Jan Kasprowicz - Rzadko na moich wargach скачать в хорошем качестве

Jan Kasprowicz - Rzadko na moich wargach

Piosenka do antynacjonalistycznego wiersza Jana Kasprowicza "Rzadko na moich wargach. Tekst: Jan Kasprowicz. Muzyka AI. Portret Kasprowicza autorstwa Jacka Malczewskiego. Gatunek: folk punk [Zwrotka] Rzadko na moich wargach , niech dziś to warga ma wyzna Jawi się krwią przepojony, najdroższy wyraz: Ojczyzna. Widziałem, jak się na rynkach, gromadzą kupczykowie, Licytujący się wzajem, kto ją najgłośniej wypowie. Widziałem, jak między ludźmi, ten się urządza najtaniej, Jak poklask zdobywa i rentę, kto krzyczy, iż żyje dla Niej. Widziałem, jak do Jej kolan, wstręt dotąd serce me czuje Z pokłonem się cisną i radą najpospolitsi szuje. Widziałem rozliczne tłumy z pustą, leniwą duszą, Jak dźwiękiem orkiestry świątecznej resztki sumienia głuszą. Sztandary i proporczyki, przemowy i procesyje, Oto jest treść Majestatu który w niewielu żyje. Więc się nie dziwcie - ktoś może, choć milczkiem słuszność mi przyzna Że na mych wargach tak rzadko jawi się wyraz: Ojczyzna. Więc się nie dziwcie - ktoś może, choć milczkiem słuszność mi przyzna Że na mych wargach tak rzadko jawi się wyraz: Ojczyzna. [Refren] Rzadko na moich wargach jawi się wyraz Ojczyzna Rzadko na moich wargach jawi się wyraz Ojczyzna Rzadko na moich wargach jawi się wyraz Ojczyzna Rzadko na moich wargach jawi się wyraz Ojczyzna Zwrotka Lecz brat mój najbliższy i siostra, w tak czarnych żałobach ninie, Ci wiedzą, że chowam tę świętość w najgłębszej serca głębinie. Ta siostra najbliższa i brat ten wybrani spomiędzy rzeszy, Ci znają drogi, którymi Moja Wybrana spieszy. Krwawnikiem zarosłe ich brzegi łopianem i podbiałami: Spieszę z Nią razem, topole ślą swe westchnienia za nami. Przystajem na cichych mogiłach, słuchamy azali z ich wnętrza Jakiś się głos nie odezwie, jakaś nadzieja najświętsza. Zboża się złocą dojrzałe, a tam już widzimy żniwiarzy, Ta dłoń swą na czoło mi kładzie i razem o sprzętach marzy. A potem podniósłszy głowę, do dalszej wstając podróży, Woła: "Miej radość w duszy, bo tylko radość nie nuży. Podporą ci będzie i brzaskiem, ta ziemia, tak bujna, tak żyzna, Nią ci ja jestem, na zawsze, twa ukochana Ojczyzna". Podporą ci będzie i brzaskiem, ta ziemia, tak bujna, tak żyzna, Nią ci ja jestem, na zawsze, twa ukochana Ojczyzna". [Refren] Rzadko na moich wargach jawi się wyraz Ojczyzna Rzadko na moich wargach jawi się wyraz Ojczyzna Rzadko na moich wargach jawi się wyraz Ojczyzna Rzadko na moich wargach jawi się wyraz Ojczyzna [Zwrotka] Jakiś złośliwy złoczyńca pszeniczne podpala stogi, U bram się wije niebieskich w rozpaczy człowiek ubogi. Jakaś mordercza zaraza z głodem zawiera przymierze, Na przepełnionych cmentarzach krzyże się wznoszą świeże. Jakoweś głuche tętenty wskroś przeszywają powietrze, Kłębią się gęste chmurzyska, czyjaż to ręka je zetrze? Jakaś olbrzymia rzeka wezbrała krwią i rozlewa W krąg purpurowe swe nurty zabiera domy i drzewa. Jakoweś idą pomruki, drży niepoznana puszcza, Dęby się groźnie ozwały, cóż to za moc je poduszcza? A nad tą dolą - niedolą, poranna nieci się zorza, Na pieśń mą Ojczyzny pełną spływa promienność jej boża. W mej pieśni, bogatej czy biednej, przyzna mi ktoś lub nie przyzna Żyje, tak rzadka na wargach, Moja najdroższa Ojczyzna. W mej pieśni, bogatej czy biednej, przyzna mi ktoś lub nie przyzna Żyje, tak rzadka na wargach, Moja najdroższa Ojczyzna. [Refren] Rzadko na moich wargach jawi się wyraz Ojczyzna Rzadko na moich wargach jawi się wyraz Ojczyzna Rzadko na moich wargach jawi się wyraz Ojczyzna Rzadko na moich wargach jawi się wyraz Ojczyzna