กลุ่มทอผ้าย้อมครามบ้านดอนกอย อ.พรรณานิคม จ.สกลนคร (ติดต่อสอบถามได้ที่เบอร์ 087-091-2190) скачать в хорошем качестве

กลุ่มทอผ้าย้อมครามบ้านดอนกอย อ.พรรณานิคม จ.สกลนคร (ติดต่อสอบถามได้ที่เบอร์ 087-091-2190)

ผลิตภัณฑ์ผ้าย้อมคราม เป็นงานหัตถกรรมที่สืบทอดกันมาจากบรรพบุรุษเผ่าภูไท ที่โยกย้ายถิ่นฐานจากประเทศลาวมาอยู่ที่บ้านดอนกอย โดยมีคุณยายพิม ศรีกุลกิจ เป็นผู้สืบทอดกรรมวิธีในการย้อมครามที่คุณยายดำ ได้ค้นพบและนำมาถ่ายทอดสู่ลูกหลาน โดยการกวนน้ำยางจากต้นคราม เปลือกไม้ และน้ำดั่ง ใน "หม้อนิล" จนเข้ากัน แล้วนำเส้นฝ้ายมาย้อมจนได้เส้นฝ้ายที่มีสีคราม นำไปทอเป็นผืนผ้าที่มีลวดลายเพื่อนำมาใช้เป็นเครื่องนุ่งห่มไว้ใช้ในการดำเนินชีวิต การทอผ้าเป็นวิถีการดำเนินชีวิตของชาวบ้านดอนกอยอยู่แต่เดิม ลวดลายบนผืนผ้ามัดหมี่ที่เป็นลายโบราณที่ได้รับการสืบทอดและอนุรักษ์ไว้ของชาวบ้านดอนกอย คือ “ลายนกนางแอ่น” มีชื่อเดิมคือ “ลายนกอีแอ่น” ซึ่งเป็นลายที่คุณยายพิม คิดค้นและตั้งชื่อไว้ โดยคุณยายเพ็ง ซึ่งเป็นเหลนของคุณยายพิม ได้สืบทอดให้กับลูกหลานจนถึงปัจจุบัน ในระยะเริ่มแรกชาวบ้านดอนกอย จะทอผ้าย้อมครามในช่วงเวลาว่างหลังจากการทำอาชีพหลัก เพื่อนำมาใช้เป็นเครื่องนุ่งห่มในครัวเรือนโดยที่ต่างคนต่างทำ ต่อมาในปี 2546 คุณแม่ถวิล อุปรี ซึ่งเป็นบุตรหลานของคุณยายเพ็ง ได้มีความคิดและเกิดแรงบันดาลใจที่จะรวมกลุ่มกันเพื่ออนุรักษ์และสืบสานภูมิปัญญาท้องถิ่นนี้ให้คงอยู่ตลอดจนถ่ายทอดและพัฒนาภูมิปัญญาท้องถิ่นนี้สู่สังคม และเพื่อสร้างรายได้เสริมให้กับครอบครัว จึงได้ปรึกษาหารือและประชาสัมพันธ์ในหมู่บ้าน เริ่มแรกมีผู้สนใจมาเป็นสมาชิกรวมกลุ่มกันทั้งหมด 9 คน นำเงินมาลงทุนคนละ 1,000 บาท เพื่อนำมาซื้อเส้นฝ้ายมาทอผ้าย้อมคราม ต่อมาได้มีการแกะลายบนผืนผ้า (การมัดหมี่) เป็นลวดลายต่าง ๆ เพิ่มขึ้น และได้มีการนำผ้าย้อมครามมาแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์หลากหลายชนิด และนำออกมาจำหน่ายจนได้รับความนิยมกันอย่างแพร่หลาย จนกระทั่งได้จดทะเบียนจัดตั้งกลุ่มเป็นวิสาหกิจชุมชน โดยใช้ชื่อว่า “กลุ่มทอผ้าย้อมครามบ้านดอนกอย” เมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2546 และมีคุณแม่ถวิล อุปรี เป็นประธานกลุ่ม ในการดำเนินงานของกลุ่มได้รับการสนับสนุนงบประมาณในการก่อสร้างอาคารที่ทำการของกลุ่มจากเทศบาลตำบลบัวสว่าง และศูนย์พัฒนาสังคมหน่วยที่ 55 นอกจากนี้ยังได้รับองค์ความรู้ในการบริหารจัดการกลุ่มจากสำนักงานพัฒนาชุมชนอำเภอพรรณนานิคม จังหวัดสกลนคร รวมถึงการสนับสนุนจากหน่วยงานอื่นอย่างต่อเนื่องจนถึงปัจจุบัน Indigo-dyed fabric products are s a handicraft inherited from an ancestor of the Phu Thai tribe who migrated from Laos to the Ban Don Koi. Grandma Phimsrikulkit as the successor of the indigo dyeing process that Grandma Dam Was discovered and brought to children by stirring the latex from the indigo tree, bark and water as in the "Onyx pot" until combined, then dyeing the cotton threads until the cotton threads are indigo. It is woven into a piece of cloth that has patterns to be used as a garment to use in life. Weaving was originally the lifestyle of Don Koi villagers. The pattern on the Mudmee cloth, which is an ancient pattern that has been inherited and preserved by the Don Koi villagers, is "swallow pattern." "Swallow pattern," which is the pattern that Grandma Pim invented and named by Grandma Peng, which is the great-grandson of Grandma Pim, has been inherited to the children until the present. In the initial stage, Don Koi villagers weaved indigo-dyed fabric in their spare time after doing their main job to be used as a garment in the household individually. Later in 2003, Ms. Thawin Upari, the granddaughter of Grandma Peng, had an idea and inspiration to join together to preserve and pass on this local wisdom with the aims to transfer and develop this local wisdom to society as well as to create extra income for the family. Therefore, she consulted and publicized in the village. Initially, there were 9 people interested in becoming a group member, bringing money to invest 1,000 baht each to buy cotton threads to weave indigo dye fabrics. Later, the pattern was carved on the fabric (Mudmee) into different patterns and the indigo-dyed fabric was processed into a variety of products. It become widely popular until the group was registered as a community enterprise with the name "Ban Don Koi Indigo-Dyed Weaving Group" on September 3, 2003 and with Ms. Thawin Upari as the group's chairman. In its operation, the group received funding for the construction of the group's office building from Bua Sawang Municipality and Social Development Center Unit 55. In addition, it received knowledge on group management from the Community Development Office, Panna Nikhom District, Sakon Nakhon Province and other other agencies until now.