Igor Mitoraj. Raj Utracony - plenerowa wystawa fotografii Jacka Poremby. скачать в хорошем качестве

Igor Mitoraj. Raj Utracony - plenerowa wystawa fotografii Jacka Poremby.

Przy Oświęcimskim Centrum Kultury prezentowana jest – w roku osiemdziesiątej rocznicy urodzin i dziesiątej rocznicy śmierci jednego z najbardziej znanych na świecie polskich rzeźbiarzy, zaliczanego do grona najwybitniejszych współczesnych rzeźbiarzy – Igora Mitoraja – plenerowa wystawa fotografii Jacka Poremby pt. „Igor Mitoraj. Raj utracony”. „Patrząc teraz na moje prace, nabieram przekonania, że sztuka antyczna była i jest dla mnie ideałem, a także wiąże się z nostalgią za utraconym rajem.” /Igor Mitoraj/ Igor Mitoraj (1944-2014) urodził się w 26 marca 1944 roku w Oederan w Niemczech. Dzieciństwo i młodość spędził w Grojcu koło Oświęcimia. Po ukończeniu Liceum Plastycznego w Bielsku-Białej rozpoczął studia na krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, na Wydziale Malarstwa, pod kierunkiem Tadeusza Kantora. W 1968 roku wyjechał do Paryża studiować w Ecole Nationale Superieure des Beaux Arts. Początkowo w kręgu jego zainteresowań artystycznych znajdowało się malarstwo i grafika. W latach 70. poświęcił się rzeźbie, tworząc głowy, torsy w charakterystycznych zawojach czy bandażach oraz postaci mitologiczne. Styl Mitoraja jest obecnie rozpoznawany przez miłośników sztuki na całym świecie. Charakterystycznymi elementami prac artysty są usta, które zawsze mają kształt ust autora i stanowią „podpis” rzeźbiarza na dziele. W 1976 roku wykonał kilka niewielkich rzeźb i wystawił je w galerii La Hune w Dzielnicy Łacińskiej. To była pierwsza wystawa Igora Mitoraja zwieńczona sukcesem – sprzedały się wszystkie wystawione prace. W 1977 roku Igor Mitoraj wystawił swoje prace w galerii ArtCurial w Paryżu. Przygotowując się do tej wystawy, artysta wyjechał do Pietrasanta we Włoszech. Było to miejsce, w którym… Michał Anioł wybierał marmury na rzeźby. Tam powstały pierwsze brązy Mitoraja oraz pierwsze monumentalne rzeźby z białego marmuru z pobliskiej Carrary. W 1983 roku artysta zamieszkał na stałe w Pietrasanta – w dwustuletnim domu, będącym jednocześnie jego pracownią.