"En vraagt u de wolken daarboven" Koor olv Achim Wolter & Markus Dreja [orgel] - Zuidwolde скачать в хорошем качестве

"En vraagt u de wolken daarboven" Koor olv Achim Wolter & Markus Dreja [orgel] - Zuidwolde

"En vraagt u de wolken daarboven", ook bekend als lied 614 in het Nederlandse Koorboek der Nieuw Apostolische Kerk (editie 1992), maar dan als 'Waarom toch, o, waarom toch'. U hoort het APPostelkoor, een gelegenheidskoor van Apostolische muziekvrienden, hier o.l.v. dirigent Achim Wolter, aan het Doornbos-orgel, met uitbreiding van Hendriksen & Reitsma, zit Markus Dreja. Sopranen: Frederiek Kamphuis, Aukje van der Werf Alt: Elsa Wolter-Lammers Tenoren: Wim Dorlijn René Witte Bassen: Hilbert Kamphuis Marco van der Werf Orgel: Markus Dreja ‎@MarkusDrejaOrganist  Opname & montage: René Witte Braam Kerk: Hervormde Kerk te Zuidwolde (Dr.) Veel dank aan Tim Vroom, een van de organisten van deze kerk, en aan de koster voor de hartelijke en gastvrije ontvangst. Wim Dorlijn hertaalde de tekst, dichter bij de oorspronkelijke Duitse tekst waarvan de dichter onbekend is. De melodie is van August Gottlieb Rücker (*1871 †1952) En vraagt u de wolken daarboven En vraagt u de wolken daarboven: “Waar komen ze toch vandaan?” Waarom ze van oosten naar westen, van noorden naar zuiden gaan? Dan pakken ze plots zich tezamen en laten hun tranen begaan, Alsof ze als antwoord ons zeggen: “Wat vraagt u, ’t moet zeker zo gaan.” “Wat vraagt u, ’t moet zeker zo gaan.” U kunt in de ochtend de bloemen zo prachtig in bloei zien staan. Maar ‘s middags kan zomaar het leven verwelken en sterven gaan. En vraagt u de hangende kopjes waarom ze zo droevig toch zijn? Dan fluist’ren de stervende bloemen: “Wat vraagt u, ’t moet eenmaal zo zijn.” “Wat vraagt u, ’t moet eenmaal zo zijn.” En treft u verdriet en veel lijden, of draagt u veel zorg met u mee? Is ’t leven een tijd vol beproeving, een bitter Getshemané? En roept u tot God onder tranen en vraagt u: “ Waarom zoveel pijn?” Dan zal de Almachtige zeggen: “Wat vraagt u, ’t moet nu nog zo zijn.” “Wat vraagt u, ’t moet nu nog zo zijn.” De bloemen die bloeien verwelken, de wolken zij komen en gaan. Ons hart ervaart vreugd’volle tijden, maar moet ook vaak lijden doorstaan. Dus heeft u dan vragen en zorgen, en geven die tranen veel pijn, Laat Jezus maar voor u zorgen, want Hij weet waarom ’t zo moet zijn, want Hij weet waarom ’t zo moet zijn. WD 2023 Strophe 1 Und fragst du die Wolken da droben, warum sie so rosig glühn, warum sie von Osten nach Westen, von Norden nach Süden ziehn; dann ballen sie wohl sich zusammen und weinen viel Tränen darein, als wollten zur Antwort sie geben: "Was fragst du, es muss ja so sein!" Strophe 2 Und gehst du des Morgens im Garten, wie blühen die Blumen so schön! Zu Mittag wohl kannst du ein Welken, ein Brechen, ein Sterben sehn. Und hebst du die sterbenden Köpfchen: "Sagt, könnt ihr mich nicht mehr erfreun?" Dann flüstern die scheidenden Blumen: "Was fragst du, es muss ja so sein!" Strophe 3 Und hat dich ein Unglück getroffen, daran du bist nimmer schuld; und ringst du todmüde am Boden, heißflehend um Gnad und Huld, dein Geist sucht das Rätsel zu lösen: "Warum, o mein Gott, solche Pein?" O, dann wird dein Glaube dir sagen: "Was fragst du, es muss ja so sein!" Strophe 4 Die Blume muss blühn und verwelken, die Wolke muss kommen und gehn, wir sind nicht zur Weltlust geboren, wir können im Glück nicht stehn. Drum lass nur dein Grübeln und Fragen, den Blick nur zu Jesus allein. Er wird dir bestimmt dann wohl sagen, warum es so alles musst sein! Text: (unbekannt)