Radhaswamy Manuva Kuch Soach Samaj скачать в хорошем качестве

Radhaswamy Manuva Kuch Soach Samaj

Radhaswamy Dayal ki Daya Radhaswamy Sahay రాధాస్వామి రాధాస్వామి మహర్షి శివవ్రత్ లాల్ మహారాజు గారి ఈ శబ్ద మనస్సుకు హెచ్చరిక, జీవన సారాంశానికి జ్ఞాపకం, మరియు పరమార్థ మార్గానికి ఆహ్వానం. మహారాజు గారు మనస్సును ఉద్దేశించి, జీవిత నశ్వరతను, ప్రాపంచిక సుఖాల వ్యర్థతను, మాయా స్వరూపాన్ని వివరిస్తూ, చివరికి పరమాత్మ ఐక్యతను సాధించమని పిలుపునిస్తున్నారు. 1: मनुआ कुछ सोच समझ, दो दिन जग जीना॥ ओस से न प्यास बुझे, कैसे समझाऊँ तुझे॥ समझे तू नाहीं मुझे, रहे नित मलीना॥ తాత్పర్యం: ఓ మనసా! కొంచెం ఆలోచించు, ఈ లోకంలో బ్రతికేది కేవలం రెండు రోజుల ముచ్చటే. మంచు బిందువులతో దాహం తీరదు కదా, నీకు ఎలా అర్థమయ్యేలా చెప్పాలి? ఎంత చెప్పినా నువ్వు వినడం లేదు, ఎప్పుడూ మాలిన్యంతో (కోరికలతో) నిండి ఉంటున్నావు. మనసుతో సంభాషణ:ఇది అంతర్ముఖ సంభాషణ. ఆత్మ తన మనస్సుతో మాట్లాడుతోంది. మనసు బాహ్యంగా పరుగెడుతుంటే, ఆత్మ దానిని ఆపి, "కొంచెం ఆలోచించు" అంటోంది.భగవద్గీత:"ఉద్ధరేత్ ఆత్మనా ఆత్మానం" (6.5) "మనిషి తన ద్వారానే తనను ఉద్ధరించుకోవాలి" "दो दिन जग जीना" = రెండు రోజుల జీవితం: జీవిత క్షణభంగురత్వం:"రెండు రోజులు" అంటే:జన్మ = ఒక రోజు.మరణం = రెండవ రోజు,మధ్యలో ఉన్నది = కేవలం స్వప్నం కబీర్ దాస్:"మాటీ కహే కుమ్హార్ సే, తు క్యా రౌంధే మోయ్ ఏక్ దిన్ ఐసా ఆయేగా, మైం రౌంధూంగీ తోయ్" అర్థం:మట్టి కుమ్మరితో అంటుంది: "నీవు నన్ను తొక్కుతున్నావా? ఒక రోజు నేను నిన్ను తొక్కే రోజు వస్తుంది." మంచు బిందువులు: ఉదయం సూర్యోదయానికి ముందు ఉంటాయి.చూడడానికి అందంగా, మెరుస్తూ ఉంటాయి.కానీ సూర్యుడు ఉదయించగానే - మాయం!దాహం తీర్చడానికి పనికిరావు,అదే విధంగా ప్రాపంచిక సుఖాలు:,క్షణికం,మిథ్య,ఆత్మ దాహాన్ని తీర్చలేవు విశేషం: ఇక్కడ 'రెండు రోజులు' అంటే జీవితం చాలా చిన్నదని అర్థం. మంచు బిందువులను ప్రాపంచిక సుఖాలతో పోల్చారు. అవి చూడటానికి బాగుంటాయి కానీ ఆత్మ దాహాన్ని తీర్చలేవు. 2: मुठी से बयार नावे, मिथ्या भव फँसे आये॥ दुख से कलेजा कांये, सार तत्व से हीना॥ తాత్పర్యం: గాలిని పిడికిలితో పట్టుకోలేము, అలాగే ఈ అశాశ్వతమైన లోకాన్ని నీవు సొంతం చేసుకోలేవు. ఈ మిథ్యా ప్రపంచంలో చిక్కుకొని అనవసరంగా భయపడుతున్నావు. నిజమైన 'సార తత్వం' (పరమాత్మ జ్ఞానం) లేకపోవడం వల్లే నీ హృదయం దుఃఖంతో వణుకుతోంది. ఉదాహరణ: చిన్నపిల్లవాడు గాలిని పిడికిలితో పట్టుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తాడు. ముష్టి బిగించాడు - "పట్టుకున్నాను!" అనుకుంటాడు. తెరిచాడు - ఏమీ లేదు! అదే విధంగా:సంపదను శాశ్వతంగా పట్టుకోలేం, సంబంధాలను శాశ్వతంగా కాపాడలేం,శరీరాన్ని శాశ్వతంగా ఉంచుకోలేం. విశేషం: సంసారాన్ని 'మిథ్య'గా పేర్కొంటూ, భయం నుండి విముక్తి పొందాలంటే దైవచింతన అవసరమని ఇక్కడ సూచించారు. 