โลกนี้ไม่มีอะไรสมบูรณ์แบบ แม้แต่ตัวเราเอง ลดความคาดหวังให้กลับมาสำรวจทิฐิของตัวเอง скачать в хорошем качестве

โลกนี้ไม่มีอะไรสมบูรณ์แบบ แม้แต่ตัวเราเอง ลดความคาดหวังให้กลับมาสำรวจทิฐิของตัวเอง

ทำไมเราถึง "ยึด" ? ​เรามักจะยึดเพราะความคุ้นชินและความกลัวครับ: ​ยึดในตัวตน (อัตตวาทุปาทาน): "นี่คือฉัน" "นี่คือของฉัน" พอใครมาตำหนิหรืออะไรไม่เป็นไปตามใจ เราเลยเจ็บปวด ​ยึดในความคิด (ทิฏฐุปาทาน): เชื่อว่าความคิดเราถูกที่สุด ใครเห็นต่างคือผิด ทำให้เกิดการทะเลาะเบาะแว้ง ​ยึดในความสุข/ความทุกข์: พยายามรั้งความสุขให้อยู่หมัด และพยายามผลักไสความทุกข์ออกไป ทั้งที่ทั้งสองอย่างมาแล้วก็ไปตามธรรมชาติ ​ผลของการยึดมั่นถือมั่น ​ลองนึกภาพว่าคุณกำทรายไว้ในมือนะครับ ยิ่งคุณกำแน่นเท่าไหร่ ทรายก็ยิ่งรอดนิ้วมืออกไปได้ง่ายเท่านั้น แถมยังเจ็บมือด้วย การยึดมั่นเกินไปนำมาซึ่ง: ​ความเครียด: เพราะโลกนี้ไม่มีอะไรที่เราควบคุมได้ 100% ​ความผิดหวัง: เมื่อสิ่งที่เรายึดเปลี่ยนไป (ซึ่งเปลี่ยนแน่นอน) เราจะรับไม่ได้ ​การปิดกั้นการเรียนรู้: เพราะเชื่อแต่ชุดความคิดเดิมๆ ของตัวเอง ​วิธี "วาง" แบบง่ายๆ ​การวางไม่ได้หมายความว่าให้ละทิ้งหน้าที่หรือเฉยเมยนะครับ แต่คือการ "ทำหน้าที่ให้เต็มที่ แต่ไม่เอาใจไปผูกไว้กับผลลัพธ์" ​รู้เท่าทัน: แค่รู้ตัวว่า "เออ ตอนนี้เรากำลังยึดอยู่นะ" แค่นี้ใจก็นิ่งขึ้นครึ่งหนึ่งแล้วครับ ​เข้าใจกฎธรรมชาติ: ทุกอย่างมีเกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับไป (อนิจจัง) ไม่มีอะไรยั่งยืนพอที่จะให้ยึดได้ตลอดไป ​ฝึกปล่อยจากเรื่องเล็กๆ: เช่น ลองไม่โกรธเวลาใครขับรถตัดหน้า หรือเวลาเน็ตช้าดูครับ ​"ความทุกข์ไม่ได้เกิดจากสิ่งที่เราเจอ แต่เกิดจากการที่เราไปยึดมั่นถือมั่นในสิ่งที่เจอต่างหาก