මුනික ජාතකය munika jathakaya скачать в хорошем качестве

මුනික ජාතකය munika jathakaya

මෙම මූලාශ්‍රය මගින් බුදුරජාණන් වහන්සේ විසින් දේශනා කරන ලද මුනික ජාතකය විස්තර කෙරේ. එක්තරා භික්ෂුවක් ස්ත්‍රී රූපයකට වසඟ වී සසුන කෙරෙහි කලකිරී සිටි අවස්ථාවක, එම තැනැත්තිය අතීතයේදී ද ඔහුට විනාශය ළඟා කර දුන් අයුරු මෙහිදී පැහැදිලි කරයි. අතීත කතාවට අනුව, මංගල්‍යයක් වෙනුවෙන් මස් පිණිස ඇති දැඩි කළ මුනික නම් ඌරාගේ ඉරණම දැක, වෙහෙස වී වැඩ කළද තණකොළ කෑම ඊට වඩා ආරක්ෂිත සහ උතුම් බව බෝධිසත්වයන් වහන්සේ වදාළ සේක. අවසානයේදී මෙම ධර්ම දේශනාව ශ්‍රවණය කළ භික්ෂුව සෝවාන් ඵලයට පත් වූ අතර, බුදුරජාණන් වහන්සේ එම කතාව වර්තමානය සමඟ සම්බන්ධ කර දක්වති. ඒ අනුව, සැප සම්පත් කෙරෙහි ඇති අධික ලෝභය මරණයට හා විනාශයට හේතු විය හැකි බව මෙමගින් මනාව අවධාරණය කෙරේ. මුනික ජාතක කතාවෙන් අපට උගත හැකි ප්‍රධාන ආදර්ශය කුමක්ද? ඌරා සහ ගොනුන් අතර ඇති වෙනස තුළින් ජීවිතය ගැන පවසන්නේ කුමක්ද? මෙම කතාවේ එන චරිත වර්තමාන සමාජයට සම්බන්ධ වන්නේ කෙසේද? මුනික ජාතක කතාවෙන් අපට උගත හැකි ප්‍රධාන ආදර්ශය කුමක්ද? මුනික ජාතක කතාවෙන් අපට උගත හැකි ප්‍රධාන ආදර්ශය වන්නේ අනුන් භුක්ති විඳින සැප සම්පත් දෙස බලා ඊර්ෂ්‍යා නොකළ යුතු බවත්, විපතට හේතුවන අන්තරායකාරී සැපයට වඩා තමාට හිමි අල්ප වූ හෝ නිර්දෝෂී දෙයින් සෑහීමට පත්වීම උතුම් බවත්ය,. මෙහි එන ප්‍රධාන කරුණු කිහිපයක් මෙසේය: අන්තරායකාරී සැපය: මුනික නම් ඌරාට රසවත් කැඳ බත් ලැබුණේ ඌව මරා මංගල්‍යයට පැමිණෙන අමුත්තන්ට මස් පිණිස දීමටය. බෝධිසත්වයෝ (මහලෝහිත ගොනා) පවසන්නේ ඌරා අනුභව කරන්නේ "මරණ භෝජනය" බවයි. නිර්දෝෂී ජීවිතය: ගොනුන්ට ලැබුණේ තණකොළ සහ පිදුරු වුවත්, එය ඔවුන්ගේ මහන්සියෙන් උපයාගත්, ජීවිතයට අනතුරක් නොවන නිර්දෝෂී ආහාරයකි,. සැබෑ උතුම් බව: මරණය උරුම කර දෙන දහසක් ගුණ සැපවත් ආහාරයට වඩා, දීර්ඝායුෂ ලබා දෙන තණකොළ සහ පිදුරු අනුභව කිරීම උතුම් බව මෙහිදී අවධාරණය කෙරේ. එබැවින්, පිටතින් පෙනෙන සැප සම්පත් පිටුපස