Járnsíða скачать в хорошем качестве

Járnsíða

Bjǫrn gekk fram ór skugga sǫgna, sonr Ragnars, herðr af vígum. Stál í hendi, járn í bringu, örlög bundin í sporum. Hann var fœddr til ferða fjarlægra, fœddr til storms ok sverða. Þar sem hann steig, þar skalf jǫrð, þar minnðusk menn dauða. Bjǫrn Járnsíða, stendr í sǫgu, maður gerðr at goðsǫgn. Bjǫrn Járnsíða, járn ok eldr, nafn hans lifir lengr en líf. Bjǫrn Járnsíða, herra víga, leiðir menn með harðan hug. Bjǫrn Járnsíða, Norðr mun minnast, meðan sverð eru smíðuð. Hann reri suðr til sólvarmra landa, hafið bar hann þungt ok lengi. Borgir brunnu við brimsins rödd, gull rann laust í sandi. En eigi var hann ránari einn saman, heldr stýrandi herja. Hann deildi fé ok dýrð jafnt, ok batt menn með trú. Bjǫrn Járnsíða, stendr í sǫgu, maður gerðr at goðsǫgn. Bjǫrn Járnsíða, járn ok eldr, nafn hans lifir lengr en líf. Bjǫrn Járnsíða, herra víga, leiðir menn með harðan hug. Bjǫrn Járnsíða, Norðr mun minnast, meðan sverð eru smíðuð. Að lokum sat hann á hásæti, árin lögðust ei þung. Ekki brotinn af blóði né sárum, heldr herðr af minnum. Svá varð hann meir en hold ok bein, meir en maðr einn. Hann varð mælikvarði drengskapar, ok dómr komandi ætta. Bjǫrn Járnsíða, stendr í sǫgu, maður gerðr at goðsǫgn. Bjǫrn Járnsíða, járn ok eldr, nafn hans lifir lengr en líf. Bjǫrn Járnsíða, herra víga, leiðir menn með harðan hug. Bjǫrn Járnsíða, Norðr mun minnast, meðan Norðr stendr sjálfr. Svá kvað skáld við eld ok öl, at sumir menn eru fæddir til at ganga úr heimi, en skilja heiminn eftir breyttan.