Marta i ucieczki od stołu. - Kajtysiowe historie dla dzieci z morałem. скачать в хорошем качестве

Marta i ucieczki od stołu. - Kajtysiowe historie dla dzieci z morałem.

Kup KOLOROWANKI! Pokoloruj bohaterów razem z dzieckiem! https://www.naffy.io/kajtys-historied... RODZICU PRZECZYTAJ! To historia o dziewczynce, która nie dojadała posiłków i uciekała od stołu. Dostosowana do dzieci 2-5 lat, ale również dla całej rodziny. Na końcu jest morał i pytanie do dziecka, abyś mógł rozpocząć z nim rozmowę. Jeśli chcesz, możesz pozwolić dziecku patrzeć na ekran. Wyświetlone tam są tylko proste obrazki, bez animacji. Treść historii: "Marta i ucieczki od stołu Marta była wesołą dziewczynką. Najbardziej lubiła bawić się klockami, rysować kredkami i biegać po ogrodzie. Ale była jedna rzecz, której nie lubiła za bardzo – siedzenia przy stole. Kiedy mama stawiała na stole zupę, Marta brała dwa, trzy łyki i… hop! Już była pod stołem, a zaraz potem w salonie, gdzie czekały na nią misie i lalki. – Marta, wróć do stołu – wołała mama. – Ale ja już się najadłam! – odpowiadała dziewczynka i chichotała. Tata kiwał głową i mówił spokojnie: – Brzuszek nie zdążył się jeszcze napełnić. Jeśli szybko uciekniesz, potem znów będziesz głodna. Ale Marta machała rączką i znikała do zabawy. Pewnego dnia mama ugotowała ulubione kluseczki Marty. Pachniały w całym domu. Dziewczynka zjadła trzy kluseczki, po czym wstała z krzesła i pobiegła do pokoju. – Wróć, córeczko, reszta czeka! – zawołała mama. Ale Marta już układała wieżę z klocków. Po chwili… burczenie! Coś dziwnego odezwało się w jej brzuszku. – Bur-bur-bur… – mruczało głodnie. – Ojej! – przestraszyła się Marta. – To mój brzuch tak mówi? Brzuszek odpowiedział jeszcze głośniej: – Burrr! Jestem głodny, Marto! Dziewczynka pobiegła do kuchni, ale na talerzu nie było już kluseczek. Mama i tata zjedli, a resztę schowali do lodówki. – Brzuszek chciałby teraz pełny obiad – westchnęła mama – ale posiłek już się skończył. Marta zrobiła smutną minkę i poklepała się po brzuchu. – Przepraszam, brzuszku. Następnym razem zjem razem z tobą do końca. Następnego dnia na stole pojawiła się pyszna rybka z ziemniaczkami. Marta usiadła i zjadła kilka kęsów. Potem spojrzała na swoje klocki i już chciała wstać… ale przypomniała sobie, jak głośno burczało jej wczoraj w brzuchu. Dziewczynka wzięła głęboki oddech i powiedziała do siebie: – Nie, najpierw dokończę, a potem się pobawię. I tak zrobiła! Zjadła spokojnie całe ziemniaczki i kawałek rybki. Brzuszek był szczęśliwy i cichutko mruknął: – Dziękuję, Marto! Kiedy talerz był pusty, mama uśmiechnęła się szeroko: – Widzisz, córeczko? Teraz możesz bawić się, ile chcesz, a brzuszek nie będzie marudził. Marta podskoczyła i pobiegła do swoich zabawek – tym razem z pełnym brzuszkiem i ogromną energią do zabawy. Morał: Kiedy jemy spokojnie i do końca, brzuszek jest szczęśliwy, a my mamy siłę na zabawę. Lepiej najpierw dokończyć posiłek, a dopiero potem biec do klocków i misiów. Czy twój brzuszek jest teraz bardziej głodny, czy bardziej najedzony?" ~~~~~~~~~~~~~~ Dziękuję za uwagę, proszę doceń moją pracę, daj LIKE i ZASUBSKRYBUJ, abym mogła tworzyć więcej takich historii. Wstęp: Sound Effect by lucadialessandro (Luca Di Alessandro) from Pixabay. #bajkidladzieci #opowiadaniadladzieci #krótkiebajkidladzieci #bajkinadobranoc #bajkiedukacyjne #bajkipopolsku #bajkidla3-latków #bajkidla4-latków #bajkidlaprzedszkolaków #opowiadaniadlamaluchów #bajkizmorałem #bajkiuczącewspółpracy #bajkiedukacyjne #bajkioemocjach #opowiadaniaoemocjach #bajkaaudio #opowiadaniedosłuchania #audiobookdladzieci #5minutprzedsnem #krótkieopowiadaniedladzieci #5minutoweopowiadanie #opowiadaniapopolsku