Meraklı Leylekler скачать в хорошем качестве

Meraklı Leylekler

MERAKLI LEYLEKLER Uzun zaman önce havalar ısınmaya başlamıştı. Etraf yeşillenmiş, hayvanlar doğada kendini göstermiş, Her sene olduğu gibi leylek sürüsü gelmiş. Erkek leylekler bir önceki sene kurduğu yuvayı bulana dek uçuyormuş. İki arkadaş leylek yuvalarını bulup, saman ve otlarla etrafını düzeltmişler. Daha sonra dişi leylekler de yanlarına gelmiş. Zamanla yumurtalar çatlamış ve yavrular görünmüş. Onları besliyorlarmış, Leylek yavruları büyüdükçe onlara uçma dersi veriyorlarmış. İlk zamanlar korksalar da sonraları öğrenmişler. İki arkadaşın biri kızı birinin de oğlu iyi anlaşıyormuş. Ufak bir gölet bulup, dişi leylekler yavrularıyla suda oynuyorlarmış. Baba leylekler ise yiyecek getirdikten sonra sohbet ediyorlarmış. Zamanın nasıl geçtiğini anlamıyorlarmış, Ağustos sonuna doğru göç etmek zorunda olduklarını çok iyi biliyorlarmış. Çünkü soğuk kış şartlarında kalamazlarmış. Bir sonraki sene aynı yuvaya geri döneceklermiş. Göç etmeden pikniğe çıkmışlar. Yavrulardan yine iki iyi arkadaş aralarında konuşuyorlarmış. Birbirlerine kolay olsun diye isim takmışlar. Biri gamzeli leylek diğeri ise hızlı kanat olmuş, ikisi de kış şartlarında nasıl yaşandığını merak ediyormuş. Aralarında plan yapmışlar. Herkes göç ederken onlar da havalanıp, tekrar geri dönmeye karar vermişler. Sonra da pikniğe diğerlerinin yanına geri dönmüşler. Ertesi gün kararlarını uygulamışlar. Meraklarına yenik düşmüşler. Elbet aileleri bir gün onları affedeceğini düşünüyorlarmış. Onlar ise her şeyden habersiz sıcak ülkelere uçuyorlarmış, iki kafadar leylek ise yuvada oturmuşlar. Bir ara yiyecek toplamaya çıkmışlar. İlk zamanlar her şey yolundaymış. Sonbahar mevsimi ile beraber yapraklar yere düşüyor rüzgar esiyormuş. Kış kapıya dayanmış, Evlerde sobalar yanmış. Yuvada oturan leylekler dumanla boğulmuşlar. Üstü kapalı bacanın sağından ve solundan dumanlar yükseliyormuş. Çatının üstüne uçmuşlar ama rüzgardan üşüyorlarmış. Geri de dönemiyorlarmış. Bez parçası bulup, üstlerini örtmüşler, lakin yağmur yağınca o da ıslanmış. Her geçen gün şartlar daha da ağırlaşmış. Meraklı leylekler şimdiden pişman olmuşlar. Lapa lapa kar yağınca bacakları tir tir titriyormuş, Terasın kapısı açılmış ve çocuklar kar topu oynamaya başlamış. Leylekler saklanıp, kapıdan içeri girmişler. Kanatlarının üzerindeki buzlar erimiş. Çocuklar güle oynaya merdivene geldiklerinde leylekleri görmüşler, çok şaşırmışlar. Anneleri onları çağırınca aşağı inmişler. Leylekler kurtulduk diye sevinmişler. Göç eden leylekler olmayan yavrularına ağlıyorlarmış. Çocuklar bu iki leyleği çok sevmişler. Gizlice onlara yemek çıkarıyorlarmış. Aradan zaman geçmiş, kapı aralığından güneş gözlerine yansımış. Kapının kancasını açıp, terasa çıkmışlar ve yemek için yorgun bir şekilde kanat çırpmışlar. Baba leylekler yavrularının yanına gelmişler. Bir birlerne sarılmışlar kardeşleri ve anneleri de gelince çok mutlu olmuşlar. Aylarca çektiklerini anlatmışlar. İki yavruyu evlendirip, bu hüznü mutluluğa dönüştürüp hep birlikte yaşamışlar. Ebru KANTAŞ