Ομιλία στην Βουλή στο σ/ν του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών για τον σιδηρόδρομο | 15.01.2026 скачать в хорошем качестве

Ομιλία στην Βουλή στο σ/ν του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών για τον σιδηρόδρομο | 15.01.2026

Τις προάλλες είχαμε το ολικό μπλακάουτ στο FIR Αθηνών, με κίνδυνο να συγκρουστούν αεροσκάφη, όπως καταγγέλλουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι. Ανάληψη ευθύνης από την κυβέρνηση καμία, δυστυχώς, για μία ακόμη φορά. Αντί, με αφορμή αυτό το πολύ επικίνδυνο περιστατικό, να αξιολογηθούν τα τηλεπικοινωνιακά συστήματα που χρησιμοποιούνται για τις επικοινωνίες στην εναέρια κυκλοφορία, όπως ζητάμε, κύριε Υπουργέ, με ερώτηση που καταθέσαμε ως Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Αριστεράς. Αντί να ληφθούν τεχνικά και οργανωτικά μέτρα για να διασφαλιστεί ότι δεν θα έχουμε στο μέλλον αντίστοιχα επικίνδυνα περιστατικά, αντί να στελεχωθούν οι βασικοί τηλεπικοινωνιακοί σταθμοί της ΥΠΑ, της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας, με εξειδικευμένο τεχνικό προσωπικό, τι μας λέει η κυβέρνηση; Δυστυχώς, για μία ακόμη φορά, ότι είναι παλιά τα συστήματα, παρωχημένα, και γι’ αυτό φταίει η προηγούμενη κυβέρνηση. Πάντα φταίει κάποιος άλλος. Ποτέ δεν φταίει η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Αυτή τη στιγμή έχουμε έναν σιδηρόδρομο ο οποίος δεν αποτελεί ραχοκοκαλιά των μεταφορών, όπως θα έπρεπε να είναι. Δεν υπηρετεί την περιφερειακή συνοχή, δεν λειτουργεί ως εργαλείο πράσινης μετάβασης, δεν εμπνέει ασφάλεια και εμπιστοσύνη στους πολίτες, που αυτό είναι το πιο κρίσιμο από όλα. Με μία κουβέντα, δεν επιτελεί τον σκοπό του. Να το πούμε λοιπόν καθαρά: κατά τη γνώμη μας, είναι ζήτημα ξεκάθαρα στρατηγικής επιλογής. Και σήμερα φέρνετε μια σύμβαση η οποία δεν θα αλλάξει στο παραμικρό αυτή την εικόνα, γιατί δεν διασφαλίζει ούτε τον επιβάτη ούτε την ασφάλεια· διασφαλίζει μόνο τον πάροχο. Χρειάζεται μια συνολικά διαφορετική στρατηγική για τον σιδηρόδρομο. Και τη χρειάζεται αυτή τη στρατηγική άμεσα η χώρα μας. Και αυτό περνά μέσα από μια γενναία συζήτηση για τον ρόλο του κράτους. Μια συζήτηση η οποία πρέπει να γίνει πέρα από ιδεοληψίες του παρελθόντος, να γίνει με όρους στρατηγικής, με όρους ευθύνης και σεβασμού απέναντι στην κοινωνία και τους πολίτες. Να γίνει με ένα σχέδιο μετάβασης σε δημόσιο έλεγχο, με χρονικό ορίζοντα, με οικονομική αποτίμηση και με νομική ασφάλεια, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι και κύριε Υπουργέ. Αυτή είναι η συζήτηση η οποία πρέπει να ανοίξει θεσμικά και πολιτικά και όχι να εγκλωβιζόμαστε, όπως έχουμε εγκλωβιστεί σήμερα, στην υπάρχουσα τραγική κατάσταση και σε ένα μοντέλο οργάνωσης του σιδηροδρόμου το οποίο αποδεδειγμένα