Martix - Kоchini, gradu moj ( Official Video ) скачать в хорошем качестве

Martix - Kоchini, gradu moj ( Official Video )

Текст: Маrtix   / martix98x     / martixoficijalen   Instrumental: Стефан Меновски - МЕНКА Снимени вокали: Трајче Цветковски Оutro: Теодора Василевска Видео и монтажа: Виктор Крстевски - VKR   / vkrphotography_   Dron Operator: Љубомир Тодоров (TODOROFF Photography) Mixed by: JanZoo Огромна благодарност до сите кои помогнаа во реализацијата на видеото: Верица Цекова, Коста Коцев, Миле Лазаревски, Емил Милев, Андреј Алексов, Виктор Крстевски, Љубомир Тодоров, „Комуналецот“ и ГФК Осогово. Дур спие сѐ во ноќта, сум вампир од Salem’s Lot, градот празен, будни јас и комуналецот. Газат даски, карактери маски балски, го чуваме утрото, само јас и песот маалски. Кон дома, секоја улица дала болка, овде сум преголем бисер, но во премала школка. Во колективен отпад и тој што платинаст е, велат: „мртва младина сте, нема вечно млади да сте!“ Ја крадат младоста, ја јадат како карциноми, секој сака да си оди... ти сакаш да си со нив! Градот е црна хроника која ја листаме, од весникот глупав, ко старци на клупа што виснале. Ко Споменикот на Слободата се распаѓаме, овде треба да е химна од „Anna O. – Паѓаме“. Од раѓање во гради ко да носиме мразулци, на смртна постела граду, те молев да се разбудиш! Овде се научив да мразам, ти ме научи да љубам често војувам со тебе, а најчесто губам.. Под црно небо од птици и досада што свила град, а староста гнила духот ни го скрила млад ! Парадира малограѓанштината со шинат врат, прескап е аплаузот - царува тишината, полни се сепарињата, кафичот и казината, џганот e на бината, за украс стојат кината. „Откажи се од надеж“ - фатиле бигор порти, a Кочани се вкочанил пред својот rigor mortis. А тетките мислат стихови се eптен сиви, не би мислеле без своите анти-депресиви. Граду, ме боли кога ќе те видам ниско, исто ко „Осогово“, блиску до дно во Лига - Исток. Ниту сум те висок, но те виделе постарите, во друго време каде не те движеле со парите. Немаш шанси , овде си бебе мртво родено секој ден битка со себе, мозок грдо родео. Јавам црни мисли, пречесто ме фрла бикот... Те сакам граду мој, но мразам како ти го грдат ликот! Овде се научив да мразам, ти ме научи да љубам често војувам со тебе, а најчесто губам.. Под црно небо од птици и досада што свила град, а староста гнила духот ни го скрила млад !