U Zarania Nić Im Dano | Słowiańska Pieśń Przeznaczenia | Daro Music World скачать в хорошем качестве

U Zarania Nić Im Dano | Słowiańska Pieśń Przeznaczenia | Daro Music World

"U Zarania Nić Im Dano" to nowoczesna słowiańska muzyka, która zabiera Cię w magiczny świat słowiańskiej pieśni i mitologii, opowiadając o stworzeniu świata, ludzi i roli bogów Mokosz, Welesa i Peruna. Poznaj duchowość i tradycję dawnych Słowian przez muzykę pełną symboliki natury. Pieśń, która przenosi nas w głąb słowiańskiej mitologii i tradycji w nowoczesnej słowiańskiej muzyce pełnej symboliki natury, odwołującej się do pierwotnej energii ziemi i kosmicznego porządku. Daj się porwać słowom i brzmieniu, które oddają szacunek dla słowiańskich bogów i przodków. 📌 Kanał Echoes of Daro’s Mind & Soul Music to przestrzeń, gdzie AI wspiera ludzką kreatywność, tworząc unikalne połączenie muzyki i osobistych tekstów. Motto kanału: Where soul meets sound ☑️ Subskrybuj ✔️ Udostępnij 💬 Skomentuj 👍 Zostaw łapkę w górę lub w dół AI Music Tekst Piosenki: U Zarania Nić Im Dano - Dariusz Grygas U zarania nić im dano, Jedną białą, drugą czarną Na wrzecionie życia splot Z otchłani mroku z nicości głębi. Z ziemi pod niebiosa sklepieniem. Gdzie chaos mieszał niebo, z podziemiem. Tkała Mokosz Tkał też Weles Tkał i Perun Słowian ród O Mokosz, matko nasza Matko deszczu, matko żyzna W twoim dotyku zrodzona miłości siła Kobieto – Matko, Córko, wiedźmo z ziela Niech będzie wierne, twe dziecię - korzeniom swym pradawnym. Ziemi Syn, Ziemi Córka W polu, w deszczu Z cienia i blasku. Nie z pychy, lecz z pokory zrodzeni. By słuchać ziemi bicie serca. I chociaż bogów tkała ich siła Oni sami wybierają ścieżki życia Na ziemi, gdzie Mokoszy rośnie nasienie Ze światła iskry, z rosy świtu. Z garści ziemi ulepiłaś córę bóstwa, z drugiej syna. Z wilgotnego swego łona, z mchu i ziarna, Mokosz utkałaś ludzkie dziecię. Ujęłaś glinę, tchnęłaś deszczem. Z błota i kwiatu uformowałaś ciało Dłonią swą znaczyłaś kształty kobiece. Dałaś ciepło Dałaś jej matki pierś doskonałą. Z oddechu ziemi, z krwi źródlanej Z trzcin i ziół uwiłaś serce. Uwiłaś pod niebios osłoną. Z mleka rosy, z krwi stworzenia dałaś moc istnienia, Miękkie dłonie by leczyły ziemię Każda łza - to kropla ciebie Z głosu Welesa pieśń rozbrzmiała Z run i znaków zakwitła mowa Z jego tchnienia - pamięć wieczna. By Słowian ród nie zapomniał słowa Z iskier żaru dano życie. Perun błyskawicą obdarował ciało. W mężczyźnie umieścił dębu siłę. By kochał, walczył, tworzył, chronił bogów stworzenie. Z iskry Peruna, z cienia Welesa Choć z gliny powstał z błota i drzewa, W nim burza, wojna i wieczności potrzeba. Mokoszy w nim czułość, miłości iskra. Z błysku gromu z wiatru tchnienia Perun ukształtował - męża, lasu syna. Dał mu siłę w dłoniach, serce z twardej skały. Gdy Mokosz szeptała ziemia drżała, zrosiła go deszczem, natchnęła pracą. Kobieto – Mokoszy, darze ziemi, w twych warkoczach wplecione zboża łany. Kochasz, leczysz, życie niesiesz. Przy pełni księżyca odprawiasz swe czary. Mokosz Matko nasza – twa glina w dłoniach naszych, Wiecznie żywa w naszych synach. Tyś w nas – w polach i drzewach #tribalmusic #folktronica #folk