Mga Pusong Nakakulong sa Tatlumpung Taon скачать в хорошем качестве

Mga Pusong Nakakulong sa Tatlumpung Taon

“Pag-isipan natin ang ating nakaraan, kasalukuyan, hinaharap, at ang ngayon.” Mga Pusong Nakakulong sa Tatlumpung Taon Nakaharap ako sa salamin, ngayon din, Tinitigan ko ang sarili kong mata, Ginuhit ko rin ang iyong mukha, Habang hinahabol ang anino ng panahon. Kung lilipas ang tatlumpung taon, Ano kaya tayo ngayon? Sa ilalim ng pulang dapithapon, Umawit tayo ng walang hanggan. Ang ating bukas noon ay parang biro, Tahimik na tinakpan ng oras. Sa ilalim ng ilaw na kumikislap, Ininom ko ang huling alak ng ating pag-ibig. Sabi ni Ama, “Hindi mo mahahawakan ang panahon.” Kaya’t hayaang lumipad— Ang mga araw na di na babalik, Ngunit ang puso ko’y pareho pa rin, Tulad ng unang makita kita, Mainit, pulang-pula, tumitibok pa rin. Nasaan ka na ngayon? Ano ang iyong ginagawa? Pareho man tayong nabubuhay sa iisang panahon, Hindi na tayo magtatagpo—masakit mang isipin. Kung muling magkita tayo, Ano kaya ang magagawa natin? Maitatawa pa kaya natin Ang natitirang tatlumpung taon ng buhay? Sa araw na pati ang alaala’y matutulog, Wala nang makikinig sa ating mga tinig. Mananatili na lang ang paniniwala, Na pareho pa rin tayong humihinga. Sa magkaibang mundo, tahimik tayong nagdadasal. Hindi, minsan tumawag ka, Ipadinig mo ang iyong hinga— Kahit di na tayo magkita, Malamang, alam kong buhay ka pa rin. "Copyright © 2026 IL JEON. All rights reserved. No reuploading or copying allowed without permission. 저작권 © 2026 IL JEON(전일). 모든 권리 보유. 허가 없이 무단 복제, 배포, 재업로드를 금합니다.“