Η Άσκηση της Λαϊκής Ιατρικής κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821 - Θεοδωρόπουλος Χρήστος скачать в хорошем качестве

Η Άσκηση της Λαϊκής Ιατρικής κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821 - Θεοδωρόπουλος Χρήστος

2o ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ Ιστότοπος : https://traditionalhellenicmedicine.gr/ Θέμα : Η Άσκηση της Λαϊκής Ιατρικής κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821 ως συνέχεια της Ιπποκράτειου Ιατρικής Εισηγητής : Θεοδωρόπουλος Χρήστος Πτυχιούχος Ολιστικός Θεραπευτής ΠΚΙ, Βελονιστής – Βοτανοθεραπευτής – Υπνοθεραπευτής – NLPier–Life Coach Ο Σκοπός μου κατά τη σύνταξη της εργασίας μου αυτής, πέραν της ιστορικής καταγραφής του τι συνέβαινε από πλευράς ιατρικής περίθαλψης στα πεδία των μαχών τη περίοδο της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, είναι και η ανάδειξη της άσκησης της λαϊκής και δημώδους ιατρικής και γενικότερα, πριν και μετά τη περίοδο εκείνη. Δηλαδή πως και από ποιους γιατρεύονταν ο ευρύτερος πληθυσμός των πόλεων και της υπαίθρου, καθώς επίσης και από που εκπορεύονταν οι ιατρικές αυτές γνώσεις. Να γίνει δηλαδή καταφανής και να αναδειχθεί η σύνδεση της λαϊκής και δημώδους αυτής ιατρικής που λειτουργούσε με φυσικό τρόπο και μέσα όπως βότανα, διατροφή, ασκήσεις, φυσικά σκευάσματα και διάφορα έλαια, με τις παρακαταθήκες της Αρχαίας Ελληνικής Ιατρικής, της οποίας κυρίαρχα πρόσωπα ήταν ως γνωστόν, ο Ιπποκράτης και μετέπειτα Διοσκουρίδης, ο Γαληνός, κ.α. Αυτοί ήταν που κατέστησαν την Αρχαία Ελληνική Ιατρική ως τη κυρίαρχη ιατρική γνώση σε όλο τον τότε γνωστό κόσμο, αλλά που δυστυχώς ανακόπηκε στην αρχή της Φαρμακοχημείας τον 20° αιώνα, και που στη συνέχεια μεθοδικά λοιδορήθηκε και απαξιώθηκε από τα μεγάλα συμφέροντα της αναδυόμενης φαρμακοβιομηχανίας. Να αναδειχθεί επίσης, ότι οι παρακαταθήκες αυτές παραμένουν ακόμη ζωντανές, χρήσιμες και ωφέλιμες για τη διατήρηση της υγείας του ανθρώπου, ακόμη και στις μέρες μας. Παρά τον παραγκωνισμό, την υποτίμηση και τη δυσφήμηση της Ιπποκράτειας Ιατρικής, ως δήθεν μη επιστημονικής και «ξεπερασμένης», αλλά και παρόλες τις λοιδορίες, και τις συκοφαντίες κατά των εμπειρικών γιατρών που κουβαλούσαν και εφάρμοζαν τη πολύτιμη αυτή γνώση. Για τούτο, στο πόνημα μου αυτό προσπάθησα ενσυνείδητα, αλλά και εμπεριστατωμένα, να υπάρξει εύγλωττη έκφραση της πρόθεσης μου αυτής, καθόσον έχω ανασύρει από διάφορες γραπτές πηγές ανά τους αιώνες, και έχω μεταφέρει σε αυτό, πολύ γνωστές και πολύτιμες για τις εποχές εκείνες «λαϊκές» συνταγές για συγκεκριμένες παθήσεις, που για κάθε μια από αυτές κάνω άμεση και σαφή σύνδεση και αναφορά στις αντίστοιχες συνταγές του Διοσκουρίδη, όπως ο ίδιος τις έχει καταγράψει στα «Περί Ύλης Ιατρικής» και «Περί Απλών Φαρμάκων» σωζόμενα έργα του, για τις ίδιες ακριβώς παθήσεις. Δηλαδή απώτερος μου στόχος, είναι μέσα από τη παρουσίαση αυτή, να βγει η σωστή πληροφορία που προκύπτει από την κατά καιρούς καταγεγραμμένη Γνώση, τόσο για την αποκατάσταση της φήμης και της αξίας της λαϊκής ιατρικής ανά τους αιώνες στην Ελλάδα ( και όχι μόνο), αλλά και ότι αυτή έχει τις ρίζες της στην Αρχαία Ελληνική Ιατρική. Με τη παράθεση δε των πολύτιμων συνταγών για συγκεκριμένες παθήσεις, και την άμεση σύνδεσή τους με τις συνταγές του Διοσκουρίδη, γίνεται διάχυση αξιόλογων πληροφοριών με σαφήνεια και πληρότητα, αλλά και με τέτοια δυναμική, που μπορεί να αποτελέσουν για το καθένα μας το έναυσμα για περαιτέρω έρευνα και εφαρμογή σε θέματα που αφορούν τη προσωπική μας υγεία. Θεωρώ οτι έχουμε χρέος και καθήκον όλων όσων έχουμε Ελληνική Παιδεία να το πράξουμε αυτό, από κάθε μετερίζι που μπορεί να βρίσκεται ο καθένας μας. Είτε ως απλοί ελεύθερα σκεπτόμενοι άνθρωποι, είτε ως θεραπευτές που έχουμε τάξει ως καθήκον στη ζωή μας, την απάλυνση του ανθρώπινου πόνου, είτε απλά ως Έλληνες, που τυγχάνουμε κληρονόμοι της παρακαταθήκης που μας κληροδότησαν οι Αρχαίοι μας πρόγονοι, με το καθήκον να καλοδεχθούμε με ταπεινότητα και ευγνωμοσύνη τα πολύτιμα αυτά δώρα της Γνώσης και όχι μόνο να τα διαφυλάξουμε ζωντανά, αλλά να λειτουργήσουμε και ως συνεχιστές του έργου τους, διαχέοντας τη γνώση αυτή σε όλους τους συνανθρώπους μας, όχι μόνο στη Χώρα μας την Ελλάδα, αλλά και όπου γης. Το καθήκον, είναι το ίδιο για όλους μας ως Έλληνες και μας καλεί, σε όποια θέση και να βρισκόμαστε.