Runy - Święty Kamień | Folk Rock Metal скачать в хорошем качестве

Runy - Święty Kamień | Folk Rock Metal

Zanurz się w świecie, gdzie granica między puszczą a stepem zaciera się w oparach mgły, a echa dawnych wierzeń wciąż rezonują w zimnym granicie. „Święty Kamień” to opowieść o honorze, nieubłaganej sprawiedliwości i pamięci, której nie są w stanie wymazać ludzkie kroniki. ​Pieśń przenosi nas do miejsc, gdzie czas stanął w miejscu, a każda rysa na skale jest zapisem przysiąg, narodzin i ostatecznych pożegnań. To muzyczny hołd dla ziemi, która nie wybacza zdrady i przechowuje głosy tych, którzy odeszli do Nawii. ​W słowiańskim świecie kamień nie był martwym głazem, lecz żywym świadkiem historii i potężnym sacrum: ​Gwarant Przysiąg: Kamienie były „sędziami”. Przysięga złożona na głaz była nienaruszalna, a jej złamanie ściągało na winnego klątwę lub utratę głosu. ​Łącznik z Nawią: Wierzono, że kamienie to bramy do zaświatów. Pod opieką Welesa pozwalały kontaktować się z duchami przodków. ​Ołtarz i Ochrona: Służyły jako naturalne ołtarze ofiarne i bastiony pamięci, które – w przeciwieństwie do ludzi i drewna – są niezniszczalne i nie zapominają krzywd. ​Przekaz Mocy: Dotyk kamienia podczas rytuałów (np. narodzin czy pożegnań) miał przelewać siłę ziemi na człowieka lub zdejmować z niego rodowe ciężary. Słuchaj uważnie... przyłóż ucho do kamienia. Czy słyszysz bicie serca ziemi? Tekst pieśni: Na pograniczu puszczy i stepów bezkresu Gdzie ziemia kryje sekret leszych i biesów Święty stał Kamień jak ołtarz słowiański Pamiętał on przysięgi, łzy, krew i łaski Tam noworodka skóra — dotykała chłodu By kamień przejął ciężar i brzemię jego rodu Tu wojownik żegnał się ze śmiertelnika życiem Głowę kładąc na kamieniu, słyszy bębnów bicie Święty Kamień tu pamięta — więcej niż kroniki ludzi Milczenie cięższe jest niż stal, pamięć przodków budzi Ziemia nie zapomni prawdy, ziemia tu pamięta krzywdy Święty Kamień jest jak bastion, nie zapomni nigdy Święty Kamień tu pamięta — więcej niż kroniki ludzi Milczenie cięższe jest niż stal, pamięć przodków budzi Ziemia nie zapomni prawdy, ziemia tu pamięta krzywdy Święty Kamień jest jak bastion, nie zapomni nigdy Przyszedł ten, co był wybrany przez lichy los Dotknął zimnej skały przodków, by obiecać coś Złamał on przysięgę wkrótce na kamieniu daną Święta skała go skarała, stracił głos na zajutrz rano W tym wąwozie niesie echo — głosy ich sumienia Niskie bębny w głębi ziemi, przyłóż ucho do kamienia Słychać Nawię, chór co śpiewa i Welesa ciężki głos Każdy Kamień na tej ziemi wciąż pamięta rzymski cios Święty Kamień tu pamięta — więcej niż kroniki ludzi Milczenie cięższe jest niż stal, pamięć przodków budzi Ziemia nie zapomni prawdy, ziemia tu pamięta krzywdy Święty Kamień jest jak bastion, nie zapomni nigdy Święty Kamień tu pamięta — więcej niż kroniki ludzi Milczenie cięższe jest niż stal, pamięć przodków budzi Ziemia nie zapomni prawdy, ziemia tu pamięta krzywdy Święty Kamień jest jak bastion, nie zapomni nigdy Nie proś mnie o przebaczenie Nie oczekuj szczodrej łaski Jam jest Kamień nad Kamienie Duma, honor, pamięć w nas tkwi... Święty Kamień tu pamięta — więcej niż kroniki ludzi Milczenie cięższe jest niż stal, pamięć przodków budzi Ziemia nie zapomni prawdy, ziemia tu pamięta krzywdy Święty Kamień jest jak bastion, nie zapomni nigdy Święty Kamień tu pamięta — więcej niż kroniki ludzi Milczenie cięższe jest niż stal, pamięć przodków budzi Ziemia nie zapomni prawdy, ziemia tu pamięta krzywdy Święty Kamień jest jak bastion, nie zapomni nigdy