ZAPOMNIANA STARA Chata Włodzimierza Puchalskiego MORUSY скачать в хорошем качестве

ZAPOMNIANA STARA Chata Włodzimierza Puchalskiego MORUSY

Zapomniana stara drewniana chata, położona w środku wsi, skrywa wiele pamiątek po sławnym przyrodniku, myśliwym, fotografiku i autorze licznych filmów przyrodniczych – Włodzimierzu Puchalskim. Był twórcą wielu zdjęć, nazywanych przez niego „bezkrwawymi łowami”. Wydawane albumy cieszyły się wielką popularnością i były chętnie kupowane przez miłośników fotografii. Dla początkujących fotografów stanowią do dziś cenny materiał historyczny. Pasją fotografowania zaraził się od swego ojca Władysława, zawodowego oficera wojska, który przed wojną należał do Lwowskiego Towarzystwa Fotograficznego. Mając 14 lat otrzymał od swego dziadka pierwszy aparat fotograficzny. Studiując na Wydziale Rolniczo-Leśnym Akademii Rolniczej w Dublanach, uczył się również techniki fotografowania w Zakładzie Fotografii Politechniki Lwowskiej. Swój pierwszy sukces osiągnął w 1937 r. zdobywając złoty medal na Międzynarodowej Wystawie Myśliwskiej w Berlinie, za zdjęcie przedstawiające dzika w lesie. Dwa lata później zaprezentował publicznie swój pierwszy film przyrodniczy, zatytułowany „Bezkrwawe łowy”. Pasję tę kontynuował pracując w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie, wykorzystując zdjęcia i filmy na prowadzonych przez siebie wykładach. Współpracował z największą stacją ornitologiczną w Prusach Wschodnich, gdzie poznawał nieznane mu gatunki ptaków. Wraz z rosnącą popularnością zaczął otrzymywać wiele zamówień na zdjęcia z wydawnictw krajowych i zagranicznych. Jego prace były nagradzane na wielu konkursach fotograficznych. Po wojnie pracował na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie stworzył dział dokumentacji fotograficzno-filmowej zwierząt. Później związał się z Wytwórnią Filmów Oświatowych w Łodzi. Jako operator i reżyser uczestniczył w dwóch arktycznych wyprawach na Spitsbergen. Zmarł 19 stycznia 1979 r. w Antarktyce, podczas wyprawy zorganizowanej przez Polską Akademię Nauk. Wykonywał zdjęcia w Polskiej Stacji Badawczej im. Arctowskiego na wyspie Króla Jerzego. Tam też został pochowany. Zainicjował fotografię przyrodniczą i choć jego przedwojenne, czarno- białe filmy i zdjęcia nie są technicznie tak doskonałe jak dzisiaj, nadal zachwycają i są wzorem do naśladowania przez współczesnych „myśliwych”. W Morusach w 1968 roku kupił starą, 200-tu letnią chatę. Była punktem wypadowym na rozlewiska Narwi i Biebrzy, które szczególnie polubił. Bogactwo przyrody, zwłaszcza obfitość dzikiego ptactwa wodnego i błotnego sprawiało, że tu czuł się najlepiej i mógł oddawać się bez reszty swojej pasji. Miejsce to nazwał “ptasim rajem”.