Ψαραντώνης - Ερωτόκριτος/ Κοντυλιές @ Μ. Λαζαριστών скачать в хорошем качестве

Ψαραντώνης - Ερωτόκριτος/ Κοντυλιές @ Μ. Λαζαριστών

Ο θρυλικός Ψαραντώνης και οι Χαΐνηδες σμίγουν καιρούς και τόπους στην παράσταση «Θεοί και Δαίμονες», στη Μονή Λαζαριστών της Θεσσαλονίκης, στις 20 Ιουνίου 2012. Ο Ερωτόκριτος Στίχοι: Βιτσέντσος Κορνάρος Του κύκλου τα γυρίσματα, που ανεβοκατεβαίνουν, και του τροχού π΄ ώρες ψηλά κι΄ ώρες στα βάθη πηγαίνουν και του καιρού τα πράματα, πού αναπαϋμό δεν έχουν, μα στο καλό, κι΄ εις το κακό περιπατούν, και τρέχουν, και των αρμάτω οι ταραχές, έχθρητες και τα βάρη, του έρωτος οι μπόρεσες, και της φιλιάς η χάρη, αυτάνα μ΄ εκινήσασι την σήμερον ημέραν, ν΄ αναθηβάλω και να πώ τά κάμαν και τά φέραν Αφουγκρασθήτε το λοιπόν, κι΄ ας πιάνει οπούχει γνώση, για να κατέχει κι΄ αλλουνού απόκριση να δώσει. Στση περασμένους τους καιρούς, που οι Έλληνες ορίζα, κι΄ όπου δεν είχε η πίστη τως θεμελιωμένη ρίζα, τότες μια αγάπη μπιστική στον κόσμο φανερώθη, κι΄ εγράφη μέσα στην καρδιά, κι΄ ουδέποτέ τζη λυώθη, Εις την Αθήνα πού ήτονε της μάθησης η βρώσις, και το θρονί της Αρετής κι΄ ο ποταμός της γνώσης. Pήγας μεγάλος ὅριζε τὴν ἄξα Χώρα ἐκείνη, μ' ἄλλες πολλὲς καὶ θαυμαστές, καὶ ξακουστὸς ἐγίνη Μιὰ θυγατέραν ἤκαμεν, πού 'φεξεν τὸ Παλάτι, αὐτὴ τὴν ὥρα ποὺ ἡ μαμμὴ στὰ χέρια τση τὴν κράτει τῆς Χώρας σπίτια καὶ στενὰ σοῦ φαίνετο ἐγελοῦσαν, κ' οἱ γειτονιὲς ἐχαίρουνταν κ' οἱ τόποι ἀναγαλλιοῦσαν Mην το κρατείτε για πολύ, μην το θαυμάζετ' όλοι· τούτες οι τέχνες βρίσκουνται σ' τση Φύσης το περβόλι. K' εις πράματα πολλώ' λογιών, που άνθρωπος δεν κατέχει, κι ουδ' ήπραξε, μηδ' είδεν τα, μάθηση η Φύσις έχει. Σαν το μωρόν, οπού κιανείς φαητό δεν τ' αρμηνεύγει, κ' εκείνο, ό,τι ώρα γεννηθεί, να βρει βυζί γυρεύγει, απ' την κοιλιάν τση μάνας του η Φύση δασκαλεύγει, και το βυζί για ζήση του να το'βρει πασπατεύγει. Kαι δίχως να'χει δάσκαλο, με μάθηση γεννάται, κλαίει, γυρεύγει το βυζί, κ' η μάνα το λυπάται. Kι αν είναι και γιαμιά-γιαμιά γάλα δεν το ταγίσει, στο στόμα τα δακτύλια του βάνει να πιπιλήσει. Δείχνει τη χρείαν του το ζιμιό, κι ομολογά τά θέλει, μ' όλον οπού'ναι έτσ' άφαντο, και βρέφος, και κοπέλι