У нас вы можете посмотреть бесплатно Polskie Dzieci z Pahiatua. 70 lat później или скачать в максимальном доступном качестве, видео которое было загружено на ютуб. Для загрузки выберите вариант из формы ниже:
Если кнопки скачивания не
загрузились
НАЖМИТЕ ЗДЕСЬ или обновите страницу
Если возникают проблемы со скачиванием видео, пожалуйста напишите в поддержку по адресу внизу
страницы.
Спасибо за использование сервиса ClipSaver.ru
Z okazji 72. rocznicy przybycia do Nowej Zelandii polskich sierot, znanych jako "Dzieci z Pahiatua", przygotowaliśmy film dokumentalny pt. "Polskie Dzieci z Pahiatua. 70 lat później" w nowej wersji z napisami w jęz. polskim. Przyjęcie 733 polskich sierot syberyjskich przez rząd Petera Frasera jest uznawane za jeden z fundamentów przyjaznych relacji polsko-nowozelandzkich. Przyjazd polskich dzieci z Iranu do Nowej Zelandii był możliwy dzięki staraniom Konsula Generalnego Kazimierza Wodzickiego i jego małżonki Marii. Grupa dzieci wraz z opiekunami przypłynęła do Wellingtonu w dn. 1 listopada 1944 r. na pokładzie amerykańskiego okrętu USS General Randall, następnie przez pięć lat przebywała w ośrodku Pahiatua, zwanym „Małą Polską”, gdzie dzieci mogły swobodnie kultywować język polski i kulturę narodową. Po wojnie niemal wszyscy pozostali na stałe w Nowej Zelandii. Dokument obrazuje niezwykle ważną rolę Dzieci z Pahiatua w relacjach dwustronnych i miejsce Polonii w społeczeństwie nowozelandzkim. Film został zrealizowany na zlecenie Ambasady RP w Nowej Zelandii w czasie uroczystości w 2014 r., na które przybyło z różnych stron świata ok. 130 Dzieci z Pahiatua i ponad 350 członków ich rodzin. Przedstawia sceny z Festiwalu "Celebrating Everything Polish" w Wellingtonie i kilkudniowe obchody, m.in. wyjazd do Pahiatua, złożenie wieńców pod tablicą na Nabrzeżu Wellingtońskim i na grobie Konsulostwa Wodzickich, koncert, Mszę św. w Katedrze oraz uroczyste spotkanie w dn. 2 listopada 2014 r. Klamrą spinającą dla poruszających wywiadów z uczestnikami wydarzeń sprzed 70 lat i bogatych zdjęć archiwalnych jest narracja Ambasadora RP i wyrazy wdzięczności dla władz nowozelandzkich. Produkcję filmu dokumentalnego zrealizowaliśmy we współpracy z firmą CraftInc Films, której współwłaścicielką jest Wanda Lepionka, córka Dzieci z Pahiatua.