Bu kişi seni kaybettiği için pişman. Kimse görmediğinde ne yapıyor (ve sen bunu hissediyorsun) скачать в хорошем качестве

Bu kişi seni kaybettiği için pişman. Kimse görmediğinde ne yapıyor (ve sen bunu hissediyorsun)

Jung psikolojisine göre, birisi önemli bir kişiyi kaybettiği için derin bir pişmanlık hissettiğinde, bu duygu zihninde sınırlı kalmaz, Jung'un "kolektif psişik alan" dediği ince enerjetik bağlantılar aracılığıyla kendini gösterir. Yoğun pişmanlık, birini kaybetmiş kişinin bilinçdışının sürekli olarak düşünceleri, duyguları ve anıları kaybının nesnesine doğru yansıttığı bir psikolojik durum yaratır ve Jung'un senkronizite fenomenleri olarak tanımladığı şeyi üretir. Yalnızlık anlarında, bu kişi genellikle konuşmaları, yanlış kararları ve paylaşılan anları zihinsel olarak yeniden yaşar; Jung'un "Gölge ile Yüzleşme" dediği bir süreç – kayba katkıda bulunan benliğin inkar edilen yönlerinin kabulü. Bu bilinçdışı iç çalışma, diğer kişinin tekrarlayan rüyalar, ani düşünceler veya hatırlandığına dair açıklanamaz bir his yoluyla algılayabileceği psişik enerji üretir. Jung, bu tür bağlantıların fiziksel alanı aştığına inanıyordu çünkü psişeler kolektif bilinçdışında birbirine bağlıdır ve bağlı ruhlar arasında sözsüz iletişime olanak tanır. Pişmanlık duyan kişi genellikle fotoğraflara bakmak, mesajları yeniden okumak veya ortak yerleri ziyaret etmek gibi özel ritüellere katılır ve bilinçsizce arketipik bağı canlı tutmaya çalışır. Bu yas ve pişmanlığın işlenmesi bireyleşme için esastır, ancak aynı zamanda diğer kişinin kendi psişik duyarlılığı yoluyla hissedebileceği enerjetik bir iz bırakır.