έχει αποτύχει. Και απέτυχε, δυστυχώς, παταγωδώς. Απέτυχε παταγωδώς μετά τα Τέμπη και δεν υπάρχει η πολυτέλεια να μιλάμε σήμερα σαν να μην έχουν συμβεί όλα αυτά τα οποία έχουν συμβεί. Πρέπει να περάσουμε σε έναν δημόσιο ενιαίο φορέα σιδηροδρόμων, που να έχει τον στρατηγικό σχεδιασμό, που να αναλαμβάνει την ευθύνη του επιβατικού έργου, που να συντονίζει υποδομή, τροχαίο υλικό και λειτουργία, που να αναλαμβάνει τις υποχρεώσεις δημόσιας υπηρεσίας και που να λογοδοτεί. Να λογοδοτεί πολιτικά και να λογοδοτεί κοινωνικά. Μήπως έχουμε φτάσει σε ένα σημείο όπου τα μεγάλα, κρίσιμα ζητήματα της χώρας απλώς δεν χωράνε πια στο μοντέλο που έχει επιλέξει η κυβέρνηση; Στο μοντέλο όπου οτιδήποτε το δημόσιο, οτιδήποτε το κοινωνικό αντιμετωπίζεται ως κερδοσκοπικό λάφυρο από ιδιωτικά συμφέροντα, με τις ευλογίες της κυβέρνησης. Ο σιδηρόδρομος δεν χωράει, αλλά δεν χωράει ούτε και η αγροτική παραγωγή. Γιατί; Γιατί και τα δύο απαιτούν μακροχρόνιο σχεδιασμό. Απαιτούν δημόσια παρέμβαση με αναπτυξιακό κράτος. Απαιτούν προστασία του κοινωνικού συμφέροντος. Απαιτούν επένδυση με όρους συλλογικού οφέλους. Άγνωστες λέξεις αυτές για την κυβέρνηση του κυρίου Μητσοτάκη. Ενός Πρωθυπουργού ο οποίος, εν μέσω μιας πραγματικής βαθιάς κρίσης στον αγροτικό τομέα, υιοθετεί ένα μείγμα υπεροψίας και εμπαιγμού. Υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα, ελάχιστη ουσία και απειλές. Απειλές απέναντι στους αγρότες που αγωνίζονται. Και ρωτώ ευθέως τους βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας: Θεωρείτε ότι αυτές οι κινητοποιήσεις που γίνονται σαράντα πέντε μέρες τώρα είναι προσχηματικές; Είναι μια άσκηση επαναστατικής γυμναστικής; Ή έχουν να κάνουν με το γεγονός ότι ένας ολόκληρος κλάδος, ένας τομέας ο οποίος κρατάει όρθια την ελληνική ύπαιθρο, απειλείται αυτή τη στιγμή με αφανισμό; Ναι ή όχι; Να συζητήσουμε επί της ουσίας και να συζητήσουμε στρατηγικά αν μπορεί και πρέπει να έχει μέλλον. Και πρέπει η κυβέρνηση εδώ πέρα να μας απαντήσει: τι έκανε η κυβέρνηση για να προστατέψει τους αγρότες; Προστατεύτηκε η παραγωγική γη από την ανεξέλεγκτη κερδοσκοπία; Χτυπήθηκαν τα καρτέλ; Σταμάτησαν οι παράνομες ελληνοποιήσεις; Υπήρξε ουσιαστική στήριξη με δημόσιες επενδύσεις, με υποδομές, απέναντι στην κλιματική και ενεργειακή κρίση; Υπάρχει κάποιο εθνικό σχέδιο για το πώς θα διασφαλιστεί η διατροφική επάρκεια ολόκληρης της κοινωνίας τα επόμενα χρόνια; Αυτά θα έπρεπε να συζητάμε για τους αγρότες και όχι τα επικοινωνιακά τεχνάσματα του κυρίου Μητσοτάκη για να «χρυσώσει το χάπι». Η ομιλία μου στην Βουλή στο σ/ν του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών για την κύρωση της Σύμβασης μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και της HELLENIC TRAIN για τον σιδηρόδρομο