TAŞLARA VURAN ACI / ŞÜKRÜ ERBAŞ скачать в хорошем качестве

TAŞLARA VURAN ACI / ŞÜKRÜ ERBAŞ

Şükrü Erbaş eşi Hatice hanım öldükten sonra yazıyor bu şiirleri. Sanırım eşinin hastalığından başlıyor acılarını üzüntülerini sevgisini yazmaya o öldükten sonra da devam ediyor. Ömür Hanım diye sesleniyor kaybettiği eşine. Aşk, yalnızlık, ölüm ve çokça yürek acısı. Ayrılık burcum... Parmaklarım birer mihrap parçası Gövdem bitene kadar tüketeceğim başında. Hatice, dedim. Ben Leyla’yım, dedi. Ürperdim. Yol kayboldu. Ay sustu. Rüzgâr bütün yapraklardan çekildi. Yalnızlık işte, dedim. Yok, dedi, sevmek arzusu. Bir tek ölüler yalnızdır. Bir daha ürperdim. Gülümsedi. Su gülümsedi. Kedi kalbime yürüdü. İnsanlar, dedim, konuşmuyor, dinlemiyor Herkes bir top pıtrak ötekinin ağzında. Korku, dedi. Bilmek korkusu Anlamak korkusu. Yaşamak korkusu. Hatice, dedim. Benim, dedi. Ürperdim. Ölüm yok, dedim. Yok, dedi. Yalnızlık bile yok. Bir tuhaf ayrılık bu. Gitmemişsin. Birazdan geleceksin. Varsın ve yoksun. Elbette varım, dedi. Aynaya bak. Duvara bak. Sokağa bak. Gözyaşıyla yazılmış bir yazıyım yüzünde. Her bir kirpiğinde iç geçiren zaman benim. Sokaklar kalabalık ama odalar benim. Sana bakan herkesin gözbebekleri benim. Öyle oluyor dedim. Sen nasıl biliyorsun bunu. Ömür Hanım, dedim. Ben Leyla’yım, dedi. Ömür Hanım, dedim. Benim, dedi. Yalnızlık yıkıcı dedim. Bilmem mi, dedi Hele geceleri, hele sen evdeyken. Yazıyor musun? Döne döne, dedim. Yazmazsam bir daha öleceksin Yazmazsam seni sevemeyeceğim. Dünya yetmedi Mezarda bile yalnız bırakıyorum seni. Biliyor musun Hatice Şimdi binlerce Ömür Hanım seni seviyor Ben binlerce Ömür Hanım’ı seviyorum Binlerce güzellikle büyüyorsun, büyüyorsun. Sana layık bir ölü olmak için çırpınıp duruyorum. Şair: Şükrü ERBAŞ Müzik: Özgür İGİT