the great war. скачать в хорошем качестве

the great war.

mart 2024, gece 21.30 - 22.00 civarları. sekadayım, son 1-1.30 saatlik bir etüt daha yapmam lazım fakat artık öyle gücüm kalmamış ki tüm gün okul-dershane-kütüphane yapmaktan. artık beynim almıyor, algılayamıyorum okuduklarımı. kelimeler anlamsız geliyor, okumayı unuttuğumu düşünüyorum. sonra kütüphanenin terasına çıkıyorum montsuz ceketsiz. hem mart olmasından hem de neredeyse gece yarısı olmasından kaynaklı dehşet bir soğuk var. titrememeye çalışıyorum, çünkü bu soğuk bana iyi gelecek, zihnimi açacak. salıncağa oturuyorum, dizlerimi kendime çekiyorum ve günde toplu taşımayla yaklaşık 32 km yol kat ettiğim için kulaküstü kulaklığıma alternatif olarak aldığım kablolu kulaklığımı kırılmaz camı kırılmaktan harap olmuş, arada elimi kesmesine rağmen vaktim olmadığı için değiştiremediğim iphone 7'me takıp spotify'a giriyorum. ( daha spotify'ı silecek kadar delirmediğim günlerdi) ve oynattığım iki şarkı var. dear reader. the great war. özellikle the great war'ı loop'a alıp dinliyordum. motive ediyordu çünkü. o kadar emindim ki hayatımın tam olarak istediğim şekilde yol izleyeceğine. çok emindim ve hiç kimse bana yanlış yaptığımı ya da yanlış düşündüğümü söyleyemezdi. söylüyorlardı, söylemiyor değillerdi. ben dinlemiyordum sadece. çok odaklıydım ve yeterince çalışırsam tabii ki de olur 2+2=4 sonuçta diye düşündüm. ne kadar emek o kadar başarı. kadere de inanmaazdınn... üzgün müyüm? hayır. üzgün olmamama üzgünüm. daha doğrusu üzgündüm. çünkü ben gibi hissetmiyordum, sanki bambaşka birisi gibi olmuştum. karakterimden çok uzaklaşmış gibi hissediyordum. düne kadar. dün öyle bir şey yaşadım ki hala aynı kız çocuğu oluğumu, şu an telefon kılıfımdan bana gülümseyen Ceyda olduğuma ikna oldum. ya da 12. sınıfta beyninin %100ünü kullanan, hayatımda belki de tanıdığım en zeki insanlardan biri olduğunu düşündüğüm Ceyda olduğumu. ne yaşadığım buraya yazamayacağım kadar özel ve güzel bir andı, mahrem bir şey değil hatta mahrem olmaktan çok uzak bir yerde ve şekilde oldu ama yine de buraya yazmayacağım çünkü like canım istemiyor?? kendi kendime de tribe giriyorum şuraya bir şey yazarken öyle yani. ben hala aynı kişiymişim galiba ama biraz da değişmişim. ve bu normalmiş. bunu anladım. bu şarkı hakkında beni en çok üzen şey 1. Dünya Savaşı temalı olması. O zamanlar 2. Dünya Savaşı daha yaşanmadığı için the great war deniyormuş ww1 için. şarkıdakiler ww1i son sanıyorlar ama muhtemelen ww2den sağ çıkamamışlardır. basically our daily life diyebilir miyiz, biz de kafamızda bir olayı büyütüp bunu the great war'a benzer bir konuma sokuyoruz. bundan daha kötüsü gelmez diye düşünüyoruz. geliyor. sonra yine aynı şeyi yapıyoruz. savaşlar bitmiyor kısaca. bizim hayatımızdaki savaşlar da dünyadaki savaşlar da, maalesef. yks son ve en büyük savaşım sanıyordum, 2 hafta önce bütlere çalışırken de bunun belki de en çok zorlandığım dönem olduğunu düşündüm. AYRICA ORGANİK 2 BÜTÜNDEN 80 ALDIM HEPİNİZE DUYURULUR her yere yazıcam derken ciddiydim şaka sanmadınız herhalde?? öylesel yani. kısacası çok savaş verdim, muhtemelen daha çoğunu ve zorlarını da vereceğim. ve bazı savaşlardan mağlup ayrılmak da bazen bir kazançtır. bazen savaşı kaybedersin ama kendini kazanırsın. bu kaybedilmiş bir savaşın hikayesiydi. umarım kendimi kazanmışımdır. (fingers crossed) ayrıca bu demek değil ki eczfuck her beni bunalttığında ben boun ell geçicem demeyi bırakacağım ?? tek ydt sorusu görmeden dilde derece yapmışım ömrüm boyunca da konuşurum edit: az önce düşünüyordum da galiba bir şarkıyı bana ait olarak claim edecek olsaydım o bu şarkı olurdu, ben de claimliyorum the great war benim şarkım bu dakikadan itibaren !!