У нас вы можете посмотреть бесплатно The Sinister Cipher of Plot 9166 / प्लॉट ९१६६ः भयपटाचे विश्लेषण или скачать в максимальном доступном качестве, видео которое было загружено на ютуб. Для загрузки выберите вариант из формы ниже:
Если кнопки скачивания не
загрузились
НАЖМИТЕ ЗДЕСЬ или обновите страницу
Если возникают проблемы со скачиванием видео, пожалуйста напишите в поддержку по адресу внизу
страницы.
Спасибо за использование сервиса ClipSaver.ru
तुमच्यासाठी एक थरारक आणि भीतीदायक भयकथा मराठीत खालीलप्रमाणे आहे. ही कथा वाचताना तुम्हाला नक्कीच अंगावर काटा येईल. '९१६६' - त्या बंद घराचं रहस्य ही गोष्ट आहे एका जुन्या, पडक्या वाड्याची, ज्याचा पत्ता सरकारी कागदपत्रात फक्त 'प्लॉट नंबर ९१६६' असा होता. गावाबाहेर असलेल्या या वाड्याबद्दल अनेक अफवा होत्या, पण शहरातून आलेला तरुण इंजिनिअर, समीर, या गोष्टींवर विश्वास ठेवत नव्हता. पहिली रात्र: सुरुवातीचा भास समीर त्या भागात एका प्रोजेक्टसाठी आला होता आणि राहण्यासाठी त्याला तोच जुना वाडा स्वस्त दरात मिळाला होता. पहिल्या दिवशी जेव्हा तो वाड्यात शिरला, तेव्हा त्याला सगळीकडे फक्त धूळ आणि जळमटं दिसली. पण विचित्र गोष्ट म्हणजे, तिथे एक जुना मोठा लाकडी पिंजरा होता, जो साखळदंडांनी बांधलेला होता. रात्रीचे १२ वाजले असतील. समीर झोपायचा प्रयत्न करत होता, तेव्हा त्याला अचानक भिंती पलीकडून कोणाचे तरी चालण्याचे आवाज आले. टप... टप... टप... तो आवाज कोण्या माणसाचा नव्हता, तर जणू काही एखादा प्राणी ओढत चालत असावा असा होता. समीरने टॉर्च मारून पाहिले, पण तिथे कोणीच नव्हते. फक्त भिंतीवर रक्तासारख्या लाल रंगात '९१६६' असे लिहिले होते. दुसरी रात्र: पिंजऱ्याचा दरवाजा दुसऱ्या दिवशी समीरने विचार केला की हे कोणाचे तरी खोडसाळपण असेल. पण रात्री पुन्हा तोच आवाज येऊ लागला. यावेळी आवाज अधिक जवळ होता. समीर हळूच हॉलमध्ये आला. त्याने पाहिले की तो साखळदंडांनी बांधलेला पिंजरा आता उघडा होता. त्याच्या अंगावर शहारे आले. त्याने टॉर्चचा प्रकाश पिंजऱ्याच्या आत टाकला. तिथे कुणीच नव्हते, पण पिंजऱ्याच्या तळाशी त्याचे स्वतःचे नाव कोरलेले होते— "समीर... स्वागत आहे." अंतिम थरार: ९१६६ चा अर्थ घाबरलेला समीर पळत बाहेरच्या दरवाजाकडे गेला, पण दरवाजा उघडत नव्हता. त्याने खिडकीतून बाहेर पाहिले, तर बाहेरचे झाड, रस्ता सगळं गायब झालं होतं. फक्त अंधार होता. अचानक त्याच्या मागे एक थंड स्पर्श जाणवला. त्याने मागे वळून पाहिले तर एक भयानक आकृती उभी होती, जिचे डोळे जळत्या कोळशासारखे लाल होते. त्या आकृतीने समीरचा हात धरला आणि त्याला ओढत पिंजऱ्याकडे नेऊ लागली. समीर ओरडत होता, पण त्याचा आवाज बाहेर जात नव्हता. त्याने भिंतीवरील त्या नंबरकडे पाहिले— '९१६६'. आरशात पाहिल्यावर त्याला समजले की तो नंबर उलटा वाचल्यावर होतो: '९९१६'. मराठीत ९९१६ ला 'नऊ नऊ एक सहा' म्हणतात, पण तिथल्या जुन्या भाषेत त्याचा अर्थ होता— "नऊ नरबळी, एक शिल्लक." समीर तो दहावा बळी होता... ही कथा पुढे वाढवायची आहे का? की तुम्हाला या कथेचा शेवट बदलायचा आहे?