Θ.Αρλεκίνος& Ονειροβάτης-Περνάω καλά(συμμ.Μυστήριος Τύπος) скачать в хорошем качестве

Θ.Αρλεκίνος& Ονειροβάτης-Περνάω καλά(συμμ.Μυστήριος Τύπος)

Άλμπουμ : Σε κύκλους παραφροσύνης Στίχοι/ερμηνεία:Θ.Αρλεκίνος,Ονειροβάτης,Μυστήριος Τύπος Artwork: angelo_oxblood Rec,Mix,Master: Jk1 @ mixdown studio Θ.Αρλεκίνος:https://bit.ly/2SSEtsZ Μυστήριος Τύπος:https://bit.ly/2SPqx2L Στίχοι : (Refrain) Rock Βινύλιο ουίσκι και περνάω καλά Λίγο δράμα λίγη θλίψη και υπαρξιακά Απ' το κάτι στο μηδέν και αντιστρόφως ξανά Ναι είναι σάπιος ο πλανήτης μα γελάω συχνά (Χ2) Βάλτο λίγο πιο δυνατά (Τερμάτισέ το το γαμήδι) Θέλω να ακουστεί ως απέναντι Έναντι σου δίνω δέκα χιλιάδες γραπτά Πέρασαν χιλιετίες, σήμερα περνάω καλά Το πιο μεγάλο λάθος που 'χεις κάνει σωστά; Μα νιώθω πως θα το 'κανες ξανά και ξανά Πάντα θα 'μουνα μπροστά χωρίς να σου το κάνω δύσκολο Το μυαλό μου μόνιμα σε κίνδυνο και φρίκη Έβαλα τη σκέψη μου υποθήκη ώσπου να φτάσει το γαμημένο φθινόπωρο Θέλω ασήμι και κότερο, να κατακτήσω τον κόσμο σ' ένα δευτερόλεπτο Μετά να τον πουλήσω σαν τον Big Boss Ίσως στη nirvana κάτι απλό να προτιμήσω Νίκο βάλε μουσική Doors να παίζει απ' το βινύλιο Χύσε στο κρανίο μου ουίσκι απ' το χρυσό δισκοπότηρο κατάθλιψης που βάφτισα κειμήλιο Έπειτα θα σε ευχαριστήσω Λέει:"Το δίσκο έχω να αναποδογυρίσω" Όσο πίνω μια γουλιά στα κρυφά Δεν ξέρω τι τέρας θα συναντήσω όταν αδειάσει το μπουκάλι μα έχω τόση όρεξη να του μιλήσω Μαζεύω τα μοιρασμένα κομμάτια μου μα δεν είναι δικά μου πια. Πώς να τα ράψω πίσω; Νομίζω να ζήσω θέλω Το ουρλιαχτό που ακούστηκε απ' το παρελθόν στο μέλλον μ' έκανε να θυμηθώ πως σήμερα περνάω καλά ρε (Σήμερα περνάω καλά) Σήμερα περνάω καλά (Σήμερα περνάω καλά) Σήμερα περνάω καλά φίλε (Περνάω καλά φίλε) Σήμερα περνάω καλά μεσ' το μπουρδέλο (Refrain) Rock Βινύλιο ουίσκι και περνάω καλά Λίγο δράμα λίγη θλίψη και υπαρξιακά Απ' το κάτι στο μηδέν και αντιστρόφως ξανά Ναι είναι σάπιος ο πλανήτης μα γελάω συχνά (Χ2) Πως να αλλάξω όσα συμβαίνουν στην ζωή μου ; δεν μπορώ να αλλάξω ούτε την γνώμη του πατέρα μου ήμουν παιδί το ζούσα στην μουσική μου ευθυνόμουν για το δάκρυ που έριχνε η μητέρα μου είδα τον ήλιο πριν την τελευταία μέρα μου και το σκοτάδι να γεμίζει τον αέρα μου θα κατακτούσα όλο τον κόσμο με μια ευχή άμα πήγαινα καλά γαμώ την τρέλα μου γιατί τυφλώνομαι τον ήλιο όταν κοιτάζω αφού σε σιχαίνομαι γιατί τόσο σου μοιάζω; όλο σαλεύω και την σκέψη σου χλευάζω αφού το ξέρεις σε αγαπάω και σε θαυμάζω εδώ τα όνειρα κοστίζουν ακριβά την βγάζουμε με ανθρώπους που κοστολογούν φθηνά την συντροφιά, να μην νιώθουμε τόση μοναξιά να βρούμε κάποιον να καλύβει τα κενά εδώ γεννιούνται τέρατα με υπαρξιακά εδώ γράφω την σαπίλα από την νέα γενιά εδώ ζούμε να σκοτώνουμε ότι νιώθουμε και νιώθουμε νεκροί γιατί δεν ζούμε αληθινά (Refrain) Rock Βινύλιο ουίσκι και περνάω καλά Λίγο δράμα λίγη θλίψη και υπαρξιακά Απ' το κάτι στο μηδέν και αντιστρόφως ξανά Ναι είναι σάπιος ο πλανήτης μα γελάω συχνά (Χ2) Ναι, γελάω συχνά. Ναι, γελάω συχνά. Να με πείσω κάποια μέρα πως με πνίγει η χαρά. Αυτό δεν λέει και πολλά, αφού με πνίγουν πολλά. Απ' το κάτι στο μηδέν με οδηγεί η φθορά. Περίεργη συμπεριφορά... Είναι ημέρες που φέρομαι τόσο αλλόκοτα. Ε... Έχω χαθεί με τα παιδιά, φοβάμαι μην ξεχάσουνε και το μικρό μου όνομα. Είμαι ο Νίκος, με έχει καταπιεί η γη. Κλεισμένος στο δωμάτιο ετοιμάζω το cd. Μυστήριος Τύπος: κομμένη κάθε επαφή. Με πέτυχαν γνωστοί κάπου τυχαία για κρασί. Ρωτάν' τι κάνω κι εγώ ψάχνω να βρω ρήματα. Η έκφρασή μου απαντά τρώω κολλήματα. Δεν έχω τίποτα, μόνο κάτι προβλήματα και μια καρδιά ατσάλι, μα μείναν κάτι ρινίσματα.