"Moce Niebiańskie". Angelika Brzostowska-Pociecha & Marcin Abijski (cs. Ныне Силы Небесныя) скачать в хорошем качестве

"Moce Niebiańskie". Angelika Brzostowska-Pociecha & Marcin Abijski (cs. Ныне Силы Небесныя)

Bezcielesne moce anielskie to wielka teologiczna zagadka. Jacy są aniołowie? Jaka tak naprawdę jest ich natura? Wiemy jedynie po części. W zasadzie nie wiemy prawie nic. Pewne jest jednak, że są istotami doksologicznymi, nieustannie wychwalającymi swego Stwórcę, blask chwały Którego jest tak wielki, że muszą zasłaniać przed nim swe oblicza. Przez całe życie spoglądamy z bojaźnią, ale też zaciekawieniem na drzwi do owego świata, nie wiedząc tak naprawdę co nas za nimi czeka. Jedno jest pewne - to nasz świat docelowy, nasza niebiańska ojczyzna, za którą wszyscy podświadomie tęsknimy i przystań, do której płyniemy po morzu życia. Dostałem w prezencie od mojej przyjaciółki i wspaniałej artystki Angeliki Brzostowskiej-Pociechy dwa piękne dzieła sztuki, które materializują poniekąd ów horyzont poszukiwań myślowych i muzycznych. W szufladzie od 22 lat leżał mój przekład niezwykłego bizantyjskiego hymnu, nieco inaczej niż Pieśń Cherubinów obrazującego dzieło sług Najwyższego Kapłana - Baranka, który złożył się w ofierze ze względu na bezgraniczną miłość do człowieka: Moce Niebiańskie celebrują teraz wraz z nami, Oto bowiem kroczy Król chwały, Oto mistyczna, dokonana już Ofiara, Niesiona jest na kopiach. Z wiarą i chęcią przystąpmy, Byśmy się stali uczestnikami, Życia wiecznego. Alleluja Śpiewa się go na wielkopostnych Liturgiach Uprzednio Poświęconych Darów. Postanowiliśmy dokonać syntezy śpiewu i obrazu. Niełatwo odczytać ten otwarty przekaz. Na jednym obrazie są drzwi o formie, kolorze i strukturze zależnej od światła, jakie na nie pada - jak Światło Prawdy, które jednym oświeci te drzwi jako wrota zbawienia, innym być może zatracenia. Faktury obydwu dzieł - i plastycznego, i muzycznego, zaciekawiają niuansem i każdy dostrzeże w nich co innego. Jak w życiu, które dla każdego, pomimo pozornie równej powierzchni, przynosi indywidualne niespodzianki. A postać z drugiego obrazu? Może to być ktoś, kto przez drzwi z pierwszego obrazu wchodzi do świata nadprzyrodzonego, a jego twarz nie może znieść spotkania z obliczem Stwórcy. Może to być także istota, która nas tam powita. Dla każdego inna. Ktoś, kogo Bóg wyśle, by poprowadził dalej. W kierunku dla każdego indywidualnym. Oby były to drzwi niezmierzonego miłosierdzia… Jak mawiał współczesny hezychasta - św. starzec Efrem z Arizony: „Jak byś nie zgrzeszył - powstań i kajaj się! Obyś tylko nie zażył trucizny jaką jest zwątpienie i rozpacz, bowiem to, co uczyniłeś, rozpłynie się w oceanie Bożego dobra i miłosierdzia”. Zapraszamy i zachęcamy do próby duchowego zajrzenia za te tajemnicze drzwi…