У нас вы можете посмотреть бесплатно Για μένα или скачать в максимальном доступном качестве, видео которое было загружено на ютуб. Для загрузки выберите вариант из формы ниже:
Если кнопки скачивания не
загрузились
НАЖМИТЕ ЗДЕСЬ или обновите страницу
Если возникают проблемы со скачиванием видео, пожалуйста напишите в поддержку по адресу внизу
страницы.
Спасибо за использование сервиса ClipSaver.ru
Lyrics: Fousman Music: Suno (Ai) Αν ένα πράγμα ευγνωμονώ στη ζωή, είναι που άλλαξα, κι ας πόνεσε πολύ. Κοιτώ πίσω συχνά και δεν το πιστεύω, πόσα κατάφερα, πόσα αντέχω και δραπετεύω. «Κι αν τολμήσω;» ρώτησα σιγανά, κι έκανα βήμα μπροστά, χωρίς φτερά. Μα κέρδισα περισσότερα απ’ όσα έχασα τότες, γιατί η τόλμη γεννά ζωή — και όχι απλώς ταξιδιώτες! Η αλλαγή φέρνει δρόμους και φως, κι ευκαιρίες που ανθίζουν εντός. Σκέφτομαι την κάμπια, μικρή και γυμνή, που έρπει στη γη χωρίς να ξέρει το «γιατί». Κι όταν νόμισε πως όλα τελειώνουν εδώ, έγινε κάτι μαγικό, αθόρυβο, ιερό. Απέκτησε φτερά, χρώματα, ουρανό, κι έμαθε πως το τέλος είναι αρχή, όχι κενό. Περπατώ στον δικό μου ρυθμό πια εγώ, χωρίς να μετρώ το «πρέπει» και το «ως πού θα ανεβώ». Σταματώ για να δω τα μικρά, τα απλά, αυτά που χάνουν όσοι τρέχουν διαρκώς μπροστά. Διαλέγω αυτόν τον δρόμο, γιατί μου μιλά, με γεμίζει χαρά, με κρατά ζωντανά. Κι όταν στέκομαι μπρος σε ένα άνθος μικρό, ή σε πουλί που πετά ελεύθερο ψηλά στον ουρανό, στην ανατολή που χρυσίζει τη γη, στο φως που ζητά τη σελήνη για αιώνια αγάπη να βρει, νιώθω πλήρης, ήσυχος, αληθινά, νιώθω ευτυχισμένος — και είμαι, απλά. Όπου ακουμπώ τα χέρια μου, δίνω ψυχή, καρδιά γυμνή, χωρίς άλλη στολή. Δεν αντέχω πια μάσκες, χιλιάδες ρόλους, τους άφησα πίσω, μαζί με φόβους και νόμους. Δεν χρειάζεται όλους να ευχαριστώ, ούτε να πληγώνομε για να σωθώ. Σήμερα έχω χαμόγελο δικό μου, καθαρό, διάφανο, αληθινό, χωρίς κόπο, χωρίς εγώ. Δεν μετανιώνω για όσα έζησα εδώ, ίσως μόνο για όσα δεν τόλμησα να δω. Είμαι ελεύθερος απ’ το τι θα πουν, κι απ’ τις σκέψεις που οι άλλοι για μένα κρατούν. Δημιουργός της ζωής μου είμαι εγώ, με μελάνι το φως και καμβά τον ουρανό. Δεν αφήνω πια σκιές, ξένες ή παλιές, ούτε εκείνες που τρέχουν να με προλάβουν κρυφές, να με αγγίξουν, να με λυγίσουν ξανά — έμαθα να στέκομαι όρθιος, απαλά και δυνατά.