Rammana! The Little Drum resounds beyond the Heavens. [Thai Uma Musume] [タイ・ウマ娘] скачать в хорошем качестве

Rammana! The Little Drum resounds beyond the Heavens. [Thai Uma Musume] [タイ・ウマ娘]

ในประวัติศาสตร์ 120 ปีของกีฬาม้าแข่งไทย มีม้าแข่งตัวหนึ่ง ที่ได้รับการกล่าวขานว่า แข็งแกร่งที่สุด ผู้มาจากสนามภูธรสู่สนามพระนคร ชื่อของเขาคือ “รำมะนา” รำมะนา เป็นลูกของม้าพื้นเมืองเลี้ยงใต้ถุน ในหมู่บ้านแห่งหนึ่งจังหวัดมหาสารคาม ถูกตั้งชื่อว่า รำมะนา ตามชื่อกลองไทยจากภาคใต้ รำมะนาได้ลงทะเบียนโอนย้ายมาส่วนกลางที่กรุงเทพฯ โดยมีส่วนสูงเพียง 14 แฮนด์ หรือประมาณ 142 เซนติเมตร เรียกว่าตัวเท่าลูกม้าเท่านั้น แต่สถิติการแข่งกลับไม่เคยพ่ายแพ้กับม้าตัวไหน ด้วยความแข็งแกร่งนี้สนามม้าจึงเต็มไปด้วยผู้คนที่ประสงค์จะได้เห็นฝีเท้าของรำมะนาสักครั้งหนึ่งจนคนแน่นสนามแม้ไม่ใช่รอบการแข่งสำคัญ จนเกิดคำพูดว่า “ นัดนี้ไม่มีถ้วยแต่มีรำมะนา” ในปี 1978 สนามฝรั่ง ระยะ 2000 เมตร ถ้วยพระราชทาน สมเด็จพระบรมราชินี หรือต่อมาที่เรียกว่า ควีนคัพ รำมะนา ได้ปะทะกับ “พรีมาดอนน่า” ม้าดาวรุ่งที่ต่อมาจะถูกขนานนามว่าเป็นม้าดาร์บี้ เพศเมียที่แข็งแกร่งที่สุดในประวัติศาสตร์ไทย ผลการแข่งขันวันนั้น รำมะนา เข้าเส้นชัยโดยทิ้งระยะห่างไว้ประมาณสี่ช่วงตัว คว้ามงกุฎแรกไปครอง ต่อเดือนสิงหาปีเดียวกัน ณ สนามไทย ระยะ 1800 เมตร ถ้วยพระราชทานสมเด็จพระบรมราชินี รำมะนา ถูกตัดสินให้ถ่วงน้ำหนัก 10 สโตน (63.5 กิโลกรัม) เพื่อเป็นแต้มต่อ ในขณะที่ม้าคู่แข่งแบกน้ำหนักเพียง 6 สโตน และยังต้องแข่งกับ “เปอร์เซี่ยนอิน” น้องสาวพรีมาดอนน่า แต่เมื่อการแข่งก็ได้เริ่มต้นขึ้น รำมะนาก็วิ่งไปเหมือนไม่สนใจน้ำหนักที่ตัวเองแบกไว้ เข้าวินทิ่้งห่างที่ 2 เปอร์เชี่ยนอิน 3 ช่วงตัว และทิ้งห่างที่ 3 ถึง 13 ช่วงตัว วันนั้นเกิดคำเล่าขานตำนานนี้ว่า “ญี่ปุ่นว่าไว้ม้านำคือม้าหนี แต่สำหรับ รำมะนาความพ่ายแพ้ต่างหากที่ต้องหนีจากเขา” ตลอดชีวิตการแข่งรำมะนาแข่ง 13 เที่ยวชนะ 13 ได้ครองถ้วยพระราชทานสมเด็จจากทั้ง 2 สนามซึ่งไม่เคยมีใครทำมาก่อน สร้างตำนานม้าภูธรสยบทั้งม้าเมืองกรุงและม้าต่างประเทศ แต่หลังจากฝืนแบกน้ำหนักวิ่งหลายครั้ง รำมะนาเริ่มทรุดโทรม และแพ้ติด ๆ กัน 2 ครั้ง เพื่อรักษาเกียรติยศและศักดิ์ศรีของรํามะนา ทีมงานและเจ้าของจึงตัดสินใจว่าจะลงแข่งเป็นครั้งสุดท้ายและให้อำลาจากสนามอย่างสมเกียรติ วันนั้นเสียงกลอง ครั้งสุดท้ายของ รำมะนา ก็ได้ดังขึ้นและดังขึ้นอย่างใหญ่ที่สุดเพื่อให้โลกได้จดจำ รำมะนา วิ่ง 1200 เมตร ชนะไปในเวลา 1 นาที 13 วินาทีซึ่งถือว่าเป็นเวลาทำลายสถิติในสมัยนั้น เสียงโห่ร้องชื่อ รำมะนา สร้างความสั่นสะเทือนให้สนามม้าและนี่ก็คือบทสรุปตำนาน รำมะนา ยอดม้าจิ๋วผู้ชื่อเสียงเลื่องลือดุจดั่งเสียงกลองสนั่นปฐพี タイ競馬の120年の歴史の中で、最強と謳われた一頭の馬がいた。地方の競馬場から王都へと駆け上がったその名は「ラムマナ」である。 ラムマナはマハーサラカム県の村で生まれ、家の床下で飼われていた在来馬の子であった。名は南部の伝統楽器「ランマナ太鼓」に由来する。 