Do świadczenia opieki koordynowanej w POZ warto dobrze się przygotować скачать в хорошем качестве

Do świadczenia opieki koordynowanej w POZ warto dobrze się przygotować

– Brak przygotowania placówki podstawowej opieki zdrowotnej do świadczenia opieki koordynowanej może skutkować trudnościami w realizacji podpisanej z Narodowym Funduszem Zdrowia umowy. Dlatego lepiej najpierw zaplanować sposób realizacji tej opieki, a dopiero później podpisać umowę z płatnikiem – uważa prawniczka Katarzyna Adamska. Katarzyna Adamska z Fairfield Kancelarii Prawnej, mówiąc o sposobach realizacji opieki koordynowanej w ramach podstawowej opieki zdrowotnej, podkreśla, że „zdarza się, iż świadczeniodawcy nie mają pomysłu, jak ją zorganizować i jak sprostać wymaganiom, które są ujęte w przepisach”. W konsekwencji nie wiedzą, czy kierowana przez nich placówka będzie w stanie podjąć się wszystkich wyzwań dotyczących opieki koordynowanej, które zostały zostały wskazane wprost w ustawie o POZ. Prawniczka wyjaśnia, że przystępując do realizacji nowego świadczenia, zarówno podmioty medyczne, jak i lekarze napotykają na pewne trudności. – Po pierwsze muszą się zastanowić, czy pacjenci, którzy są zdeklarowani w ich podmiocie, to osoby, które będą nadawały się do objęcia przez lekarza opieką koordynowaną – mówi Katarzyna Adamska. – Kolejna kwestia to sprawy czysto organizacyjne, np. kto ma zostać koordynatorem pacjenta. Czy ta osoba ma mieć wykształcenie medyczne, czy też nie. W jaki sposób koordynator ma zajmować się pacjentami i jakie są faktycznie jego zadania – dodaje. – Trzecia trudność to współpraca ze specjalistami. Ten problem w szczególności dotyczy małych placówek POZ, które w żaden sposób nie są połączone z ambulatoryjną opieką specjalistyczną, jak również nie mają w pobliżu AOS. Problemem jest tutaj kontakt ze specjalistami albo też ewentualne zatrudnienie specjalistów u siebie. Pojawił się także kłopot z zatrudnieniem dietetyków, których porady są wskazane w opiece koordynowanej – wyjaśnia. – Następna trudność wiąże się z dokumentacją medyczną i przygotowaniem systemu pod kątem informatycznym – po to, żeby ułatwić lekarzom prowadzenie opieki koordynowanej i skoordynować ją dla konkretnego pacjenta – zaznacza. Wobec zaistniałych problemów ekspertka widzi jedno rozwiązanie. – Zanim świadczeniodawca podejmie decyzję o tym, że chce przystąpić do realizacji opieki koordynowanej, powinien dokładnie zaplanować sobie cały model tej opieki i sposób jego realizacji u siebie – tłumaczy. – Przede wszystkim należy zweryfikować, jakich pacjentów ma u siebie zadeklarowanych placówka. Czy są to pacjenci, u których występują choroby przewlekłe, te które zostały ujęte w opiece koordynowanej? A może raczej do przychodni przypisana jest grupa młodych pacjentów, których będzie dopiero można ewentualnie kwalifikować i badać pod kątem tego, czy mają jakąś chorobę przewlekłą, czy też nie – dodaje prawniczka. Kolejna rzecz – na którą zwraca uwagę Katarzyna Adamska – to zweryfikowanie, czy pacjenci są chętni do udziału w programach profilaktycznych. – Ostatnia kwestia to krytyczne spojrzenie na położenie własnego podmiotu. Chodzi o zweryfikowanie, jaką dostępność do specjalistów i dietetyków ma placówka POZ. Ważne jest też zweryfikowanie, czy w zespole są osoby, które dadzą się przekonać do tego, że opieka koordynowana faktycznie będzie się opłacać – mówi. Ekspertka wskazuje również, jakie świadczenia będzie można rozliczyć w ramach budżetu powierzonego. Katarzyna Adamska zaznacza też, że „POZ może skorzystać z kilku form współpracy z lekarzem specjalistą”. – Zanim placówka przystąpi do podpisania umowy z NFZ, jej menedżerowie powinni zastanowić się, czy lekarza specjalistę zatrudni u siebie, czy raczej będzie z nim współpracować w ramach podwykonawstwa – wyjaśnia. Tłumaczy też, jak to zrobić, aby zachęcić specjalistów do tego, żeby chcieli współpracować z lekarzami pierwszego kontaktu. – Sprawą kluczową jest pokazanie, że opieka koordynowana będzie się opłacać. Pacjent, który zostanie zdiagnozowany w ramach POZ, skonsultowany z lekarzem specjalistą i prowadzony przez lekarza POZ, gdzie będzie miał określony indywidualny plan leczenia, tak naprawdę nie będzie potrzebował wizyty u specjalisty. Ważne jest więc naświetlenie, że ta dostępność do świadczeń w ambulatoryjnej opiece specjalistycznej zdecydowanie się zwiększy – ocenia Katarzyna Adamska. – W zależności od tego, czy placówka zatrudnia specjalistę u siebie, czy specjalistę w ramach podwykonawstwa, współpraca ta będzie się odbywała na podstawie udzielania świadczenia usług. – Co ważne, ustawodawca wprowadza możliwość współpracy ze specjalistą w ramach telekonsultacji, co wpłynie pozytywnie na ten proces. Można bowiem porozumieć się ze specjalistą i uzgodnić, w jakich godzinach lekarz POZ może konsultować się z nim w sprawie pacjentów – tłumaczy.