Wyśmiewali jego tani karabin „na zamówienie” – a potem upolował 11 japońskich snajperów w 4 dni скачать в хорошем качестве

Wyśmiewali jego tani karabin „na zamówienie” – a potem upolował 11 japońskich snajperów w 4 dni

W 1943 roku, na porośniętym dżunglą, piekielnym krajobrazie Guadalcanalu, doktryna armii amerykańskiej głosiła jedno: półautomatyczna broń wygrywa bitwy. Podporucznik John George udowodnił, że ta doktryna jest błędna – używając cywilnego karabinu myśliwskiego, którego nikt nie szanował. Gdy japońscy snajperzy wycinali amerykańskich żołnierzy w pobliżu Point Cruz, George ignorował rozkazy, ignorował drwiny i nosił ze sobą powtarzalny karabin Winchester Model 70, który kupił za własne pieniądze. Oficerowie lekceważyli go, nazywając „zabawką z katalogu”. Inni dowódcy śmiali się. Armia nauczała, że ​​powolne, cywilne karabiny nie mają miejsca we współczesnej wojnie. Cztery dni później nikt się nie śmiał. Działając samotnie w ruinach i gajach kokosowych na zachód od Point Cruz, George przekształcił precyzję w broń. Jego karabin sportowy z lunetą strzelał wolniej niż M1 Garand – ale z dużej odległości uderzał z druzgocącą celnością. To, co nastąpiło później, to nie tylko śmiertelny pojedynek snajperski, ale cicha rewolucja w rozumieniu przez armię amerykańską celności, cierpliwości i dominacji na polu bitwy. Ta historia z czasów II wojny światowej pokazuje, jak jedna nieoficjalna decyzja – nigdy nieopisana w podręczniku – zmieniła taktykę działań na Pacyfiku, uratowała tysiące istnień ludzkich i położyła podwaliny, które do dziś odbijają się echem we współczesnej doktrynie snajperskiej USA. Zapomniany karabin. Odrzucony pomysł. I lekcja, którą wojsko odrobiło w bolesny sposób.