バンコクに移籍した時の体高はわずか14ハンド（約142センチ）、仔馬ほどの大きさだったが、一度も敗れたことがなく、その強さから観客は殺到し、「このレースにトロフィーはないが、ラムマナがいる」との言葉が生まれた。 1978年、西洋競馬場2000メートルの王妃陛下杯（クイーンズカップ）で「プリマドンナ」と対戦。史上最強の牝馬と呼ばれるその馬を相手に、ラムマナは4馬身差で勝利し、初の栄冠を手にした。 同年8月、タイ競馬場1800メートルの王妃陛下杯では、10ストーン（63.5キロ）の斤量を課され、相手はわずか6ストーンであった。しかも相手はプリマドンナの妹「パーシアンイン」。しかしラムマナは重さをものともせず、3馬身差で勝ち、さらに3着馬には13馬身の差をつけた。その走りは「日本では逃げ馬は逃げるものと言うが、ラムマナにとって逃げるのは敗北だ」と伝説的に語られた。 ラムマナは通算13戦13勝、2つの王妃陛下杯を制覇。地方の小さな馬が都と外国馬を打ち破ったのである。だが過酷な斤量により体は消耗し、2連敗を喫した。名誉を守るため、最後の一戦に挑むことが決まった。 最期のレース、バンコク1200メートル。ラムマナは1分13秒という当時のレコードで勝利し、観客の「ラムマナ！」という歓声が競馬場を揺るがした。こうして「大地を揺るがす小さな太鼓」ラムマナの伝説は幕を閉じた。 In the 120-year history of Thai horse racing, there was one horse acclaimed as the strongest of all. From the rural tracks to the capital’s grand stage, his name was Rammana. Born in a village in Maha Sarakham, Rammana was the son of a local mare raised under a stilted house. He was named after the Rammana drum, a traditional instrument from southern Thailand. When transferred to Bangkok, he stood only 14 hands (about 142 cm), no bigger than a colt, yet he never lost a race. His strength drew overflowing crowds, giving rise to the saying: “No trophy tonight, but we have Rammana.” In 1978, at the Farang Racecourse over 2000 meters for the Queen’s Cup, Rammana faced Primadonna, later hailed as the strongest Derby mare in Thai history. He triumphed by four lengths, taking his first crown. That August at the Thai Racecourse, 1800 meters, he was burdened with 10 stone (63.5 kg) while rivals carried only 6 stone. Among them was Persian Inn, Primadonna’s younger sister. Yet Rammana surged ahead as if weight meant nothing, finishing three lengths ahead of Persian Inn and thirteen lengths ahead of third place. His run inspired the saying: “In Japan they say the frontrunner flees, but for Rammana, it is defeat itself that must flee from him.” Over his career, Rammana ran 13 races, won 13 races, and captured two Royal Cups—an achievement never before matched. A country horse who conquered both the capital and foreign challengers. But the relentless burden took its toll, and after two successive losses, his team decided he would retire with honor. In his final race, 1200 meters in Bangkok, Rammana thundered to victory in 1 minute 13 seconds, a record of the time. The roar of “Rammana!” shook the stadium as his final drumbeat resounded. Thus ended the legend of Rammana—the little horse whose fame echoed like a drum across the earth. #umamusume #umamusumethailand #ウマ娘 #สาวม้า #thaiumamusume