7 | Ναυτόπουλο ψυχομαχεί - Συρματικός Ολύμπου Καρπάθου | Εργαστήρι τραγουδιού ΚΕΠΕΜ скачать в хорошем качестве

7 | Ναυτόπουλο ψυχομαχεί - Συρματικός Ολύμπου Καρπάθου | Εργαστήρι τραγουδιού ΚΕΠΕΜ

Ο Συρματικός της Καρπάθου αποτελεί μία πολύ ιδιόμορφη μουσικοποιητική σύνθεση, καθώς αποτελείται από τρία διακριτά μέρη με διαφορετική μελωδία και συνολικά από τέσσερις διαφορετικές μελωδίες με ατελείωτες παραλλαγές. Ιδιόμορφο στοιχείο είναι τα ισοκρατήματα στο πρώτο μέρος του σκοπού. Πάνω σε αυτή τη μουσική σύνθεση τραγουδιούνται δεκάδες διαφορετικά αφηγηματικά τραγούδια. Σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς 2018-2019 το εργαστήρι τραγουδιού μελέτησε τον συρματικό με τη βοήθεια και ολυμπιτών οργανοπαικτών και τραγουδιστών. Μετά την ολοκλήρωση του συρματικού στην παρούσα ηχογράφηση, κάνουν τα όργανα μία "βόλτα", δηλαδή ένα ρυθμικό γρήγορο μέρος, και μετά ακούγεται το Δυοσμαράκι, ένας από τους πολλούς σκοπούς του γλεντιού στην Κάρπαθο, όπου λέγονται αυτοσχέδιες μαντινάδες. Στο τέλος τα όργανα ξαναπαίζουν "βόλτα" και παίζουν για πολύ λίγο πάρτες του πάνω χορού. Λύρες παίζουν ο Μανώλης Γιαννουλάκης, καθηγητής του Ωδείου, μαζί με την ολυμπίτισσα μαθήτριά του στη λύρα Φούλα Κωνσταντοπούλου, ενώ συνοδεύει στο λαούτο ο ολυμπίτης Αντρέας Φασάκης. Τραγουδούν μαθητές και μαθήτριες, καθώς και ο δάσκαλος του εργαστηρίου τραγουδιού Δημήτρης Μαντζούρης. Πρώτοι κατά σειρά: Αρσένης Περικόπουλος, Δημήτρης Μαλακασιώτης, Δημήτρης Μαντζούρης, Γιώργος Κρέπης, Δημήτρης Μαντζούρης, Βαγγέλης Χάλκος, Άλκης Κώτσικος, Αντώνης Κρητικός, Δημήτρης Μαντζούρης. Ομάδα: Μαριάννα Βαβανού, Βασιλική Καμζέλα, Έφη Καμπύλη, Νότα Κυριακούλη, Σωσώ Λέου, Ηλέκτρα Οικονομίδου, Εύα Παπαδημητρίου, Καλλιόπη Παρασκευοπούλου, Μαρίνα Σκούπα, Ζαφειρώ Χατζηφωτίου, Κατερίνα Χρονοπούλου, Γιώργος Κρέπης, Αντώνης Κρητικός, Άλκης Κώτσικος, Δημήτρης Μαλακασιώτης, Αρσένης Περδικόπουλος, Θέμος Σβορώνος, Βαγγέλης Χάλκος και ο δάσκαλος του εργαστηρίου Δημήτρης Μαντζούρης Φωνές και κλάματ’ άκουσα στης Kύπρου το μπο’άζι θαρρώ βουβάλια σφάζουσι, θαρρώ θεριά μερώνου’, θαρρώ κι οι Tούρκοι επαίξασι πόλεμο με τους Φράγκους. Mη’έ βουβάλια σφάζουσι, μη’έ θεριά μερώνου’, Τσάκισμα: Τον άμμον άμμο πάω, τα κύματα μετρώ, γιατί 'σαι χαδεμένη, γι' αυτό σε αγαπώ. μη’έ κι οι Tούρκοι επαίξασι πόλεμο με τους Φράγκους. Nαυτόπουλο ψυχομαχεί στου καραβιού τη πλώρη. Δεν έχει μάνα να το κλαί’, κύρη να το λυπάται. Oύτ’ α(δ)ερφό ούτ’ α(δ)ερφή να το μοιρολο(γ)άται. Tον κλιών’ οι νύχτες κι οι αυγές, κι όλο το ναυτολόι. — Σηκώσου, ναύτη μας καλέ, ναύτη μας παινεμένε, να κουμπασάρεις το καιρό, να μπούμε σε λιμνιώνα. — Eγώ σας λέω δεν μπορώ, κι εσείς μου λέτε σήκου. Για φέρτε μου την χάρτα μου, τ’ αργυροκούμπασό μου, να κουμπασάρω το καιρό, να μπούμε σε λιμνιώνα. Bαστάτε με να σηκωθώ, κρα’είτε με μη πέσω. Θωρείτε κείνο το βουνό, το πιό ψηλόν απ’ όλα πού ’χει αντάρα στη κορφή και καταχνιά στη μέση; Mη’έ πεζός περνά ’πό κει, μη’έ και καβαλάρης. Eκεί να πά’ ν’ αράξετε, πού ’χει καλό λιμνιώνα. Δεξιά σας ρίχτε άγκυρα, ζερβά σας παλαμάρι, στην όστρια τη φαρμακερή ρίξετε σιγουράτα, να βγουν οι ναύτες για νερό κι οι μάγειρες για ξύλα και τα μικρά ναυτόπουλα να βγου’ να σκάψου’ μνήμα. Nα μην το σκάψουσι ψηλά, κοντά στο περι’άλι, να μου χτυπά η θάλασσα απάνω στο κεφάλι. Κι απ’ τη δεξά του τη μεριά αφήστε παραθύρι, να μπαίνει αέρας της αυγής κι ο ήλιος της ημέρας. Tη πλάκα βάζω πεθερά, τη μαύρη γη γυναίκα, τα χοχλακούλια του γιαλού αδέρφια και ξαδέρφια. Σκοπός Δυοσμαράκι: Ήθελα νά 'μουνα πουλί, χρουσές φτερούγες νά 'χα, να πέταγα στη Κάρπαθο για μια στιγμή μονάχα.