DOKUZU BEŞ GEÇE (10 Kasım Atatürk şiiri) скачать в хорошем качестве

DOKUZU BEŞ GEÇE (10 Kasım Atatürk şiiri)

Yazan ve Seslendiren: Asil Emre Bodur O Gün çok sessizdi geceler, O Gün kuşlar ötmeyi unutmuştu sanki. Bir siren sesiyle sarsıldı kurduğum heceler, Meğerse Atam, bu Milletini, Memleketini bırakıp gitmişti. “Gitme” diyemedim, yüzünü göremedim, Büyük devlet adamı olduğunu öğrendim, Türk milletine zaferler yazdırdığını bildim. Cumhuriyetin bu kadar güzel olduğunu, söyleyemedim. Çok zaferler yazdığını söyledi babam, Bizleri sen kurtardın Atam. Kabuk bağlayamayan yaraydık biz, Seninle yaralar kabuk bağladı paşam. Şu on kasımda, bıraktın bizi, Hiç bir şey eskisi gibi değildi artık. Kimse Samsuna çıkmıyor, yaratmıyor devrimleri, Şimdi Mustafa Kemalsiz kaldık. Nereye baksam hüzün vardı memlekette, Nereye otursam sen vardın dillerde. Kuşlara sorsam seni, yaptığın zaferleri tek tek anlatırlardı, Haberini aldık dokuzu beş geçe. Gittin yurdundan bıraktın bizi, Hiç bir şey dolduramaz, dolduramayacak. İzmirin dağlarında çiçekler açacak, Senin bu memlekette adın unutulmayacak. Nasıl söylerim anama, Sarı saçlı toprak oldu diye. Ne derim kara toprağa, “Mavi gözlü yiğit senin oldu” diye. Ey şehit oğlu şehitler, Baş komutanınız geldi. Vücudu kara toprağa değdi, Mavi gözleri ile son kez memleketine selam verdi. Ah anam, görsen bir samsuna çıkışını, Bütün Vatan evlatlarını, ardına topladı. Bastığı toprakta kafire geçit vermedi. Vatanımızı bölmeye çalışanlara, “Çanakkale, Çanakkale geçilmez.” Dedirtti. Türk Milletinin kaderi, Demir ağ ile sarılıydı. Anaların duası, biricik evlatlarındaydı, Vatan, Millet, Sakarya’ydı. Mustafa Kemal gibi Vatan evladı geldi. Ey Türk milletinin Asil evladı. Birazcık olsun, Atanı tanı. Bu memleketi, biz gençlere bıraktı. Mustafa Kemal Atatürk’dü, Onun Adı. Asil Emre BODUR