Սթիվ Վիթքոֆի անսպասելի այցը Բաքու և Հայաստանը скачать в хорошем качестве

Սթիվ Վիթքոֆի անսպասելի այցը Բաքու և Հայաստանը

Ովքեր դեռ չեն գիտակցել, որ Հայաստանը, Սիրիան և Ուկրաինան ի սկզբանե եղել են ՌԴ-ի և ԱՄՆ-ի միջև գաղտնի փոխզիջումների և աշխարհաքաղաքական առևտրի առարկա, թող ուշադիր հետևեն ընթացիկ իրադարձություններին։ ԱՄՆ նախագահ Թրամփի հատուկ ներկայացուցիչ Սթիվ Վիթքոֆը, ով երեկ Մոսկվա էր ժամանել՝ իբր միայն Ուկրաինայի հարցով ՌԴ ղեկավարության հետ բանակցելու նպատակով, նախագահ Պուտինի հետ հանդիպումից անմիջապես հետո, գիշերային չվերթով մեկնել է Բաքու։ Նրա այցի նպատակի մասին ամբողջ օրվա ընթացքում որևէ տեղեկություն չէր հրապարակվում։ Բրիտանական «The Telegraph» լավատեղյակ օրաթերթը ցերեկը գրում էր. «It is not exactly clear why Mr Witkoff is in Baku»։ Փորձենք կռահել, թե ինչո՞ւ է Ս. Վիթքոֆը հանկարծակի մեկնել Բաքու։ Նախ, պատահական չէ, որ այդ այցը տեղի ունեցավ, փաստորեն, հենց այն օրը, երբ հայտարարվեց Հայաստան-Ադրբեջան այսպես կոչված Խաղաղության պայմանագրի «պատրաստ լինելու» մասին։ Սա համընկնում է նաև ՌԴ-ԱՄՆ-Ուկրաինա բանակցությունների և ռուս-ուկրաինական պատերազմի վերջնափուլի հետ։ Մի՞թե ակնհայտ չէ, որ ԱՄՆ-ն ու ՌԴ-ն զբաղված են վերահսկողության և ազդեցության գոտիների ակտիվ վերաբաշխմամբ։ Մեկը մի տեղ զիջում է, մյուսը՝ ստանում։ Ներկայումս պատկերը հետևյալն է. ՌԴ-ն ստանում է Ուկրաինայի որոշակի տարածքներ, իսկ դրա դիմաց զիջում-հանձնում է Այսրկովկասը ԱՄՆ-ին (Արևմուտքին)։ Իսկ քանի որ ԱՄՆ-ի և Արևմուտքի ներկայացուցիչը մեր տարածաշրջանում Թուրքիան է, ապա Հայաստանը փաստորեն փոխանցվում է Թուրքիային և նրա կցորդ Ադրբեջանին։ Այսպիսով, թե՛ ՌԴ-ն, թե՛ ԱՄՆ-ն մինչ այսօր իրենց համատեղ վերահսկողության տակ գտնվող Հայաստանը հանձնում են Թուրքիային ու Ադրբեջանին։ Այս համատեքստում Ս. Վիթքոֆի անսպասելի այցը Բաքու դառնում է հասկանալի։ Շուտով պարզ կլինի, թե նրա միջոցով Բաքվին ինչ ցուցումներ են փոխանցվել՝ անցնել Հայաստանի դեմ բացահայտ հարձակմա՞ն, թե՞ շարունակել անընդհատ ճնշումներով և ԱՄՆ-ի (Արևմուտքի) ու ՌԴ-ի թիկունքային աջակցությամբ Հայաստանի ջախջախումն ու աստիճանական կլանումը։ Զուգահեռաբար, Բաքվի հետ քնարկվելու և համաձայնեցվելու է Իրանի նկատմամբ տարվող քաղաքականությունը, որը սերտորեն կապակցված է Հայաստանի ճակատագրին ու մասնավորապես Սյունիքի ապագային։ Մեր հույսը, նախևառաջ, մենք ինքներս ենք (ավելի ճիշտ՝ առայժմ չձևավորվող հայկական դիմադրական ճակատը), ապա՝ Իրանի հնարավոր ռազմական աջակցությունը և, անշուշտ, Աստված։