Γ. Στεφανίδης, Ίων Πανόπουλος, Χ. Τσαλπαρά Οι Θεϊκές πατούσες (HQ Official Audio Video) скачать в хорошем качестве

Γ. Στεφανίδης, Ίων Πανόπουλος, Χ. Τσαλπαρά Οι Θεϊκές πατούσες (HQ Official Audio Video)

Οι Θεϊκές πατούσες (2000 - 01) Ερμηνεία: Γιώργος Στεφανίδης, Ίων Πανόπουλος, Χ. Τσαλπαρά Καμηλιέρικο - Στίχοι & Μουσική: Ίων Πανόπουλος Links ♬♪♫♬ ▶iTunes https://apple.co/2LJAUSz ▶Amazon https://amzn.to/2LxPeRt ▶Google Play https://bit.ly/2LfkrcO ♬♪♫♬ ▶Spotify https://spoti.fi/2mEeZS4 ▶Deezer https://bit.ly/2A3oq6Y ▶Tidal https://bit.ly/2LubifL Ανδρ. φωνή 1 (από τηλέφωνο): Λοιπόν, και όπως είπαμε, εντάξει;.. κουβέντα, σε παρακαλώ... Είσαι μόνος σου τώρα, ε; μόνος σου δεν είσαι; Αδρ. φωνή 2: Ναι... ναι... μόνος μου είμαι... (αμυδρά, ακούγονται ήχοι από δημόσιο χώρο, μπαρ ή καφετέρια) Ανδρ. φ. 1: ...κουβέντα παραπέρα, αυτά μεταξύ μας, o.k.; Ανδρ. φ. 2: ναι φίλε μου... Τάφος!.. Ανδρ. φ. 2: Τη γνώρισε απροσδόκητα Μες στον κυβερνοχώρο Κι αμέσως απογειώθηκε Σαν τον αεροπόρο! (δις) Δανάη τηνε λέγανε Και ζούσε στην Αθήνα Είχε κορμάκι λυγερό Και ποδαράκια φίνα (δις) Με τα πολλά την έψησε Να ‘ρθει στην γκαρσονιέρα, Κι είπε, καθώς ξεκούμπωνε Τη δαντελέ ζαρτιέρα: (δις) Ανδρ. φ. 1: “Τα δαχτυλάκια των ποδιών Να σου ρουφήξω θέλω, Να κάνω στην πατούσα σου Τη γλώσσα μου πινέλο!” (δις) sluuurrrp! Ανδρ. φ. 2: Θα ‘ταν πιστεύω περιττόν, Φίλοι πελματολάτρες, Ν’ αφηγηθώ επί μακρόν Τις περιπτύξεις ταύτες… (δις) Γυναίκες λάτρεψε ξανθιές, Μελαχρινές και ρούσες, Μα της Δανάης πιο πολύ Τις θεϊκές πατούσες!!! (δις) Ανδρ. φ. 2: Λοιπόν, είσαι έτοιμος να φτιάξουμε μύθους; Ανδρ. φ. 1: Α, ρε Στεφανίδη κουτσομπόλη!.. γαμώ το κέρατό μου... Ανδρ. φ. 2: Γεια σου ρε Πανόπουλε με τις πενιές σου! …λοιπόν, ξέρεις… κάτι που πάντα μου την έδινε με τη στιχουργία στο μπουζουκοτράγουδο ήταν η διακριτικότητα η -για να πούμε τα πράμματα με το όνομά τους- αυτή η μικροαστική σεμνοτυφία περί τα σεξουαλικά. Καταντάει γραφικό, αφελές kitsch σαν ελληνική ταινία των ‘60s. Στο παρελθόν έσπασε το μπετόν ο Μωυσής με τον ‘Πρόστυχο’ και υπέστη σκληρή δημοσιογραφική κριτική για“περιττή χυδαιότητα” Ουφ… ας τολμήσουμε, κι εμείς του λαϊκού τραγουδιού, να μιλήσουμε πιο ωμά. Κάθε άλλο παρά kitsch είναι. Κι όσον αφορά το συγκεκριμένο, ε, πως να το κάνουμε τα βίτσια μας τα προπαγανδίζουμε... Μερακλήδες είμεθα... χο χο!…