In memory of Dr. Sheikh Al Islam--خاطراتی از استادم زنده یاد, دکتر شجاع‌الدین شیخ‌الاسلام‌زاده скачать в хорошем качестве

In memory of Dr. Sheikh Al Islam--خاطراتی از استادم زنده یاد, دکتر شجاع‌الدین شیخ‌الاسلام‌زاده

خاطرات دکتر کنزی از استاد زمان دانشجوئی شان زنده یاد, دکتر شجاع‌الدین شیخ‌الاسلام‌زاده که یکی از خدمت گذاران به ایران و ایرانی بود. متن زیر از مقاله "تاریخ ایرانی" قسمت نخستین آن که در اینترنت است کپی شده. برای پیدا کردن آن مقاله و خواندن بقیه اتفاقات که در "تاریخ ایرانی" آمده جمله زیر را گوگل کنید "زندگی-شیخ-الاسلام-زاده-از-وزارت-بهداشت-تا-بهداری-اوین" تاریخ ایرانی: داستان زندگی شجاع‌الدین شیخ‌الاسلام‌زاده به فیلمی سینمایی می‌ماند؛ فیلمی که در آن از هر حال و احوالی، از شور و ترس، هیجان و اضطراب، عشق و وظیفه، وصال و جدایی و غافلگیری‌هایی از جنس مرگ و زندگی روایتی هست و هیچ کم ندارد. وزیر بهداری کابینه امیرعباس هویدا که روز ۲۷ خرداد ۹۳ در سن ۸۳ درگذشت را «پدر ارتوپدی ایران» می‌دانند و علاوه بر این، او بنیانگذار بیمه تأمین اجتماعی، موسس بیمارستان پارس و موسس اورژانس پزشکی کشور نیز بوده است. شاید با چنین فهرستی از خدمات، آنچه از سال ۱۳۵۶ تا ۱۳۶۲ بر او گذشت قابل باور نباشد اما این حکایتی است واقعی از آنچه بر یکی از مبرزترین پزشکان چند دهۀ گذشته ایران رفته است. پنسیلوانیا تا تهران؛ از شجاع‌الدین تا دکتر شیخ شجاع‌الدین فرزند سیدحسین شیخ‌الاسلام‌زاده بود. پدرش وکیل مبرز دادگستری بود و مدت‌ها ریاست کانون وکلای آذربایجان را برعهده داشت. او اما به راه پدر نرفت و در عوض پزشکی خواند. نخست در دانشگاه تهران دوره عمومی را گذراند و بعدتر با سفر به آمریکا در دانشگاه‌های پنسیلوانیا و اوهایو مدرک تخصصی ارتوپدی را دریافت کرد. او پیش از سفر به آمریکا با آذر آریان‌پور ازدواج کرد؛ خواهر کوچکتر امیرحسین آریان‌پور و خاله‌زادۀ سهراب سپهری که البته بعدها پس از سال‌ها زندگی مشترک از همسرش جدا شد. شیخ‌الاسلام‌زاده وقتی به ایران بازگشت به سرعت کار طبابت را آغاز کرد و در کنار آن به نهادسازی در بخش بهداشت و درمان نیز گوشه چشمی داشت و حاصل این تلاش‌ها تاسیس نهادهایی چون بیمارستان پارس، انجمن توان‌بخشی ایران، اورژانس تهران و پس از آن اورژانس کشور بود. پیشنهاد هویدا و مخالفت ساواک پیشنهاد امیرعباس هویدا به شیخ‌الاسلام‌زاده سرنوشت او و خانواده‌اش را برای همیشه دگرگون کرد. اولین شغل دولتی او بنیانگذاری و مدیریت عامل انجمن توان‌بخشی ایران بود که خدمات برجسته‌ای نیز در این سمت انجام داد. سال ۱۳۵۳ امیرعباس هویدا در کابینه خود تغییرات تازه‌ای داد و سه وزارتخانه جدید تأسیس کرد. یکی از آن سه وزارتخانه، وزارت رفاه اجتماعی بود که شجاع‌الدین شیخ‌الاسلام‌زاده را برای ریاست آن مناسب می‌دید، اما این پیشنهاد دو مخالف عمده داشت؛ یکی خانواده و دوستان شیخ‌الاسلام‌زاده که چندان مایل به پذیرش پست دولتی از سوی او نبودند و دیگری سازمان امنیت کشور که روی خوشی به او نشان نمی‌داد. همسر آریان‌پور در کتاب خاطراتش در این باره نوشته است: «سعی کردم به شوهرم بفهمانم که یک پزشک موفق احتیاج به مقام دولتی ندارد. به علاوه ادارۀ سازمان فعال توان‌بخشی وقتی برای او باقی نمی‌گذارد. شجاع توضیح داد که به علت موفقیت همین سازمان است که می‌خواهند وزارت رفاه را به او بسپارند. بعد اضافه کرد: آذر، بی‌خود جوش نزن، چون هیچ بعید نیست که سازمان امنیت اصلا با انتخاب من موافقت نکند. همین‌طور هم شد و ساواک نخست پیشنهاد هویدا را رد کرد، ولی بعدا بر اثر پافشاری او، زیر بار رفت و شجاع به وزارت رفاه منصوب گشت. پس از دو سال وزارت رفاه و بهداری یکی شد و شجاع به عنوان وزیر رفاه و بهزیستی به کار ادامه داد. ای کاش شجاع هرگز به کابینۀ دولت نپیوسته بود!» شیخ‌الاسلام‌زاده در سال ۱۳۵۴ پیشنهاد ادغام وزارت بهداری با وزارت رفاه اجتماعی را به دولت و مجلس وقت داد و بعد از تصویب این پیشنهاد خود به عنوان اولین وزیر بهداری و بهزیستی ایران منصوب شد. از جمله اقدامات او در دوران مسئولیت وزارت بهداری و بهزیستی این بود که پوشش بیمه‌ای خدمات درمانی را برای بیماران بستری به ۹۰ درصد هزینه ارتقا داد. در این دوره همچنین اورژانس برای نخستین بار در ایران تاسیس شد. شیخ‌الاسلام‌زاده در این باره می‌گوید: «زمانی که ما اورژانس را که آن زمان شماره‌اش به جای ۱۱۵ امروز ۱۲۳ بود، راه‌اندازی کردیم فقط آمریکا تشکیلات اورژانس پیش بیمارستانی داشت. ۳ سال بعد از ایران بود که تازه در برخی کشورهای اروپایی اورژانس ایجاد شد.» برای خواندن بقیه اتفاقات که در "تاریخ ایرانی" آمده جمله زیر را گوگل کنید "زندگی-شیخ-الاسلام-زاده-از-وزارت-بهداشت-تا-بهداری-اوین"