3 Formy Opodatkowania Jednoosobowej Działalności Gospodarczej скачать в хорошем качестве

3 Formy Opodatkowania Jednoosobowej Działalności Gospodarczej

Tylko do 20 lutego możesz wybrać formę opodatkowania na każdy rok podatkowy. Do wyboru pozostają trzy opcje: skala podatkowa, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych oraz podatek liniowy. Pierwszy wybór to skala podatkowa: podatek liczysz od dochodu (przychód – koszty), 30 000 zł dochodu bez podatku (kwota wolna), 12% do 120 000 zł dochodu i 32% powyżej, przy wysokich dochodach dochodzi też danina solidarnościowa 4% (powyżej 1 mln), niezależnie od PIT: 9% składki zdrowotnej – bez możliwości wrzucenia w koszty i bez odliczeń. Skala najczęściej ma sens, gdy planujesz wspólne rozliczenie z małżonkiem albo chcesz skorzystać z ulg. Uważaj jednak, jeśli Twoje dochody są nieprzewidywalne i możesz realnie przebić 120 000 zł — wtedy wchodzisz w wyższy próg i podatek rośnie skokowo. Ryczałt to forma, w której podatek liczysz od przychodu, a nie od dochodu. Oznacza to, że poziom kosztów uzyskania przychodu nie ma znaczenia. Stawka zależy od rodzaju działalności — przykładowo: 3% w handlu i gastronomii, 5,5% w budownictwie, 10% przy obrocie nieruchomościami, 12% dla programistów, 14% dla architektów i inżynierów, 17% w przypadku niektórych wolnych zawodów. Składka zdrowotna w ryczałcie zależy od poziomu przychodów i rośnie skokowo. Do 60 tys. zł rocznie to ok. 6 tys. zł składki, między 60 a 300 tys. zł – ok. 10 tys. zł, powyżej 300 tys. zł – ok. 18 tys. zł rocznie. Co istotne, połowę zapłaconej składki zdrowotnej możesz odliczyć od przychodu do opodatkowania. Zaletą ryczałtu jest prostota — nie rozliczasz kosztów i nie ryzykujesz ich zakwestionowania przez urząd skarbowy. To rozwiązanie często korzystne przy działalności wysokomarżowej, gdzie koszty są relatywnie niskie. Dodatkowo składka zdrowotna ma wyraźny limit — nie zapłacisz więcej niż ok. 18 tys. zł rocznie. Nie występuje też danina solidarnościowa. Są jednak wady. Możliwe jest tzw. opodatkowanie straty — zapłacisz PIT nawet wtedy, gdy działalność realnie przynosi stratę. Nie skorzystasz też z ulgi na dziecko ani ze wspólnego rozliczenia z małżonkiem. Wybierając podatek liniowy, opodatkowujesz dochód, czyli przychód pomniejszony o koszty uzyskania przychodu. Od tak ustalonej podstawy płacisz 19% podatku oraz 4,9% składki zdrowotnej. Składkę zdrowotną możesz zaliczyć do kosztów, jednak maksymalna kwota odliczenia jest limitowana (obecnie do określonego rocznego limitu). Podatek liniowy jest korzystnym rozwiązaniem dla przedsiębiorców osiągających wyższe dochody — takich, którzy w skali podatkowej przekroczyliby pierwszy próg podatkowy. Sprawdza się również wtedy, gdy działalność generuje istotne koszty, co czyni ryczałt mniej opłacalnym. Zaletą liniówki jest przewidywalność — obciążenia rosną proporcjonalnie do dochodu, bez skokowych zmian podatku czy składki zdrowotnej. Wyjątkiem jest danina solidarnościowa, czyli dodatkowe 4% podatku od nadwyżki dochodu ponad 1 mln zł. Należy jednak pamiętać, że wybierając podatek liniowy, tracisz możliwość wspólnego rozliczenia z małżonkiem oraz prawo do ulgi na dziecko. Wybór formy opodatkowania powinien wynikać z realnych danych finansowych i planów na kolejny rok. Masz pytanie dotyczące swojej sytuacji? Zadaj je w komentarzu.