Avonia Bonney's Forgotten Composition Finally Heard скачать в хорошем качестве

Avonia Bonney's Forgotten Composition Finally Heard

Avonia Bonney: "Forget me not", written at 1881, dedicated to Countess Maria Lountzi, Greece (2.12.2016). 📺 Subscribe for more classic films, silent movie restorations, and original film scores by Spiros Deligiannopoulos:    / @spirosdei   🚀 Get vidIQ to grow your channel faster! https://vidiq.com/SpirosDeligianno Avonia Bonney: A Brief Overview Avonia Bonney, born Avonia Stanhope Jones Brooke on July 12, 1839, in New York City, was an American actress renowned for her tragic roles in the theater. She emerged from a theatrical lineage, being the daughter of George “Count Joannes” Jones and Melinda Jones. Her father was initially a serious Shakespearean actor who later adopted an eccentric persona, while her mother was a respected actress who traveled with Avonia during her early career. Early Life Avonia’s early life was marked by her family’s involvement in the theater. After her parents separated around 1841 and subsequently divorced in 1850, she and her older sister Caroline were raised by their mother. This environment fostered Avonia’s passion for acting from a young age. Career Beginnings Avonia made her stage debut in April 1856 in Cincinnati, Ohio, portraying “Parthenia” in the play “Ingomar.” Following this initial performance, she toured extensively across America, participating in various productions such as John Savage’s “Sybil” and a rendition of “Romeo and Juliet,” where her mother played Romeo and Avonia took on the role of Juliet. In 1859, she ventured to Australia, where she met Irish actor and producer Gustavus Vaughan Brooke. The two later married on February 23, 1863, in Liverpool. Their marriage occurred during a time when Gustavus’s career was declining due to alcohol abuse. Notable Performances Avonia’s London debut took place on November 5, 1861, at Drury Lane Theatre as “Medea.” She returned to America in 1863 but continued to make significant contributions to theater both there and abroad. In late 1864 and early 1865, she toured Union-held areas of the Confederacy with producer Augustin Daly. Notably, President Abraham Lincoln and his family attended one of her performances at Grover’s Theatre in Washington D.C., in January 1865. After returning to England later that year, Avonia brought with her an American adaptation of “East Lynne,” which garnered considerable success. She also performed at the New Surrey Theatre in another production of “East Lynne” in February 1866. Final Years Tragically, Avonia’s career was cut short when she fell ill with consumption (tuberculosis). Her last performances occurred during the summer of 1867 in Manchester before returning to America. She died on October 4, 1867, at the young age of 28 while staying at a boarding house on Bond Street in New York City. She was buried at Mount Auburn Cemetery in Watertown, Massachusetts. Despite her brief life and career, Avonia Bonney left an indelible mark on American theater history through her powerful performances and dedication to the craft. [...Το 5ο κομμάτι της βραδιάς είναι το βαλς Forget Me Not της Avonia Bonney, το οποίο ενδεχομένως το ακούμε απόψε σε πρώτη εκτέλεση γιατί δεν έχει εντοπιστεί ακόμα κάπου, κάποια ηχογράφησή του. Το κείμενο που έχουμε προέρχεται από έκδοση του Αμερικανικού Κονγκρέσου, η οποία είναι και η μοναδική διαθέσιμη μέχρι σήμερα. Πρόκειται για ένα έργο το όποιο δείχνει, ακόμα και χωρίς να ξέρουμε τίποτα για το βιογραφικό της Bonney, ότι η συνθέτρια γνωρίζει πολύ καλά και τον Αμερικάνικο Ήχο αλλά και τις Ευρωπαϊκές ιδέες και στυλ της πιανιστικής γραφής όπως έχουν αποκρυσταλλωθεί στον ύστερο Ρομαντισμό του 19ου αιώνα. Η συνθέτρια και έχει ταξιδέψει πολύ και παρακολουθεί τις συνθετικές εξελίξεις της εποχής της. Είναι γνώστρια της Συμφωνικής λογικής των πιανιστικών έργων του Μπραμς και του Ραχμάνινοφ καθώς και των μεγάλων παραφράσεων κονσερτσάντε του Λιστ. Και κάτι ακόμα: η συνθέτριά μας, δεν είναι συνθέτρια! Είναι τραγουδίστρια! ! Το Forget me Not είναι στην ουσία ένα άτυπο τραγούδι χωρίς λόγια! Υπάρχει μία σαφής και ξεκάθαρη μελωδία, τραγουδιστικού τύπου bel canto, η οποία παραλλάσσεται, επανέρχεται ξανά και ξανά και υπηρετείται ανά υποενότητα με διαφορετικούς συνοδευτικούς τύπους, πάντα πολύ πλούσιους. Το έργο βρίσκεται ενταγμένο στο ρεπερτόριο, γιατί ακριβώς εδώ στο χώρο που βρισκόμαστε σήμερα η Bonney ήρθε και τραγούδησε! Ήταν Οκτώβριος του 1879, όταν στα εγκαίνια του θεάτρου Φώσκολος η Bonney τραγούδησε υπό τη διεύθυνση του Παύλου Καρρέρ. Στο εξώφυλλο της παρτιτούρας του Το Forget me Not διαβάζουμε «Αφιερωμένο στην Κοντέσα Μαρία Λούντζη», την κόρη δηλαδή του ιστορικού της Επτανήσου Ερμάνου Λούντζη. Για τους φίλους που θέλουν να εμπλουτίσουν περαιτέρω τις γνώσεις τους γύρω από την Bonney και της σχέσης της με τη Ζάκυνθο εκείνης της εποχής, υπάρχουν πολύ ενδιαφέροντα κείμενα των γνωστών θεματοφυλάκων του Επτανησιακού Πολιτισμού.....] Σπύρος Δεληγιαννόπουλος, 2.12.2016 #piano #music #composition #valse