У нас вы можете посмотреть бесплатно Fallout: uniwersum zrujnowanych obietnic или скачать в максимальном доступном качестве, видео которое было загружено на ютуб. Для загрузки выберите вариант из формы ниже:
Если кнопки скачивания не
загрузились
НАЖМИТЕ ЗДЕСЬ или обновите страницу
Если возникают проблемы со скачиванием видео, пожалуйста напишите в поддержку по адресу внизу
страницы.
Спасибо за использование сервиса ClipSaver.ru
Drugi sezon serialu „Fallout” właśnie się zakończył. O tym, dlaczego to jedno z najbardziej politycznych uniwersów współczesnej popkultury, rozmawiamy z Michałem Walkiewiczem, krytykiem filmowym i stałym współpracownikiem „Tygodnika Powszechnego”. To rozmowa o władzy, kryzysie, porządku po katastrofie i świecie bez prostych odpowiedzi. Kilka dni temu zakończył się drugi sezon serialu „Fallout”. To dobry moment, by wrócić do uniwersum, które od blisko trzech dekad opowiada o świecie po katastrofie nie wyłącznie jako o spektaklu okrucieństwa, lecz stawia pytanie: co robić dalej? Spadły bomby. Stary porządek się skończył. Zostały ruiny i bardzo konkretne dylematy: jak zorganizować życie od nowa, kto ma rządzić, na jakich zasadach i jaką cenę trzeba za to zapłacić. Fallout konsekwentnie pokazuje, że proste odpowiedzi nie istnieją. Rządy siły, technokratyczna kontrola, korporacyjne zarządzanie czy nostalgiczne marzenie o odbudowie dawnego świata – każdy z tych pomysłów kusi swoją wizją, każdy też szybko okazuje się co najmniej wątpliwy. O tym właśnie rozmawiamy z Michałem Walkiewiczem, dziennikarzem i krytykiem filmowym, który od lat pisze w „Tygodniku Powszechnym” o popkulturze, serialach i grach jako ważnym języku opisu współczesnego świata. Fallout jest tu punktem wyjścia do szerszej rozmowy o polityce w czasach kryzysu, dojrzewaniu bez stabilnych reguł i o tym, dlaczego narracje postapokaliptyczne tak silnie rezonują dziś z kolejnymi pokoleniami. W rozmowie m.in.: – Fallout jako polityczne laboratorium – postapokalipsa bez prostych odpowiedzi – władza, porządek i przemoc po katastrofie – popkultura jako język opisu współczesnego świata