ඇති බිහිසුණු විපාක තේරුම් ගෙන, ලැබෙන දෙයින් සතුටු වී ආරක්ෂිතව ජීවත් වීම මෙම ජාතක කතාවෙන් ලබා දෙන වටිනා ආදර්ශයයි. මහලෝහිත සහ චූලලෝහිත යන ගොනුන් අතර ඇති වූ සංවාදය කුමක්ද? මහලෝහිත සහ චූලලෝහිත යන ගොනුන් දෙදෙනා අතර ඇති වූ සංවාදය ප්‍රධාන වශයෙන් මුනික නම් ඌරාට ලැබෙන වරප්‍රසාද සහ එහි භයානක ප්‍රතිඵලය පිළිබඳව වේ: චූලලෝහිතගේ පැමිණිල්ල: චූලලෝහිත ගොනා තම වැඩිමහල් සොහොයුරා වූ මහලෝහිතගෙන් විමසා සිටින්නේ, එම නිවසේ සියලු බර වැඩ කරමින් සම්පත් වර්ධනය කරන්නේ තමන් දෙදෙනා වුවත්, ඔවුන්ට ලැබෙන්නේ තණකොළ සහ පිදුරු පමණක් බවයි,. නමුත් කිසිදු වැඩක් නොකරන මුනික නම් ඌරාට දිනපතා රසවත් කැඳ බත් ලැබෙන්නේ කුමන හේතුවක් නිසාදැයි ඔහු විමසයි. මහලෝහිතගේ අවවාදය: බෝධිසත්වයන් වූ මහලෝහිත මෙයට පිළිතුරු දෙමින් පවසන්නේ, ඌරා ලබන එම ආහාරය පිළිබඳව ඊර්ෂ්‍යා නොකරන ලෙසයි. මන්ද ඌරා අනුභව කරන්නේ "මරණ භෝජනයක්" වන බැවිනි. නිවසේ දියණියගේ විවාහ මංගල්‍යයට පැමිණෙන අමුත්තන්ට මස් පිණිස දීමට ඌරා මෙසේ පෝෂණය කරන බව ඔහු පැහැදිලි කරයි. අවසාන නිගමනය: මංගල්‍ය දිනයේදී මුනික නම් ඌරා මරා ආහාරයට ගන්නා අයුරු දුටු පසු, මහලෝහිත තම සොහොයුරාට පවසන්නේ ඌරා අනුභව කළ ආහාරයට වඩා ඔවුන්ගේ තණකොළ සහ පිදුරු සිය දහස් ගුණයකින් උතුම් බවයි. එයට හේතුව එම ආහාරය කිසිදු දොසක් නොමැති (නිරවද්‍ය) මෙන්ම දීර්ඝායුෂ ලබා දෙන ලක්ෂණයක් වීමයි. මෙම සංවාදය හරහා අන්තරායකාරී සැපයට වඩා තමා සතු නිර්දෝෂී දෙයින් සතුටු වීමේ වැදගත්කම අවධාරණය කෙරේ. මෙම ජාතක කතාවේ සඳහන් වන චරිත වර්තමානයට ගැලපෙන්නේ කෙසේද? මුනික ජාතක කතාවේ එන චරිත සහ සිදුවීම් වර්තමාන සමාජයේ විවිධ පුද්ගල ස්වභාවයන් සහ තත්ත්වයන් සමඟ මනාව සැසඳිය හැකිය: මුනික (ඌරා) සහ වර්තමාන "අන්තරායකාරී සැප" සොයන්නන්: ජාතක කතාවේ මුනික නමැති ඌරා මරණය අභියස සිටියදීත් ලැබෙන රසවත් ආහාර භුක්ති වින්දේය. වර්තමානයේදී ද කෙටි කලකින් ධනවත් වීමට හෝ තාවකාලික සැප සම්පත් ලබාගැනීමට වැරදි මාර්ගවල යන පුද්ගලයන් මුනිකට සමාන කළ හැකිය. ඔවුන් තමන් ලබාගන්නා එම සැපය තමන්ගේම විනාශයට (උදාහරණ ලෙස දූෂණය, වංචාව හෝ සෞඛ්‍යයට අහිතකර පුරුදු) හේතු වන බව වටහා නොගනිති. මූලාශ්‍රවලට අනුව, මුනික යනු එදා සසුනෙහි කලකිරී සිටි මහණෙකි (උක්ගලී මහණ). චූලලෝහිත සහ සමාජ සැසඳීම් කරන්නන්: චූලලෝහිත ගොනා තමන් වෙහෙස මහන්සි වී වැඩ කළත් ලැබෙන දෙය අඩු බව සිතා, කිසිදු වැඩක් නොකරන ඌරාට ලැබෙන සැප ගැන ඊර්ෂ්‍යා කළේය. මෙය වර්තමාන සමාජයේ අන් අයගේ බාහිර සැප සම්පත් දෙස බලා තමන්ගේ ජීවිතය දෙස කලකිරීමෙන් බලන, සැබෑ තත්ත්වය වටහා නොගත් පුද්ගලයන් නියෝජනය කරයි. මහලෝහිත (බෝධිසත්වයන්) සහ ප්‍රඥාවන්තයන්: මහලෝහිත ගොනා (බෝධිසත්වයන්) නියෝජනය කරන්නේ බාහිරින් පෙනෙන සැපයට වඩා එහි ඇති අන්තරාය දකින ප්‍රඥාවන්ත පුද්ගලයාය. වර්තමානයේදී ද අනුන්ගේ සැප දෙස බලා කලබල නොවී, තමන් උපයා ගන්නා දෙයෙහි "නිර්දෝෂී බව" (නිරවද්‍ය බව) සහ ආරක්ෂිත බව අගය කරන අය මහලෝහිත වැනිය. තුල්ලකුමාරිකාව සහ ප්‍රමාදයට හේතු වන සාධක: මෙම කතාවේ එන කුමාරිකාව මුනිකගේ විනාශයට වක්‍රව හේතු වූ චරිතයකි. වර්තමාන සමාජයේ පුද්ගලයෙකු තම යහපත් මාවතෙන් බැහැර කර, අනතුරකට හෝ විනාශයකට ඇද දමන විවිධ බාහිර ආකර්ෂණීය දේවල් හෝ පුද්ගලයන් මෙයට සමාන කළ හැකිය. සමස්තයක් ලෙස, මෙම කතාවෙන් උගන්වන්නේ "මරණ භෝජනය" (විනාශකාරී සැපය) හඳුනාගෙන, තමන් සතු අල්ප වූ හෝ නිර්දෝෂී ආහාරය (පිදුරු සහ තණකොළ වැනි ස්වල්ප වූ දෙය) උතුම් කොට සලකා ජීවත් වීමේ වැදගත්කමයි. මෙම ජාතක කතාවේ එන 'මරණ භෝජනය' යන සංකල්පය තවදුරටත් පැහැදිලි කරන්න. මුනික ජාතක කතාවේ එන 'මරණ භෝජනය' යන සංකල්පය මගින් අදහස් කරන්නේ බාහිරින් ඉතා ප්‍රණීත සහ වරප්‍රසාද සහිත ලෙස පෙනුනත්, අවසානයේදී පුද්ගලයාගේ විනාශයට හෝ මරණයට සෘජුවම මග පාදන අනතුරුදායක සැප සම්පත්ය,. මෙම සංකල්පය පිළිබඳ වැඩිදුර පැහැදිලි කිරීම් පහත දැක්වේ: ආහාරයේ අරමුණ: මුනික නම් ඌරාට නිවෙස් හිමියන් විසින් දිනපතා ප්‍රණීත ලෙස කැඳ සහ බත් ලබා දෙන්නේ ඔහු කෙරෙහි ඇති කරුණාවකට නොව, නිවසේ දියණියගේ විවාහ මංගල්‍යයට පැමිණෙන අ