У нас вы можете посмотреть бесплатно The Enlightened Trap (White Cage) (II) ... กรงขังสีขาว или скачать в максимальном доступном качестве, видео которое было загружено на ютуб. Для загрузки выберите вариант из формы ниже:
Если кнопки скачивания не
загрузились
НАЖМИТЕ ЗДЕСЬ или обновите страницу
Если возникают проблемы со скачиванием видео, пожалуйста напишите в поддержку по адресу внизу
страницы.
Спасибо за использование сервиса ClipSaver.ru
ในทางธรรม "ยิ่งปฏิบัติยิ่งทุกข์" ไม่ใช่เรื่องผิดปกติ แต่มักเกิดจาก "กับดัก" บางอย่างทางความคิดหรือปรัชญาที่วางไว้ไม่ตรงจุดครับ 1. วิภวตัณหา (ตัณหาในความอยากไม่เป็น) หลายคนปฏิบัติธรรมด้วยความรู้สึกว่า "เกลียดความทุกข์" จึงพยายามหนีมัน • ปรัชญา: เมื่อเราอยาก "พ้น" จากความทุกข์ ความยากนั้นเองคือตัณหา (วิภวตัณหา) • ทำไมถึงทุกข์: ยิ่งเราปฏิบัติเพื่อ "กำจัด" อะไรบางอย่างใจจะเกิดแรงต้าน (Resistance) เหมือนเราพยายามกดลูกบอลให้จมน้ำ ยิ่งกดแรง แรงต้านยิ่งเยอะ ใจจึงเครียดและเป็นทุกข์มากกว่าเดิม 2. อัตตานุทิฏฐิ (การสร้าง "ตัวตน" นักปฏิบัติ) นี่คือกับดักที่แนบเนียนที่สุด เรียกว่า "The Spiritual Ego" * ปรัชญา: การปฏิบัติธรรมแท้จริงคือการ "ลด" ตัวตน (อนัตตา) แต่เรามักเผลอสร้างตัวตนใหม่ขึ้นมาคือ "ฉันเป็นนักปฏิบัติที่เคร่งครัด" * ทำไมถึงทุกข์: พอมีตัวตนว่า "ฉันปฏิบัติมานาน" หรือ "ฉันต้องสงบ" เมื่อความฟุ้งซ่านเกิดขึ้น เราจะยอมรับไม่ได้และตำหนิตัวเอง ความคาดหวังว่าต้องบรรลุธรรมกลายเป็นโซ่ตรวนที่รัดตัวเองให้ทุกข์กว่าคนปกติ 3. สภาพ "ธรรมปฏิรูป" (การปฏิบัติที่ผิดเพี้ยน) ในทางพุทธมีคำกล่าวว่าการปฏิบัติแบบ "อัตตกิลมถานุโยค" คือการทรมานตนเองนั้นไม่ใช่ทางพ้นทุกข์ • แนวคิด: การบังคับจิตให้อยู่ในร่องในรอยตลอดเวลา (Rigidity) โดยขาดความผ่อนคลาย • ทำไมถึงทุกข์: จิตใจที่ถูกบีบคั้นด้วยกฎระเบียบหรือรูปแบบที่ตึงเกินไปจะขาด "ปราโมทย์" (ความร่าเริง) ซึ่งเป็นบาทฐานของสมาธิ เมื่อจิตไม่ตั้งมั่นและเครียดตลอดเวลา ความทุกข์จึงทวีคูณ ________________________________________ ปรัชญาที่เป็นทางออก: "การยอมรับตามจริง" หากจะแก้ปมนี้ ต้องเปลี่ยนจาก "การจัดการ (Manage)" มาเป็นการ "เฝ้าดู (Observe)" ครับ • ทางสายกลาง (Majjhima Patipada): คือการไม่ตึงจนขาด (บีบคั้นตัวเอง) และไม่หย่อนจนหลุด (ประมาท) • หลักสติปัฏฐาน: ปฏิบัติเพื่อให้ "รู้" ไม่ใช่เพื่อให้ "เป็น" หรือเพื่อให้ "หาย" * ถ้าทุกข์เกิดขึ้น - หน้าที่คือ "รู้ว่ามีทุกข์" ไม่ใช่ "สั่งให้ทุกข์หาย" ถ้าฟุ้งซ่านเกิดขึ้น - หน้าที่คือ "รู้ว่าฟุ้งซ่าน" ไม่ใช่ "พยายามทำให้สงบ" ข้อคิด: ความทุกข์ที่เพิ่มขึ้นจากการปฏิบัติ มักเกิดจาก "ความอยากให้มันสงบ" มากกว่าตัวความไม่สงบเองครับ ________________________________________ ... Songs for moomoo ...