อตฺตา หิ อตฺตโน นาโถ! ... (II)... "Be Your Own Refuge" ... (II) скачать в хорошем качестве

อตฺตา หิ อตฺตโน นาโถ! ... (II)... "Be Your Own Refuge" ... (II)

ปรัชญา “ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน” เป็นแนวคิดสำคัญที่พบได้ในหลายศาสนาและสำนักปรัชญา โดยเฉพาะในพุทธศาสนา ซึ่งมีความหมายลึกซึ้งทั้งด้านจิตใจและการใช้ชีวิต ความหมายหลัก ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน หมายถึง การพึ่งพาความคิด การกระทำ และสติปัญญาของตนเอง เพื่อกำหนดชีวิต ไม่ฝากความหวังทั้งหมดไว้กับผู้อื่นหรือสิ่งภายนอก ไม่ได้หมายความว่า “ต้องอยู่คนเดียว” แต่หมายถึง “ต้องมีสติและความรับผิดชอบต่อชีวิตตนเอง” ในมุมพุทธปรัชญา คำสอนที่ใกล้เคียงคือ “อตฺตา หิ อตฺตโน นาโถ” แปลว่า“ตนแลเป็นที่พึ่งของตน” สาระสำคัญคือ • มนุษย์ต้องฝึกใจและปัญญาเอง • ไม่มีใครช่วยเราได้ตลอดเวลา • การกระทำของเราส่งผลต่อชีวิตเราเอง (กฎแห่งเหตุและผล) พระพุทธเจ้าทรงสอนว่าแม้มีครู มีเพื่อน หรือสังคมช่วย แต่สุดท้าย “ผู้ตัดสินชีวิต” คือการกระทำของเราเอง ในมุมปรัชญาชีวิตสมัยใหม่ แนวคิดนี้ยังสอดคล้องกับปรัชญาสมัยใหม่ เช่น • การพัฒนาตนเอง (self-development) • ความรับผิดชอบต่อตนเอง (self-responsibility) • การรู้จักคุณค่าในตนเอง (self-worth) คนที่เป็นที่พึ่งแห่งตนได้ มักมีลักษณะ: • คิดเองเป็น • ตัดสินใจด้วยเหตุผล • ไม่ยอมแพ้ต่ออุปสรรคง่าย • ไม่โทษโชคชะตาหรือคนอื่นเสมอ ความเข้าใจที่ถูกต้อง ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน ไม่ได้แปลว่าไม่ต้องพึ่งใครเลย แต่หมายถึง: • ไม่ยึดติดกับการให้คนอื่นแก้ชีวิตแทน • ใช้คำแนะนำของผู้อื่นอย่างมีสติ • มีรากฐานใจที่มั่นคงจากภายใน "เปรียบเหมือนต้นไม้ แม้มีคนรดน้ำ แต่รากต้องหยั่งลงดินเอง" ... Songs for moomoo ...