bir tutam da yalakalık. Lavuklar yüzüme bakadurur, alayı kabadayı. Alayı madaradır, ayırmaz akla karayı bile bile. Ve ben koşuyorum hepinizin dışına doğru, doğru, sine sine. Ne bu somurtkanlık şimdi ha, ne bu resmiyet? Hüsnü ya, bilirsin, beni mi tanımadın? Konuşmam zaman alır, devinim azalır hep. Kasete sarılı rap, kadere bakın hadi. Yazarım acımı tek, bir gün duyacak mı ki o melek? Ruhum günden güne can verirken adını hecelemek. Adını kekelemek, heyecandan söz geçmez ele kola. Kasımları kapalıyım, iyi gelememişim demek ona. Maalesef yaralıyım, sanırım onu da yaraladım. Kör gözümü araladım, ben artık bir suçluyum Adana'da. "Gel" dese "12'de", ben orada olacağım 10'u geçe. Çiçeksiz soluk hecemde hasret ve özlem dolu gecem. Aylardır burada havasızım, kapıyı araladım. Aynaya baktım da bocaladım, beni mi tanımadım? Ağzımda acı bir tadı kalır, yaklaşırım sonuma adım adım. Ve ben ekimin getirdiği birkaç kokuya falan da kanamadım. Artık sevemem havaları, çağırırsan gelirim bu da açık. Ama çok konuşmamam gerekiyorsa çenemi kapatırım. Huzuru kovaladım, koştum koştum kaçamadım. Çaktım çakmağı bu bahçeye doğrulttum ama yakamadım. Biz biraz solgun adamlarız ne yapalım, önünü göremeyen. Gözümü hayata doğru saklasam da ölümü çözemeyen. Gözümü deviremem, kaçıp da özümü kemiremem. Özürüm çok heceli bundan kurudu kelimeler. Hüzünü yüzüme bezeledim, özene bezene, gülemeden Ama bu köşeden dönemeden, ağlamaktan söz edemem. Ediyo' canıma tak, yanımda yatıyo' karabasan. Bu sabah açamam ha, iyi olacak aramasan. Bizi yoracak azar azar bu yol, yine de basa basa yürüdüm. Çıtır hasarlı dünüme bürüdüm bi' tutam tasa masa. Kasa kazandı, yasa da battım, öleceğim çalamasam. Tepemde yarasalar, bahtıma taş koyacak kanamasam. Peşimde yasa ve zan, kısa mesafe yazamaz taksi, yürüyorum. Çürüyorum, umut şehir efsanesi oğlum ya da masal. Kenti ikiye bölüyor arabalar, sokakta solan numaralar. Hayalim ederken yarını var, ruhum yeni bi' sınav arar. Arınmak ki bana yasak, en başına yazmış anayasa. Anlayacağın kolumdan yakalasam, zindan ben dolacak tıka basa. Dilime denden, elime teyp. Kentim gel de tenime değ. Vaktim az bak yarına değin Oldun oldun başıma peyk. Haris bu yolun dışına eğik. Gelmez artık beklemeyin. Nesi bu neyin, umrumda değil. Bi' kağıt, bi' kalem, sonuna dek! Oluru yok, yenemedim güzün aromasını, oluru yok. Semadan koparıp yazdım bu kitabı lakin sanırım okuru yok. Tutmaz takvim, kötü kupon, bütün tahminlerden korunuyor. Oluru yok, artık unutmak şiirlerini okumuyo'm. Soluma döndüm, yürüyorum. Gören de küpemi yara sanar. Külümü savurup sönüyorum. Dumanım süzülür, caka satar. Ciğerine çek, geri bırak. Kendime sen kadar ırak. O günler bitti, Çabalama. Ya rüyaydı Ya da masal.