3: सपना है माया खेल, सपना बिछोह मेल॥ सपना आनन्द केल, सत्त से विहीना॥ తాత్పర్యం: ఈ మాయా ప్రపంచం అంతా ఒక కల. ఇక్కడి కలయికలు, విడిపోవడాలు, అనుభవించే ఆనందాలు అన్నీ కల వంటివే. ఇవన్నీ సత్యానికి (శాశ్వతత్వానికి) దూరంగా ఉన్నాయి. నిద్రలో కల:రాజువైనట్లు అనిపిస్తుంది,సంపద ఉన్నట్లు అనిపిస్తుంది,సుఖం అనుభవిస్తున్నట్లు అనిపిస్తుంది,కానీ మెలకువ వచ్చాక? - అన్నీ మాయం! విశేషం: నిద్రలో కనే కల ఎలాగైతే మేల్కొన్న తర్వాత మాయమవుతుందో, మరణం తర్వాత ఈ లోక బంధాలు కూడా అలాగే అంతమవుతాయని హెచ్చరిక. 4: फटा चित का जब आकास, कैसे न हो कोई उदास॥ सुई डोर नहीं पास, कठिन काम सीना॥ తాత్పర్యం: చిత్తం (మనసు) అనే ఆకాశం చిరిగిపోయినప్పుడు మనిషికి ఉదాసీనత (బాధ) కలగడం సహజం. కానీ దాన్ని కుట్టడానికి నీ దగ్గర సూది, దారం లేవు. ఆ చిరిగిన మనసును సరిచేయడం చాలా కష్టమైన పని. విశేషం: ఇక్కడ సూది, దారం అంటే 'గురుబోధ' మరియు 'సాధన'. సరైన గురువు మార్గదర్శకత్వం లేకపోతే చెదిరిన మనసును ఏకం చేయడం సాధ్యం కాదని భావం. 5: पृथ्वी गगन दो हैं पाट, चलती चक्की का लाट॥ पिसे जीव करम डाट, समझ भेद झीन॥ తాత్పర్యం: భూమి, ఆకాశం అనేవి తిరగలి (చక్కి) యొక్క రెండు రాతి పలకల వంటివి. కర్మలు అనే ఒత్తిడి వల్ల జీవుడు ఈ రెండింటి మధ్య నలిగిపోతున్నాడు. ఈ సూక్ష్మమైన రహస్యాన్ని తెలుసుకో. విశేషం: కాలం మరియు కర్మల చక్రంలో మనిషి బందీ అయి ఉన్నాడని, ఈ జనన మరణ చక్రం నుండి బయటపడాలని కవి చెబుతున్నారు. 6: चहुँ दिस लगी है आग, भगत बने जल्द भाग॥ झूठा प्रपंच त्याग, हो न चित से दीना॥ తాత్పర్యం: నాలుగు దిక్కులా సంసార తాపం అనే అగ్ని రగులుతోంది. నువ్వు భక్తుడివి కావాలనుకుంటే త్వరగా ఇక్కడి నుండి బయటపడు. అబద్ధమైన ఈ ప్రపంచ వ్యామోహాన్ని వదిలేయ్, మనసును ఎప్పుడూ దైన్య స్థితిలో ఉంచుకోకు. విశేషం: లోకం ఆశల అగ్నితో నిండి ఉంది. భక్తి అనే మార్గం ద్వారానే ఆ వేడి నుండి రక్షణ పొంది పరమశాంతిని చేరుకోవచ్చని సందేశం. 7: राधास्वामी सिंध ज्ञान, जीव बुन्द के समान॥ बुन्द सिंधु दशा जान, होजा जल मीना॥ తాత్పర్యం: రాధాస్వామి మహారాజు గారు జ్ఞాన సముద్రం వంటి వారు. జీవుడు అందులో ఒక చిన్న నీటి చుక్క లాంటి వాడు. ఆ చుక్క సముద్రంలో కలిసిపోయినప్పుడు, నీటిలో చేపలా (వేరు కాకుండా) ఐక్యం కావాలి. విశేషం: జీవాత్మ పరమాత్మలో విలీనం కావడమే ముక్తి. సముద్రంలో చేప ఎలాగైతే నీటిని వదిలి ఉండలేదో, జీవుడు కూడా దైవంతో అలా కలిసిపోవాలని ఈ శబ్ద ముగుస్తుంది.